#19 Waarom ik ben gestopt met ADHD-medicatie

Ik hoop dat deze aflevering je nieuwe waardevolle inzichten heeft gegeven 🤍

Ben je benieuwd of ADHD-coaching iets voor jou is?

📱 Klik hier om me direct een WhatsApp-bericht te sturen

✨ Volg me ook op Instagram en TikTok en voor nog meer inspiratie en support

👇🏽 Mijn cadeautjes voor jou, omdat je me volgt 

🎁 ADHD Vrouwen Community 🩷

🎁  Zó vind je ADHD-strategieën die blijven werken (ook zonder motivatie)

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Welkom bij Lichterleven met ADAD. De podcast speciaal voor vrouwen die hun ADAD begrijp willen begrijpen, meer grip willen krijgen en ruimte willen maken voor hun droom. Ik ben Kiara, jouw ADAD coach. En in deze podcast ontdek je hoe je kunt samenwerken met je brein, zodat jouw leven met ADAD niet alleen minder zwaar voelt, maar vooral nog lichter mag worden. Veel luisterplezier. Hallo, welkom bij weer een nieuwe podcastaflevering. Het is echt de derde keer dat ik deze intro opneem. Wijn bloed was nog verbonden met mijn koptelefoon en daar dit microfoon ineens niet. Maar goed, hier ben ik. Vandaag dacht ik, misschien is het wel leuk om jullie mee te nemen in mijn ADAD medicatiejourney eigenlijk. Want ik was aan het tanken en ik dacht, heb ik daar ooit wel iets over gedeeld? En ik was ook eigenlijk geïnspireerd door een video die ik zag online. Dat was volgens mij een meisje. Die studeerde en die was weer opnieuw begonnen aan medicatie. En die zei dat ze allemaal side effects had. En er waren heel veel reacties op haar post. En toen dacht ik, ja, er is ook wel echt iets wat heel erg speelt in ADAD land. ADAD medicatie. En ik dacht, weet je, ik ga vandaag gewoon puur mijn ervaring vertellen. Zelf weet ik ook niet super veel over medicatie. Want ik weet veel over ADAD. Maar medicatie is natuurlijk wel weer een hele andere tak, dat is wat medischer. Maar goed, ik heb wel ervaring met het slikken ervan. En ik denk dat ik er genoeg over weet om er wat over te kunnen vertellen. Dus laten we gewoon beginnen. Want toen ik dus net mijn ADAD diagnose kreeg, toen dacht ik zelf dus helemaal niet aan medicatie. Het was sowieso bij mij heel snel gegaan. Ik had echt heel erg veel geluk gehad. Ik had echt gewoon mijn diagnose. En toen kon ik gelijk aan groepsterapie beginnen. En toen binnen notime kon ik ook gewoon beginnen met medicatieslikken. En dat ging ik maar gewoon doen. Want het was zo van ja, dat kan je doen. Ik adviseer het wel dat ik nou, why not? Dus toen begon ik met metafanidaad. En ik had nooit medicatie geslikt. Dus ik dacht, ik weet niet wat voor gevoel dit moet geven, maar het hield me echt niet. Dat kan ik je wel zeggen. Het hield me echt totaal niet vooruit. Ik werd er echt een zombie van. Ik moet gelijk denken aan dat ik een solo trip deed naar Valencia. Ik wil zeggen, dat doe ik nog wel eens. Maar ik heb het nu een tijdje niet gedaan, maar ik hou heel erg van solo trips. Gewoon alleen ergens heen gaan. En toen ik naar Valencia ging, toen weet ik nog dat ik een fiets ging huren. En ik had dus mijn metafinidaat meegenomen. En ik dacht echt. ik fiets hier gewoon als een zombie. Ik voelde me gewoon echt een zombie. Ik dacht, als een zombie apocalypse zou komen, ik zou er zo tussen passen. Vreselijk. Dus ik heb dat niet zo lang geslikt. Ik weet even niet meer hoe lang, maar niet zo lang. En toen heb ik al snel aangegeven van die medicatie, dit is niks voor mij. Tenminste, die met die of van die dat is niks voor mij. Ik werd er ook volgens mij een beetje agressief van. Volgens mij werd ik het van elke medicatie wel een beetje. Het is ook iets heel persoonlijks hoor. Dus ik wil je ook niet vooral niet bang maken. Misschien zit je nu in het proces. Maar ja, ik had wel dat ik, dit gebeurde allemaal een beetje tijdens mijn studie. Een paar jaar geleden. Dus toen dacht ik, ja, misschien is het toch handig om meer te proberen. Want ik wilde ook gewoon betere resultaten halen op mijn studie, en het was wel gewoon echt heel moeilijk om me te concentreren. Ik denk dat dat wel het grootste ding was: het concentreren. Ik dacht, ja, dat zou me wel heel erg helpen. En toen ben ik uiteindelijk overgestapt naar Listekamine. En dat is als het goed is binnen de alsjeblieft niet aan vast, is dat een soort langwerkende tijdamfetamine. En dat werkte heel goed. Alleen, ik begon met 30 milligram. En daarna ging ik best wel snel voor mijn gevoel ook over alweer na 40 milligram. En het hielp als in, ik kon heel goed focussen. Ik had echt een hele, hele goede hyperfocus. Maar ik vond die bijwerkingen echt niet grappig. Gewoon. Ik vond die bijwerkingen echt vreselijk. Want wat er dus gebeurde, was dat ik heel erg goed kon werken aan dingen van school. Maar ik vergat ook te eten want het remtje eten die medicatie. En je krijgt er gewoon een hele droge mond van. En ik heb sowieso al best wel moeite met veel water drinken. Dus dan is het natuurlijk dubbel. En ja, zeg maar, ik kan nu ook wel hebben dat ik nu geen medicatie meer op dit moment. Maar ik kan ook wel heel erg diep in de focus zitten en ik denk, oh, ik moet nog eten. Maar ik voel dan wel van ik moet eten. En bij die medicatie dacht ik, ja. Ik moet eten omdat ik weet dat ik moet eten, maar ik ga niet eten omdat ik dat hongergevoel heb. En dat vond ik eigenlijk best wel jammer. Want ik kan me nog herinneren dat ik een keer met een vriendin toe ging lunchen en toen was die medicatie wel echt pas net helemaal goed. Tenminste, het haakjes goed voor dat moment goed. En toen gingen we iets eten samen. En normaal kan ik echt gewoon veel op. En nu moest ik gewoon mijn halve recht laten staan. Omdat ik het gewoon echt niet op kreeg. Dat vond ik echt vervelend. Ik vond het echt niet leuk. En wat die leste vitamine nog meer deed, was dat ik heel erg van ging zweten. En ik werd er ook een beetje. Ja, kan ik zeggen kortademig van. Ja, waar ik ook wel last van kreeg, was gewoon goed doorademen. En ik voelde heel erg een druk op mijn borst. En ik denk dat het te maken heeft met verschillende dingen. Want ze adviseerde je namelijk ook altijd om vitamines te slikken als je medicaties slikt en dat ook te doen als je iets eet. Maar in die tijd was ik gewoon nog best wel, laat ik het zo zeggen, nog heel erg aan het onderzoeken wat er voor mij werkte met de ADHD. Dus ik vergat wel heel vaak dan vergat gewoon heel vaak op vitamines te nemen. En ik vergat ook heel erg vaak om te ontbijten. Dan had ik weer haast. Ik was nog best wel gewoon een rommel, laat ik het zo zeggen. Ik was best wel nog chaotisch en een rommel. En ik kan nog steeds rommelkom zijn. Maar dit was wel op een ander level nog. Dus ik had goede cijfers. Dus daar hielp het wel mee, die medicatie toen de tijd. Maar wat ik ook merkte trouwens, dat ik mezelf heel erg ging pushen. Omdat ik dacht, wow, ik heb nu eindelijk iets gevonden waardoor ik meer focus heb. Dus wat als ik gewoon nog meer ga doen. Dus wat deed ik? Ik dacht van ja, die medicatie, het is natuurlijk toch een amfetamine. Dus het is toch een soort van speed, zeg ik eigenlijk altijd. En wat ik dus merkte was. De Bel ging, dus ik was even afgeleid. Maar goed, wat ik dus heel erg merkte, was dat ik minder ging slapen. Om ik dacht, die medicatie trekt het wel recht. Ik krijg toch wel een energie van die medicatie. Dus dan kan ik net zo goed gewoon minder slapen. Dus ik pushte mezelf tot het uiterste. Mijn agenda ging nog voller plannen. En ik ging dus minder slapen. En ik was wel gewoon altijd nog heel moe en op een gegeven moment. Ik merkte die medicatie werkte wel, maar ik ging daardoor ook veel meer geven. Een soort van overcompenseren. Het was ook in de tijd dat ik heel erg veel naar feestjes en zo ging. Dus wat ik ook heel erg merkte, was dat ik dacht van oh ja, hoe kan ik alles uit mijn leven halen? Nu heb ik medicatie. Dus wat ging ik doen? Ik ging en heel veel naar feestjes. En ik ging alles op het gebied van werk helemaal vol plannen. Ik dacht, ja, ik gaf toen heel veel examentraining. Ik dacht, ik ga ook nog nog meer examentraining geven, ik deed mezelf helemaal tot het uiterste. En dan ook nog naast universiteit. Nou, dat is ook niet niks. Dus het was het gewoon toch net niet helemaal. Ik moet zeggen, ik heb het wel lang geslikt. Ik denk toch wel twee jaar of anderhalf jaar is maar wat je lang noemt. Ik vond het best wel lang. En toen op een gegeven moment merkte ik ook, ik denk dat het vooral met deze medicatie was, want ik heb het nog steeds over list van vetamine. Ik merkte dat ik daar ook best wel agressief van werd. Ik merkte als ik overprikkeld was. Dan zou je denken dat helpt ook met die overprikkeling. Wat ik dan deed, was dat ik dan gewoon heel boos werd op mensen om me heen. En ik kon mijn emoties eigenlijk minder goed reguleren. Daar kwam het eigenlijk op neer. En op een gegeven moment, want ik heb het echt mijn hele studententijd gebruikt. Of vanaf dat ik wist dat ik ADD had, toen dacht ik. Nee, ik wil dit niet meer. Omdat ik ook soms merkte van het weekend wil ik het eigenlijk niet nemen. Ik wilde het alleen maar nemen van mijn studie toen de tijd. En toen ben ik gaan kijken, wat kan ik dan doen in plaats van deze medicatie. Want ik wil wel blijven slikken. Ik wil het weekend niet nemen. Wat kan ik doen? Naar de huisarts gegaan, en toen ben ik uiteindelijk gegaan voor deksamfitamine kortwerkend. Misschien zeggen je niks. Misschien zeggen je meer als ik de namen noem van de merken, maar ik weet het gewoon echt niet meer. Dus jullie moeten maar hiermee doen. Want oké, het ding was, ik was afgestudeerd, was helemaal goed gegaan. En toen dacht ik, ik ga dus wat ik zei, die korterwerkende medicatie nemen. En dat was vooral dat ik aan mijn master ging beginnen. Toen begon ik aan mijn master en toen besefte ik dat ik mijn master echt totaal niet leuk vond. Wat deed ik toen? Ik dacht, ja, oké. Ik dacht, ik kan wel doorgaan met die master. En dan kan ik een medicatie bij blijven slikken. Of ik kan dus stoppen met mijn master. En gaan doen wat ik echt leuk vind. Want voor wie doe ik dit eigenlijk? Ik had ineens heel erg zo dat besef van ik ga een master doen. Omdat dat is wat hoort. En wat mensen verwachten van mij. Niet eens mijn ouders of zo hoor. Maar gewoon de cultuur op de universiteit. En het is altijd een beetje het ding van als je dan daar hebt gestudeerd, dan doe je een master dan dat doe je gewoon. Maar goed, heb ik het ooit gedaan volgens een boekje? Nee, dus ik dacht, nee, dit ga ik niet doen. En toen maak ik de keuze om er dus helemaal mee te stoppen. En eigenlijk is het ook echt een perfect voorbeeld van het feit dat als je ADHD als een ijsberg bekijkt. Eigenlijk is een medicatie maar het topje van de ijsbergen als je kijkt naar oplossingen. Ik heb er ook een video over gemaakt trouwens. Dus mocht je dat interessant vinden, kan je dat ook zien visueel op mijn Instagram en op mijn TikTok. Maar ADD medicatie, het is een aanvullende tool, maar het is niet dé oplossing. Dat besefte ik ook pas toen ik stopte. Daarvoor heb ik natuurlijk ook wel heel erg veel gedaan om beter om te gaan met mijn ADHD. Maar ik besefte me gewoon van ja, dit is niet alles. Ik kan veel meer doen. Het topje van de ijsberg is medicatie en heel erg focus op hoe kan ik mijn gedrag veranderen. Maar wat eronder zit, is nog zoveel meer. Er zijn gewoon nog veel meer tools dan alleen maar medicaties. Soms denk ik van, val ik heel geen herhaling. Maar dat is natuurlijk helemaal niet zo. Want jullie luisteren helemaal niet elke podcast van mij, of misschien elke post van mij. Maar ja, er zit zoveel meer onder, zoals dingen die jij jezelf elke dag vertelt, blembelende overtuigingen. Perfectionisme. Grenzen stellen of je dat makkelijk vindt, of juist moeilijk. Vaak hebben mensen met alle daar moeite mee. Omdat je brein anders werkt. En ja, kan ik gewoon heel veel complexen bij kijken. Het is heel belangrijk om je waarde te weten. Het is belangrijk om te weten wat jouw energie geeft qua hobby's, bijvoorbeeld, qua beweging, wat jouw creatieve brein aanzet, allemaal dat soort dingen. Dat is zo groot. En ik wil niet zeggen, er kan geen medicatie tegenop, maar het is gewoon zo dat als je al die tools niet hebt, dan heb je ook niks aan medicatie. Als je nog steeds elke dag gemeen dingen tegen jezelf zegt. Als je elke dag nog tegenaan hebt dat je niet in actie kan komen, wat doet medicatie dan daadwerkelijk? Tuurlijk, het is een tool die helpt, maar het is geen vervanger voor alles. En dat je dan voor de rest helemaal niks meer jezelf hoeft te doen. Dat is gewoon niet zo. En daar ben ik zelf heel erg achter gekomen. En ik heb op een gegeven moment. Ik zei natuurlijk nu net van dat ik was gestopt met mijn master en dat ik geen medicatie meer ging slikken, toen heb ik het wel nog af en toe gebruikt voor taken. Dus als ik de was moest doen en ik dat ik er echt erg opzag of dat ik het huis moest schoonmaken, omdat ik dacht, dat is een hele grote taak. Dan slikte ik het wel. Maar ja, ik deed gewoon niet meer. Ja, standaard. En op een gegeven moment dacht ik ook ja, ik wil niet meer afhankelijk zijn van die medicatie. En ik vind niet fijn hoe ik me laat voelen. Dus ik stop er helemaal mee. Ik ben er nu anderhalf jaar ongeveer helemaal mee gestopt. Dus ja, ik heb ook nog zelfs een hele ADRD coachingopleiding gevolgd zonder medicatie, moet je nagaan. En weet je wat het is? Het is altijd een zoektocht. Ik ben hier ook niet degene die gaat zeggen, geen medicatie nemen. Er zijn veel meer tools. Ik bedoel meer, het is aanvullend. Het is niet de vervanger van. Dus dat is het meer wat ik bedoel. En ja, voor mij, wat ik merk, wat voor mij heel erg werkt, is dat ik dus nu bijvoorbeeld matcha heb ontdekt, wat mij dus een soort van boost kan geven. Maar dat ik daar niet afhankelijk van ben. Dat ik ook weet dat ik er zonder kan. Maar als ik het iets meer nodig heb, dat je dan gewoon zo'n tool inzet. Ik vind kickbokks nu twee à drie keer per week. Dat helpt mij enorm met mijn focus. En ik weet het, cliché, ADD advies, ga sporten. Maar gewoon dat soort dingen, wat gewoon jouw creatieve brein aanzet. Je hoeft niet eens hoeft niet eens sporten te zijn. Dat is het niet eens. Maar dat helpt mij echt super erg. Vitamines slikken helpt ook heel erg. Zelf moet ik dat ook wel vaker doen. Ik vergeet het net iets te vaak. Dat is wel iets typische DAD natuurlijk. Maar ik weet dat bijvoorbeeld Afragna, Linesmeen. B12 wat nog meer omega 3 ofzo. Ik weet het niet. Ik ben daar geen expert in natuurlijk. Maar dat soort dingen helpt ook. Als je je allemaal niet hebt gevonden. Ik zou niet zeggen, probeer alles uit dat je ziet op TikTok. Maar probeer vooral manieren te vinden die dicht liggen bij jouzelf. Het is gewoon een journey. Het is voor iedereen persoonlijk. Maar ik wil toch die van mij even delen. En ik ben volgens mij echt veel langer aan het praten dan ik in mijn hoofd had. En ik heb het niet geedit. Dus als je denkt, dit is een beetje anders dan normaal. Dat klopt. Ik heb het niet geëdit. Want daar had ik even geen tijd voor. Dus dit wordt een raversion. En ja, dat is denk ik eigenlijk wel een beetje wat ik wil zeggen. Dus ja, wat ik alleen nog wil meegeven. Mocht je denken al die handvatten die je noemt, hoe ik mijn creatieve brein aanzet. Welke waarden ik heb, hoe ik dus van die belemmerende overtuigingen afkom. Ik weet niet hoe ik dat doe. Ik wil handvatten. Als je denkt ik wil handvatten naast medicatie. Ik heb ook een heel leuk en helpend template gemaakt. Je vindt in de beschrijving cadeautjes. En er staat bij: zo vind je ADAD-strategieën die blijven werken. Als je daarop klikt, dan vind jij dus handvatten. Of nou je vindt niet een lijstje handvatten, maar je vindt hoe jij jouw persoonlijke handvatten gewint om met ADRD om te gaan. Dus dat zou ik je sowieso eigenlijk aanraden om dat te gaan doen. Dus ja, doe dat vooral even. En dan ga ik nu koken. Het is 5 voor 7. En dan wens je jullie een fijne dag. Doei doei. Thanks voor het luisteren naar deze podcast. Ik hoop dat deze aflevering weer waardevol voor je was. Alle linkjes, zoals naar mijn coaching aanbod, praktische templates en de gratis ADHD Clarity Call. En mijn socials vind je allemaal in de beschrijving. Hopelijk ben je weer lekker bij de volgend. Je bent van harte welkom. En vond je de podcast leuk? Geef hem vooral het aantal sterren dat je hem waard vindt. Dus doe maar gewoon lekker vijf. Oké, tot snel.