#20 Vier ik mijn ADHD overwinningen genoeg?

Ik hoop dat deze aflevering je nieuwe waardevolle inzichten heeft gegeven 🤍

Ben je benieuwd of ADHD-coaching iets voor jou is?

📱 Klik hier om me direct een WhatsApp-bericht te sturen

✨ Volg me ook op Instagram en TikTok en voor nog meer inspiratie en support

👇🏽 Mijn cadeautjes voor jou, omdat je me volgt 

🎁 ADHD Vrouwen Community 🩷

🎁  Zó vind je ADHD-strategieën die blijven werken

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Welkom bij Lichter Leven met ADAD. De podcast speciaal voor vrouwen die hun ADHD begin willen begrijpen, meer grip willen krijgen en ruimte willen maken voor hun droom. Ik ben Kiara, jouw ADAD coach. En in deze podcast ontdek je hoe je kunt samenwerken met je brein, zodat jouw leven met ADAD niet alleen minder zwaar voelt, maar vooral nog lichter mag worden. Veel luisterplezier. Hallo en welkom bij een nieuwe podcastaflevering. Vandaag wil ik het over iets hebben wat ik eigenlijk altijd aanmoedig. En dat is succesveren. Maar ik dacht ook, misschien is het leuk om gewoon even een realistische kijk te geven in mijn leven. Van do I practice what I preach? Oftewel, vuur ik zelf ook mijn succesen genoeg. Want ik ben heel erg van. Wat ik bedoel met succesen vieren, is heel erg. Gaat iets goed of gaat iets beter dan voorheen? Dus bijvoorbeeld, ik heb de was gedaan terwijl ik het een hele week heb uitgesteld. Of ik heb bij die ene vriendin een grens aangegeven in plaats van te pleasen. En gewoon echt geluisterd naar wat ik op dit moment nodig heb. Wat is nog een voorbeeld? Misschien dat je op bent en dat je normaal doorpoest. En nu heb je even gerelaxed. Dat soort dingen. Het kan ook zo klein zijn als je wilt. En ik ben heel erg fan daarvan om dat te doen. Omdat als je tegen jezelf zegt van oh, ik heb het goed gedaan, dan geeft ook een dopaminegevoel, geluksgevoel om het de volgende keer ook weer te gaan doen. En dan sta je ook echt even stil van ik doe het goed en ik doe het gewoon beter. Ik ga gewoon de goede kant op. En ik ben iemand, ik zeg ook heel veel tegen mijn vrienden en tegen mijn vriendinnen ook van ik ben echt trots op je. En als ik heel eerlijk ben naar mezelf. Ik doe dat nu wel meer. Naar mezelf doe dan. Maar als nog te weinig. Ik vier ook veel te weinig mijn successen terwijl ik het echt wel mag doen. Ik wil het niet opscheppen. Maar een aantal jaar geleden kon ik gewoon wakker worden en dan de hele dag helemaal niks uitvoeren. En dan baalde ik van mezelf aan het einde van de dag. Heel eerlijk, dat gebeurt eigenlijk nooit meer. Omdat ik zo erg weet wat ik nodig heb, het zit zo erg nu in mijn systeem. Ik heb nu zo'n sterke basis. Ja, ik heb nog steeds ADHD. Maar ik weet gewoon wat ik nodig heb. Waardo dingen mij wel gewoon lukken op een dag. En ik denk soms ook, ja, daar mag ik mezelf ook wel wat meer credits voor geven. Dus daar wil ik het eigenlijk met je over hebben. Misschien is het ook wel een klein stukje streng zijn voor jezelf. Want nu heb ik dan ook een bepaalde standaard natuurlijk. En dan denk ik ook eigenlijk alleen maar de sky is the limit. En als iemand mij dan ook vertelt van, je hebt dit bereikt in zo'n korte tijd. En dat is toch hartstikke knap. Ik buif het dan ook wel snel weg. Ik kan ook heel snel zijn van oh ja, weet je, whatever. Iedereen kan dat wel, het gaat gewoon om dat stilstaan erbij. En ik moet wel zeggen, wat mij heel erg helpt daarin, is mijn oude journals teruglees. Als je geen oude journals hebt, dan heb je helemaal niks meer aan. Maar wat ik echt doe, ik journal nu iets minder. Dat is voor mij een goed teken. Omdat ik heel veel journalde vroeger, oftewel in mijn dagboekje eigenlijk schreef, toen ik wat minder goed in mijn vel zat. En dan hielp het me heel erg om verder te komen om te verwerken. En als ik dan nu terugkijk in mijn journals. Al van soms twee à drie jaar geleden, denk ik: wow, ik ben zo ver gekomen, ik heb al deze obstakels overwonnen. En dingen waar ik toen mee zat, die boeien nu helemaal niet meer. Voor mij is dat nu eerder een moment om even stil te staan bij waar ik ben gekomen, omdat ik weet waar ik vandaan kom. Maar dat neemt niet weg dat ik dat ook vaker mag doen en dat ik jou ook zou aanmoedigen om dat dus vaker te gaan doen. Want we gaan vaak door, door, door, door, door. En dat zal je vast herkennen, je bent altijd bezig met het volgende. En als je iets hebt behaald, wat het ook is, klein of groot, dan is dat leuk op het moment. En daarna wil je weer door, je gaat naar het volgende. Het is een beetje zo de next shiny object, als ik het even zo mag zeggen. En ik heb dat ook. Ik weet niet of jullie dit concept kennen. Ik ken dit eigenlijk ook pas sinds vorig jaar, ik ben heel erg van als ik doelen heb, wil ik het visueel maken. Ik ben heel erg visueel ingesteld, ben heel creatief. Dus ik had gezien online dat iemand een bingo kaart had gemaakt van al haar doelen voor het aankomende jaar. Dus ik heb dat ook vorig jaar gedaan, voor dit jaar, 3026. En ik zie nu ook nu deze podcast maken, ik kan mijn bingo kaart vanaf hier zien. En als ik er naar kijk, denk ik ook echt. Dit zijn zulke grote doelen. Dat heeft ook een stukje te maken met, durf ook de kleine succes te vieren, want die maken ook uit van het hele geheel. Ik kijk nu naar mijn doelen. En wacht, ik pak even mijn microfoon op. Ik hoop niet dat jullie daar te veel last van hebben. Maar als ik nu kijk naar mijn doelen, dan heb ik dingen erop staan als tien boeken lezen. Als je me kent, weet je dat ik heel veel moeite heb gehad met überhaupt één boek uitlezen. Dus hoezo wil ik er ineens tien lezen? Ik moet zeggen, ik ben nu alweer bezig mee. Dus ik heb nu bijna een boek uit zitten in mei. Waarom had ik niet gewoon opgeschreven bijvoorbeeld drie boeken lezen? Waarom is het gelijk tien? Snap je? Zulke grote doelen. Even kijken. Dan heb ik nog even iets. Misschien klinkt voor jullie klein, maar voor mij is het groot. Twee keer per maand bakken. Ik heb voorheen eigenlijk bijna nooit gebakt. Hoezo wil ik ineens twee keer per maand gaan bakken het hele jaar. Dit zijn voor mij wel ook echt voorbeelden. Dat ik denk, ja, waarom moet het allemaal zo mega groot? Je hebt nog je hele leven om van alles te doen. En waarom staan we niet vaker stil bij de kleine successen? Ik heb nu ook wel ondertussen ook weer een andere bingokaart gemaakt. Omdat ik wel realiseerde dat misschien wel sommige dingen een beetje te gegrepen zijn. Dus ja, ik heb ook trouwens hier staan. Ik zie het van ver weg, maar eerst uur van de ochtend geen schermtijd. Dat is ook nog niet gelukt. Het zijn allemaal van die hele grote doelen. En eigenlijk is het juist belangrijk om dus te kijken naar wat voor stappen heb je gemaakt. En of het nou babystapjes zijn of hele grote stappen. En of het nou gisteren was of een jaar geleden. Belangrijk om er toch bij stil te staan. Ik ben nu ook heel erg aan het nadenken. Ook bijvoorbeeld hoe hard ik heb gesteden om af te studeren aan de universiteit. Hoezo maak ik daar niet gewoon een momentje van? Snap je dat ik gewoon de datum dat ik heb afgestuurd dat ik dat ieder jaar gewoon vier heb. Om toch even het gevoel weer te krijgen. Kijk eens wat je allemaal hebt bereikt, wat je allemaal kan. Dus ja, het is gewoon iets. Ik zie dit gewoon bij heel veel vrouwen met de DAD natuurlijk gebeuren dat je gewoon vergeet waar je vandaan komt. Welke stappen je al hebt gemaakt. Ik weet zeker. Maar welke fase je ook zit, je hebt al stappen gemaakt. Misschien denk je mogen er echt wel meer worden, dat snap ik, maar je hebt echt al stappen gemaakt. En we denken al zo snel van, we zijn nog niet waar we willen zijn. Of ik ben nog niet de beste versie van mezelf. Ja, weet je wat het is? Uiteindelijk wil je ook niet op je sterfbed liggen en denken van ja, had ik maar gewoon wel die geluksmomentjes echt even tot me genomen. En was ik maar gewoon voldaan. Soms aan het einde van de dag. Snap je wat ik bedoel? En ik weet het, dit gaat ook niet vanzelf. Dit is ook wat ik doe in de sessies. Ik leer je eigenlijk allemaal dit soort dingen, ook hoe je dus voldaan raakt, hoe je minder streng bent voor jezelf. Hoe je dus inderdaad wel in actie komt. Want ik zei net al van: dat is iets wat mij nu heel makkelijk afgaat. Maar dat was echt niet altijd zo. Geloof me, ik had het over journals. Als je mijn oude journals leest, dan denk je echt. Oeh, het gaat niet goed met jou. Het ging ook niet goed. Maar dat is ook wat ik dus doe. Mijn vrouwen die ik coach, we gaan echt goed kijken welke lagen er allemaal zijn waar jij moeite mee hebt en hoe we dat kunnen omzetten in iets wat wel werkt voor jou. En dat je gewoon echt een stevige basis creëert voor jezelf. waarin je dus wel voldaan bent en dat je je goed voelt over jezelf. Want ik ga je eerlijk zeggen. Ik denk dat ik als ik kijk naar een jaar geleden, dat ik misschien ook wel iets beter in mijn vel zat dan nu. Ja, denk ik wel. Want het is gewoon een hele andere periode in mijn leven. Maar dat betekent niet dat je achteruit gaat. Het is altijd een onderdeel van je groei. Dat zeg ik ook tegen de vrouw die coa. Het is gewoon zo dat soms zeggen mensen, ja, ik ben weer een paar stappen achteruit te gaan. Dat is niet zo. Het is allemaal een onderdeel van het proces. Het zit allemaal in je groei, achteruit bestaat niet. Je gaat alleen maar vooruit. Je wordt alleen maar ouder. Je wordt ook niet ineens. Je gaat niet van 38 jaar na 30. Je hebt levenservaring, je groeit als mens. Maar het is belangrijk om als je nu denkt van ik loop echt helemaal vast. En ik heb wel het gevoel dat ik achteruit loop, dat je wel aan de bel trekt en dat je dat ook jezelf durft te gunnen. Want ik gun het jullie ook om dat voldaanig gevoel te krijgen aan het einde van de dag. En dat je ook echt denkt, ja, ik heb successen om te vieren. En ik mag daarbij stilstaan. En ik ken natuurlijk ook al haast zelf van ik vergit het ook wel eens. Ik ben ook niet altijd een ster in al mijn successen continu vieren. Maar goed, je moet het maar zo zien: bij groei hoort ook groeipijn. En ook obstakels. Dus the only ways up. En ook juist in deze periode is het juist belangrijk om jezelf te herinneren hoe ben jij gegroeid als mens. Dus ik heb het nu ook heel veel natuurlijk over wat je hebt bereikt. Maar dat hoeft niet allemaal te zitten in diploma's of tastbare dingen. Het gaat niet alleen maar daarom. Het gaat dus ook om hoe jij bent gegroeid als mens. En daar wil ik eigenlijk mee afsluiten. Dus ja, ik wil eigenlijk van jullie ook de vraag meegeven van stel je zelf eens de vraag: vier je jouw successen genoeg. En dan kan het zijn dat je een piekers stemmetje hoort die zegt. Ik heb geen succes, dus ik vier je ook niet. Maar denk er maar eens over na. Klein of groot, we denken vaak dat het een masterplan moet zijn en oh, we hebben het grootste van de hoogste top van de berg bereikt, maar dat hoeft niet. Wat is nou het laatste succes van jou? En heb je die gevierd? En als je dat niet hebt gedaan, neem even een beetje. Plan gewoon een momentje in. Hoe je het ook wil, et een taartje. Kijk je favoriete film. Vier het. Want het is nooit te laat om het te vieren. Dan moet het leven ook een beetje vieren. Ik bedoel, come on, dat was het, denk ik. En ik moet nu verder met koken. Dus ik wens jullie een hele fijne dag. En we spreken elkaar snel. Of nou ja, ik spreek jullie snel toe of zoiets. Oké, bedankt voor het luisteren naar deze podcast. Ik hoop dat deze aflevering weer waardevol voor je was. Alle linkjes zoals naar mijn coaching aanbod, praktische templates en de gratis ADHD Clarity Call. En mijn socials vind je allemaal in de beschrijving. Hopelijk ben je weer lekker bij de volg. Je bent van harte welkom en vond je de podcast leuk? Vooral het aantal sterren dat je hem waard vindt. Dus doe maar gewoon lekker vijf. Oké, tot zo.