#8 Vertrouwen is niet de afwezigheid van angst | Mind Het Moment

Vertrouwen hebben in je bevalling betekent niet dat je geen angst, spanning of twijfel mag voelen. In deze aflevering ik in een van de meest voorkomende misverstanden rondom bevalvoorbereiding: dat vertrouwen gelijkstaat aan het volledig afwezig zijn van onzekerheid (en 100% vertrouwen voelen).

Ik leg je uit waarom twee tegenstrijdige emoties tegelijkertijd waar kunnen zijn — en waarom dat je juist sterker maakt. Want vertrouwen is niet het wegstoppen van je twijfels. Het is het geloof dat jij de kracht hebt om erbij te blijven staan, wat er ook gebeurt.

In deze aflevering ontdek je:

• Wat vertrouwen écht betekent in de context van bevallen
• Waarom spanning en twijfel waardevolle informatie zijn (en niet iets om weg te stoppen)
• Hoe je je partner, verloskundige of doula betrekt bij jouw mentale voorbereiding
• Hoe je een emotioneel vangnet creëert zodat je niet alles aan de voorkant hoeft uit te denken

 Want het mag er allemaal zijn — het vertrouwen én de twijfel. 

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Meld je aan voor de gratis masterclass Goed Voorbereid Bevallen

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past

Meer informatie: www.jouwmaeva.nl

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Fijn dat je luistert naar Jouw Maeva Moment, de podcast over een goede voorbereiding op jouw bevalling. Ik ben Eva, oprichter van jou Maeva, waar ik zwangere vrouwen en hun partners begeleid bij de voorbereiding op de bevalling vanuit Hyperwarting, Wetenschap en Human Design. In deze afleveringen reeks genaamd Mind het Moment deel ik mijn visie en kennis over mindset, bevallen, kraamtijd, ouderschap en misschien wel meer van het leven. Ik deel hier wat mij bezighoudt waar ik in geloof en wat ik zelf meemaak of meegemaakt heb, zodat jij hier wijzer van word. Naast deze afleveringen vind je op de podcast ook bevalverhalen, begeleide meditaties en technieken en inhoudelijke deep dives rondom één thema. Maar voor nu eerst dit. Vertrouwen hebben betekent niet dat de angst of spanning afwezig is. Ik krijg wel eens de vraag van: als ik volledig vertrouw op dat wat ik wel wil gaan ervaren, ben ik dan niet naïef? Of ik wil wel vertrouwen, maar ik vind het tegelijkertijd ook nog spannend. Doe ik het dan wel goed? Allebei raken ze aan iets waar we vaak aan voorbij gaan. Waar een Instagram caption bijvoorbeeld ook veel te kort voor is, namelijk de nuance. Het concept dat twee dingen tegelijkertijd waar kunnen zijn. Dat iets bestaat uit meerdere laagjes. Die elkaar dus ook kunnen contrasteren, die tegenstrijdig kunnen zijn. Want het hebben van vertrouwen betekent niet, absoluut niet, dat er geen enkele vorm van angst, spanning of zorgen aanwezig is. Het hebben van vertrouwen betekent juist dat jij gelooft in jezelf, dat je op je eigen capaciteiten durft te leunen. Dat je erop vertrouwt dat jij weet hoe je ermee om zult gaan op het moment dat het zover is. Vertrouwen is niet de afwezigheid van angst of onzekerheid of spanning, maar het weten dat je de kracht hebt om erbij te blijven staan. Als we het dan terugbrengen naar de bevalling. Jij kunt vertrouwen op een fijne bevalling of op jouw eigen capaciteiten om bijvoorbeeld met de weeën om te gaan. En je mag tegelijkertijd die bevalling nog spannend vinden of onzeker zijn over hoe je die weeën gaat opvangen of je zorgen maken over bepaalde situaties. Dat mag tegelijkertijd bestaan. En het betekent niet dat als je nu nog zorgen hebt, bijvoorbeeld dat je niet voldoende vertrouwen hebt. Het geeft je wel informatie. Wat heeft de overhand? Voel jij voornamelijk vertrouwen? Voel jij vooral kalmte en rust wanneer je nadenkt over de bevalling? Of zijn met name die zorgen, die angsten en die spanningen de boventoon aan het voeren? Als dat laatste het geval is, wil je daar wel aandacht voor hebben. Want dan wil jouw lichaam je eigenlijk al iets vertellen. Luister hierna, doe hier wat mee, zodat je zometeen voorbereid bent. Want jouw lichaam wil niks liever dan jou veilig houden. En soms vraagt dat dus van je dat je vooraf angsten aankijkt. Je gaat verdiepen in scenario's of situaties of manieren om met dingen om te kunnen gaan. Maar dat je dus bijvoorbeeld nog een bepaalde onzekerheid voelt ten aanzien van je bevalling, terwijl je verder eigenlijk ook wel vertrouwen hebt in het hele proces. Zegt er niks over dat jouw vertrouwen niet groot genoeg zou zijn of dat je het niet goed genoeg doet. Dat maakt jouw mens. Want je hebt nooit 100% zekerheid van dingen. Dat bestaat gewoon eigenlijk niet. Het is heel normaal om ergens in te vertrouwen en tegelijkertijd ergens nog een kleine twijfel te voelen. Dus geef jezelf ook de ruimte om dat allebei te mogen waarnemen. Je mag vertrouwen hebben en dingen spannend vinden. Je mag ergens dus ook fitment verkiezen en tegelijkertijd onzekerheid voelen. Dus als dat dan gaat over de keuze tussen thuis of ziekenhuis, bijvoorbeeld, of wel of niet een bevalbad, of wel of niet een bepaalde ingreep. Je kunt het zo gek niet bedenken, maar op allerlei keuzes mag jij beide ervaren. En de vraag is dus vooral welke ervaar je het meest. Wat je kunt doen om hier voor jezelf steun in te vinden of hier eigenlijk extra zekerheid te kunnen ervaren, is dat je hier je omgeving in meeneemt. Dus je partner of een dierbare of een doela of je verloskundige die bijvoorbeeld bij de bevalling aanwezig gaat zijn, meenemen in de onzekerheden of de spanningen die je voelt. En de dingen die jij zelf eigenlijk al had bedacht om meer vertrouwen te gaan ervaren? En hoe zij jou daarbij dus kunnen gaan ondersteunen. En dan kom je er ook achter of zij op eenzelfde manier naar die dingen kijken. Ervaren zij daar hetzelfde vertrouwen als wat jij hebt, of ervaren ze daar meer of minder vertrouwen? Zien zij diezelfde onzekerheden, spanningen of twijfels? Of hebben zij misschien wel andere dingen waar zij zich druk over maken? En dan ga je samen eigenlijk van tevoren al een plan bedenken hoe je daar het beste mee om kan gaan op het moment dat het zo ver is. En wat dit doet, is dat dit je niet alleen laat leunen op je eigen vertrouwen. Dus op jouw eigen. Ik geloof in mezelf dat ik de kracht heb om erbij te blijven staan. Maar dat je ook kan gaan leunen op het zij geloven in mijn kracht dat ik erbij kan blijven staan. Maar dat jij ook kan gaan geloven in het oké, als ik het niet meer weet, zijn zij er voor mij en helpen zij mij om te blijven bij wat op dat moment nodig is. En dan heb je voor jezelf echt een heel fijn vangnet gecreëerd. Dan mag je ook gewoon vertrouwen op het ik weet het aan de voorkant niet zeker. En dat is oké. Maar ik heb van alles klaarstaan. Ik voel me gedragen in mezelf en in de mensen die bij me zijn. Eigenlijk door te kijken naar oké, waar voel ik vertrouwen en waar voel ik spanning? En eigenlijk beide dus ook daarin te accepteren. En te kijken naar hoe je die balans voor jezelf op een prettige manier kan vormgeven. Maar dus ook te kijken naar wat is de visie van de mensen die mij bij gaan staan. En hoe sluit dit op elkaar aan? Dus hoe creëer ik eigenlijk, ongeacht wat er gaat gebeuren, voor mezelf een vangnet, dat ik kan blijven vertrouwen op mezelf en de mensen die bij me zijn dat het goed gaat komen. Dan heb je echt voor jezelf die voorbereiding te pakken op het emotioneel mentale vlak, dat jij dat vertrouwen mag voelen. Terwijl er ook nog onzekerheid of twijfel aanwezig mag zijn. Dan zit je ook op dat snijvlak van je hoeft niet alles aan de voorkant tot in detail uitgezocht te hebben. Je hoeft niet alle scenario's gewaarborgd te hebben. Je hoeft niet te weten wat er exact gaat gebeuren tijdens je bevalling om toch vertrouwen te kunnen ervaren. En dat is echt het allerbelangrijkste. Want je hoeft niet 100% zeker te zijn vanuit één overtuiging of vanuit één emotie of gevoel te leven. Het is allebei waar op hetzelfde moment. Je vertrouwen en je twijfels. En waar jij je aandacht aan geeft, is daarin misschien nog het allerbelangrijkste. En daarmee wil ik niet zeggen dat je je twijfel of je onzekerheid dan maar moet wegstoppen in een verdomhoekje, er geen aandacht aan moet geven. Maar dat je beide erkent. Maar dat je jezelf ook al voorafgaand aan de bevalling gaat aanleren. om als je twijfelt. Dus als je aan de ene kant vertrouwen voelt en aan de andere kant onzeker bent over bijvoorbeeld hoe je de weeën gaat opvangen, dat je dan heel bewust kiest voor ik vertrouw op mezelf. Ik vertrouw erop dat ik in het moment een manier vind om met die weeën om te gaan. Ik vertrouw erop dat ik me door de weeën heen kan ademen. Ik geloof dat ik in staat ben die weeën op te vangen. Ik heb een hoge pijngrens. Ik noem ze maar een paar voorbeelden. In plaats van dat je tegen jezelf dat bandje gaat afspelen. Ja, ik weet dit eigenlijk niet. En die weeën, ik vind het eigenlijk allemaal wel eng en spannend. En ja, kan ik dat wel? En ja, normaal vind ik eigenlijk dingen al heel snel pijnlijk. En iedereen zegt dat wil je pijn doen. En ja, en wat als het niet lukt? Als je daarin gaat zitten marineren, dan ondermijn je het vertrouwen wat je net met heel veel moeite hebt opgebouwd. Dus je wil je vertrouwen ten alle tijde versterken. Terwijl je ook aandacht hebt voor de dingen die je spannend vindt. Dat je het beide dus ruimte geeft. Want je mag twee contrasterende gedachten hebben of gevoelens hebben. Dat maakt de een niet onwaar en de ander de waarheid. Juist die twee dingen samen maken jouw ervaring rijker. En stel je nog veel beter in staat om je ook effectief voor te bereiden op hetgeen waar jij naartoe leeft, in dit geval dus die bevalling. Stap alsjeblieft af van het idee dat vertrouwen hebben gelijk staat aan het niet hebben van angst, het niet hebben van spanning, het niet onzeker zijn over de bevalling. Juist het feit dat jij die onzekerheid of die spanning kan voelen zonder helemaal uit het veld geslagen te zijn of meteen in de put te zitten, is een signaal dat het met jouw vertrouwen wel goed zit. En dat jij eigenlijk vanuit een basisvertrouwen, jouw spanning of onzekerheid of twijfel mag gaan aankijken. En dat je dan dus de technieken of de hulplijnen bij anderen kan gaan verkennen. Van wat ga ik mezelf geven, wat ga ik meenemen om hier in het moment mee om te gaan. En dan bouw je letterlijk aan je veerkracht en je draagkracht voor straks zijn de bevalling. Dus als jij aan de ene kant vertrouwen voelt in je bevalling, maar ook twijfels hebt, dan doe je het dus niet verkeerd. Je bent hartstikke goed bezig. En heb op de gepaste momenten aandacht voor die twijfels. Ga kijken hoe je daar jezelf, maar ook je omgeving bij kan betrekken om daar dus antwoorden op te bedenken. Laat los dat je 100% overtuigd moet zijn. Maar ook dat je op alles een antwoord moet hebben. Dat hoeft niet. Vertrouw op jezelf dat jij in het moment gaat weten wat er nodig is. Daar moet ik wel bij zeggen dat bij een bevalling in het moment weten wat nodig is, wel van je vraagt dat je snapt hoe een bevalling werkt en wat normaal is en wat afwijkend is en wat überhaupt technieken of dingen zijn die je zou kunnen inzetten. Dus ga ook niet naar de andere kant van het spectrum van oh, ik heb gewoon blind vertrouwen en I'll wing it. Ik zie het wel in het moment. Gepaste voorbereiding is hier wel op zijn plek. Maar het is dus geen vereiste dat je van alles, alle details weet om vertrouwen te kunnen ervaren. Jij mag ook vertrouwen op jouw eigen vermogen om in het moment te kunnen beslissen of te voelen wat er nodig is. En daar kan je juist ook je partner, een doela of een verloskundige hulp bij vragen tijdens de bevalling. Want als jij druk bent met weeën opvangen, dan ben je natuurlijk ook niet in staat om volledig alle inspiratie over alle mogelijkheden te ontvangen of te voelen. Dan kan het juist heel fijn zijn dat iemand die jou bijstaat, dus ook weet wat de dingen zijn die jij spannend vindt, maar ook wat de dingen zijn die jij fijn vindt. Vooral en hoe ze jouw vertrouwen enorm kunnen ondersteunen. Doe het vooral ook niet alleen. Ga het niet alleen zitten uitdenken. Niet alleen in je eigen hoofd zitten uitwerken. Maar ga ook zeker niet alleen zitten marineren in je eigen twijfels en onzekerheden. Daar wordt niemand beter van. En ga voor jezelf, want dat maakt het misschien gelijk ook concreet. Ga voor jezelf eens na wat in het verleden dingen zijn geweest die jij spannend vond. Of waar je heel veel onzekerheden voelde, maar waar je tegelijkertijd ook gewoon een soort. Je wist gewoon dat is wat er moet gebeuren, of dat is wat ik moet doen, of dat is hetgeen wat ik moet gaan doen? En hoe heb je dat opgelost voor jezelf? En hoe was jouw ervaring? Had je 100% vertrouwen? Of was er toch ook wel een laag van onzekerheid en spanning of heb je dingen gedaan puur vanuit angst. Was er dan helemaal geen vertrouwen, of was er ergens dan toch wel vertrouwen in dat je er wel uitkwam, dat het wel goed kwam. Ook al weet je nu en wist je aan de voorkant nog niet precies hoe dat dan zou gebeuren, ik weet 100% zeker namelijk. Dat is een van de dingen waar ik zeker van ben, dat jij nooit alleen maar angst of spanning ervaart of alleen maar vertrouwen. Ik ben ervan overtuigd dat je altijd beide ervaart en dat zij samen de ervaring rijker maken. Ervoor zorgen dat je ook betere beslissingen kan nemen. En dat het dus ook niet het doel moet zijn om te zoeken naar 100% vertrouwen, maar naar voldoende vertrouwen om die situatie aan te kunnen gaan. Dat is ook hoe jij naar die bevalling toe mag gaan leven. Het gaat er niet om dat je 100% vertrouwen hebt en geen enkele angstspanning of twijfel meer voelt. Het is een gigantische gebeurtenis, die bevalling. Het is ook gewoon de bedoeling dat dit voelt als een gigantische opgave. Want het bereid je voor op dat wat daarna komt, het moederschap, het 247 klaarstaan voor een baby, waarvan je niet met woorden kan begrijpen wat het nou van je wil. Het vraagt ontzettend veel van je. Het is logisch dat zoiets als een bevalling je daarop voorbereidt. Dat je uitgedaagd wordt. Want je gaat een volgende levensfase in. Volgens mij heb ik een hele hoop gezegd. En wat ik hoop dat jij meeneemt uit deze aflevering is dat je dus niet 100% zeker hoeft te zijn vanuit één overtuiging. Ofwel vertrouwen ofwel spanning bijvoorbeeld. Dat het allemaal waar kan zijn op hetzelfde moment. En dat je dus ook af mag stappen van dat idee dat vertrouwen hebben betekent dat je geen enkele angst, spanning of twijfel meer voelt. Vertrouwen betekent dat jij gelooft in jezelf. En dat je op dat moment op jezelf kan vertrouwen. Dat jij in het moment dat het nodig is, weet wat je moet doen of wie je nodig hebt om ermee om te gaan. En daar kan je dus ook je omgeving, zoals je partner of je verloskundige, onderdeel van maken. Zodat je een vangnet creëert voor jezelf. Zodat je aan de voorkant, wellicht ook die hoe en wat vraag wat meer los kan gaan laten. Wat meer jezelf ook toe kan staan om dat vertrouwen te durven voelen, omdat het geen afbreuk meer doet aan de twijfel of de angst die je ervaart. Dat het ervaren van dat vertrouwen niet betekent dat je de angst of de twijfel niet serieus neemt, maar dat je ze simpelweg naast elkaar laat bestaan. Dus ik ga het nog één keer herhalen, en daar ga ik ook de aflevering mee afsluiten. Vertrouwen hebben is niet de afwezigheid van angst of zorgen. Maar het weten dat je de kracht hebt om erbij te blijven staan in het moment. Ik gun je enorm dat je veel meer van dat vertrouwen gaat ervaren gaat. En ik hoop dat deze aflevering je ook heeft geïnspireerd om meer ruimte te geven aan de eventuele zorgen of twijfels die je ervaart. Zodat je ze serieus neemt en er niet alleen mee blijft ontlopen en jezelf ook vooral niet meer zo gaat zitten, afstraffen over het maar ik zou toch vertrouwen moeten voelen? Ik zou toch geen angsten mogen hebben, want dan voeren we het verkeerde gesprek. Het mag er allemaal zijn. Nog een hele fijne dag of nacht en tot de volgende keer