#9 Keuzes maken tijdens je bevalling: waarom "volg je gevoel" niet voor iedereen werkt - en hoe jij wél keuzes maakt die bij je passen | Mind Het Moment

Je bent zwanger en iedereen vertelt je: "Volg gewoon je onderbuikgevoel." Maar wat als je dat gevoel helemaal niet herkent? Of juist alles voelt — enthousiasme, twijfel, spanning tegelijk — en je daardoor alleen maar meer in de war raakt?

In deze aflevering duik ik in iets wat ik zelf lang als een zwakte zag: dat ik beter geen impulsieve keuzes kan maken. En hoe Human Design me leerde dat dit helemaal geen zwakte is — maar gewoon mijn manier.

Want we maken keuzes niet allemaal op dezelfde manier. En de vraag is niet óf je op je gevoel moet vertrouwen, maar wanneer en hoe jij jouw waarheid voelt.

In deze aflevering ontdek je:

• Waarom "volg je onderbuikgevoel" niet voor iedereen werkt — en wat dat over jou zegt
• Hoe jouw unieke beslissingsmechanisme samenhangt met je bevalvoorbereiding
• Waarom voorbereiding juist jouw kracht is als jij tijd nodig hebt om keuzes te maken
• Hoe je tijdens je bevalling kunt leunen op helderheid die je al eerder hebt opgebouwd
• Hoe jij én je partner op jullie eigen manier keuzes mogen maken — en hoe je daar ruimte voor creëert

Wil je weten hoe jouw beslissingsmechanisme werkt volgens Human Design?  Vraag je gratis Human Design chart op via Nikki (de coach die mij hielp ontdekken hoe ik keuzes maak) en ontdek hoe jij de beste keuzes maakt in de gratis mini handleiding.

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Check www.jouwmaeva.nl voor alle info over de cursus (binnenkort komt de compleet vernieuwde website online!) 

Wil je meer ervaringsverhalen luisteren? Afgelopen maand (september 2026) heb ik diverse interviews opgenomen waarin je ouders zelf hoort vertellen over hun bevalling en ervaringen. Schrijf je vrijblijvend in voor mijn wekelijkse Jouw Maeva Moment mail en hoor het als eerste als ze online staan - en lees ondertussen mee met alle tips, inspiratie en begin meteen met jouw goede voorbereiding.

Download jouw affirmatie spiekbrief en schrijf jouw beste (beval)affirmaties die jouw vertrouwen een boost geven zonder te hoeven geloven in luchtkastelen.

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past 

Transcript

Copy Transcript Copied

SPEAKER_00 0:00

Net als dat ik dat zelf herken. Dat mensen zeggen: volg gewoon je onderbuikgevoel. En dat jij dan denkt: ja, leuk, maar welk gevoel dan precies? Of dat je misschien, net als ik, juist wel alles voelt. Twijfel, spanning, enthousiasme. En dat het je alleen maar meer in de war maakt. We hebben allemaal geleerd om keuzes te maken met ons hoofd. Lijstjes maken, voor en tegensafwegen, logisch nadenken. Vooral ook het in het moment kiezen. Meteen een keuze maken, daar ben je er vanaf. Kun je hem afvinken? Maar wat als dat helemaal niet jouw manier is? Misschien herken je je wel, net als ik, gewoon helemaal niet in dat volg je onderbuikgevoel. Want wat voel je dan precies? En waarom is dat onderbuikgevoel er vaker niet dan wel op het moment dat ik voor een keuze sta? Fijn dat je luistert naar Jouw Maeva Moment. De podcast over een goede voorbereiding op jouw bevalling. Ik ben Eva, oprichter van jou Maeva, waar ik zwangere vrouwen en hun partners begeleid bij de voorbereiding op de bevalling vanuit Hyperbarting, Wetenschap en Human Design. In deze afleveringen reeks genaamd Mind het Moment deel ik mijn visie en kennis over mindset, bevallen, kraamtijd, ouderschap en misschien wel meer van het leven. Ik deel hier wat mij bezighoudt waar ik in geloof en wat ik zelf meemaak of meegemaakt heb, zodat jij hier wijzer van wordt. Naast deze afleveringen vind je op de podcast ook bevalverhalen, begeleide meditaties en technieken en inhoudelijke deep dives rondom één thema. Maar voor nu eerst dit. Vertrouwen voelen is één ding. Ernaar handelen is een tweede. In mijn vorige aflevering had ik het over vertrouwen voelen. En dat vertrouwen voelen niet hetzelfde is als het compleet afwezig zijn van angst of zorgen. Maar hoe ga je nou handelen naar dat vertrouwen wat jij voelt? Hoe maak je keuzes als je niet helemaal zeker weet wat er gaat gebeuren? Omdat je bijvoorbeeld niet aan de voorkant kan voorspellen hoe jouw bevalling gaat verlopen. Ga je dan af op je gevoel, je intuïtie, je verstand of iets anders. Hoe luister of handel je dan naar het vertrouwen of de zorgen die je ervaart? Meer vertrouwen ervaren of meer kalmte ervaren, begint dus niet alleen bij wat je kiest, maar ook bij hoe je ergens voor kiest. We hebben namelijk allemaal onze eigen unieke manier van keuzes maken. En de vraag is of jij jouw keuzes wel maakt op de manier die het beste bij je past. Want we krijgen vanuit sociale normen nogal snel de druk opgelegd om op een bepaalde manier te denken en te kiezen. Terwijl dat misschien wel helemaal niet bij jou past. Misschien herken je ook wel dat jij en je partner bijvoorbeeld, of jij en je ouders, of vriendinnen of collega's op hele andere manieren keuzes maken. En dat we dan snel geneigd kunnen zijn om van de ander te verwachten dat ze op dezelfde manier als wij keuzes maken. Dat ze het op dezelfde manier doen als die voor jou heel logisch en goed voelt. Maar dat is dus niet per se voor iedereen dé manier. Dus het is ook euk om hier met je partner of met de mensen waarbij je dat op hebt gemerkt, het gesprek is over aan te gaan. Hoe maak je eigenlijk keuzes en wat voelt logisch? En om bij wijze van spreken voor jezelf, maar ook voor de mensen die van belang zijn in jouw bevalvoorbereiding, is uit te gaan zoeken wat hun manier van keuzes maken is. En hoe je dan dus ook iedereen op de eigen manier keuzes kan laten maken. Wat ik de afgelopen jaren ben gaan ontdekken, onder andere via Human Design, is dat we helemaal niet op dezelfde manier keuzes horen te maken. Dat we allemaal een eigen unieke voorkeur hebben voor een bepaalde manier van keuzes maken. En sterker nog, dat die manier van keuzes maken niet gebeurt vanuit het hoofd, maar dat we keuzes maken met ons lichaam. En dat de uitdaging vooral is contact maken met dat lichaam en ons gewaarwoorden gaan leren herkennen hoe wij eigenlijk keuzes maken. Zodat we er vervolgens ook met veel meer rust en zekerheid in kunnen staan. Dat je dus leert herkennen wat jouw lichaam je eigenlijk al aangeeft. De feedback die je krijgt letterlijk vanuit je lijf over keuzes waar je voor staat. En dan wordt keuzes maken ineens een heel stuk makkelijker en rustiger. Wil niet zeggen dat het altijd simpel is. Want soms is de keus die jouw lichaam dan aangeeft niet hetzelfde als wat je rationeel dus vanuit je hoofd gekozen zou hebben. Dus dan voelt het nog steeds spannend. Maar op het moment dat je hier steeds meer op afstemt, wordt het hele keuzesmaker op zichzelf veel minder beladen en kan je het ook veel meer gaan benaderen als een experiment. Voor mij was dit namelijk echt de eye-opener. Ik herkende mezelf totaal niet in het volg je onderbuikgevoel. Ik heb dat gevoel wel, die onderbuik, maar het is inconsistent. Het helpt mij niet bij beslissingen nemen. En hetzelfde geldt voor mijn intuïtie. Ik heb echt wel momenten dat ik ineens weet wat klopt. Dat ik het voel in mijn lijf. Maar dat is niet iets waar ik altijd op kan bouwen. Wat ik wel altijd ervaar emoties. En dat is echt een hele ingewikkelde weg geweest. Want ik heb me vroeger heel vaak mezelf in twijfel getrokken. Dat ik dacht: ik was toch super enthousiast en ik voelde hem toch helemaal. En waarom voel ik het nu helemaal niet meer? En waarom ben ik zo wispturig? Waarom kan ik niet gewoon iets doorzetten? Waarom geef ik al. Ik ging helemaal in zo'n loep dat ik dus steeds ook terugkwam op keuzes die ik had gemaakt. Terwijl ik er dankzij Human Design dus achter ben gekomen, dat het voor mij niet per se de bedoeling is om keuzes in het moment te maken, maar dat ik over de belangrijke grote keuzes echt even mag nadenken. Er een nachtje over mag slapen. Om dus ook te kijken, blijft dat enthousiasme hangen? Of verdwijnt het? Want op het moment dat het dus heel snel weer verdwijnt, of je eigenlijk niet echt duidelijkheid krijgt, je niet echt zo'n yes blijft voelen, dan is het antwoord eigenlijk nee. En dan hoef ik dus niet meer in het moment zeker te weten wat het is. Ik mag het gewoon waarnemen. En dan ga ik over een verloop van tijd dus waarnemen waar ik me het meest enthousiast bij voel. En zo wordt voor mij keuzes maken die echt bij me pasten, dus ook veel makkelijker. En als je dit gaat vertalen naar bevallen, wordt het ook super interessant. Want een bevalling vraagt van je dat je in het moment keuzes maakt. Want niet alles kan je aan de voorkant weten. Dus je gaat tijdens je bevalling ook keuzes moeten maken. En dan zou je kunnen zeggen, oh, dat is toch lastig als je je emoties moet afwachten. Klopt. Want tijdens die bevalling heb je niet per se de gelegenheid om je emotionele golf af te wachten. Maar juist in die voorbereiding kan je wel je emotionele golf doorlopen. Kan je wel echt voelen van word ik hier enthousiast van of blijf ik hier een soort van. En dan kan je juist die voorbereiding inzetten om al helderheid te krijgen. En dan kan je tijdens die bevalling leunen op de helderheid die je eerder hebt vergaard. Dus voorbereiding is echt waar jouw kracht zit als jij iemand bent die tijd nodig heeft om keuzes te maken. In het vooraf voelen wat past bij mij, wat wil ik wel, wat wil ik niet. Zodat je in feite in het moment niet meer hoeft te twijfelen en kunt terugvallen op dat wat al helder was voor jou. En hier wordt het dus ook weer interessant. Want dit is geen betoog voor jou als luisteraar om dan te denken van oh, ik moet dus ook mijn emoties gaan voelen. Want niet iedereen werkt zoals ik, niet iedereen maakt keuzes op basis van emoties. Sommige mensen zijn juist gemaakt om wel in het moment te weten dat dit een ja of dit is een nee. Die voelen direct in hun lichaam dat dit klopt of dit klopt niet. Waar anderen, zoals ik, meer tijd nodig hebben. Die er een nachtje over moeten slapen. Of twee nachtjes. Of die erover moeten praten. En niet om advies bij anderen op te halen, maar echt om gewoon jezelf te kunnen horen praten, letterlijk je gedachten te horen uitgesproken, zodat het dan ineens kan landen en je ineens in je eigen woorden hoort wat je eigenlijk al hebt besloten. Dus de vraag is niet: volg je je gevoel? Maar wanneer en hoe voel jij jouw waarheid? En weet je dat eigenlijk al wel? Ook als je iemand bent die juist in het moment voelt wat klopt, heb jij voorbereiding te doen. Want dan mag je gaan leren vertrouwen op je lichaam op die eerste reactie. Dan blijft voorbereiden dus ook belangrijk, maar verschuif de focus eigenlijk niet naar helderheid krijgen over een verloop van tijd, maar meer naar het uit je hoofd komen en in je lichaam landen. Zodat je jouw waarheid ook kunt voelen in plaats van alleen maar bedenken. Want juist de mensen die in het moment eigenlijk weten of iets een ja of een nee is, die hebben daar ook moeite mee om daarbij te kunnen. Omdat we zo gedrild worden om keuzes te maken vanuit ratio, vanuit het logisch nadenken, de vooren- en nadelen en dat wat hoort. En dat we dan dus snel geneigd kunnen zijn om voorbij te gaan aan die allereerste ingeving die we hadden. Dus dat onderbuikgevoel of die intuïtie bijvoorbeeld. Wat dat zijn echt dingen die in het moment gebeuren. En als je er dan niet naar luistert, zijn ze daarna ook weg. Dat is niet iets wat je dan weer een soort van kan gaan ophalen, als het ware. Wat er namelijk vaak gebeurt, is dat we keuzes maken onder druk. Druk van tijd, druk van anderen, druk om het goed te doen. En dan voelt iets als een keuze, maar is het eigenlijk angst, of onzekerheid of de behoefte aan bevestiging. Zo hoort het toch gewoon. En juist bij een bevalling en de voorbereiding daarop kan dat heel sterk aanwezig zijn. Dat je heel graag wil dat iedereen je aardig en leuk vindt. En je vooral niet lastig vindt. En je vooral blijft helpen en steunen. En dat je het allemaal goed doet en er komen al heel veel dingen op je af. Dus je wil dan eigenlijk ook absoluut niet buiten je comfortzone treden, als het ware. En alleen al weten hoe voor jou keuzes maken werkt, kan dan al een enorm verschil maken. Omdat het je letterlijk de vrijbrief geeft, de bevestiging geeft dat het oké is om te luisteren naar wat voor jou goed voelt. Ook als dat een ander misschien niet gerust had of als een ander dat niet op die manier zou doen. En dat voor een ander dan dus ook misschien een beetje gek voelt of raar voelt dat jij op die manier gaat beslissen. Het gaat ook met je partner op één lijn zitten. Het gaat niet alleen over de uiteindelijke uitkomst. Maar ook over geef je elkaar de ruimte om op de eigen manier keuzes te maken en tot inzichten en beslissingen te komen. Misschien ben jij iemand die in het moment weet of het een ja of een nee is. Terwijl je partner misschien zijn emoties wel afwachten. En dan is het niet helemaal fair om van je partner te verlangen dat hij ook in het moment weet wat hij wil. Want dat is voor hem of haar eigenlijk niet de bedoeling. En hetzelfde geldt natuurlijk ook andersom. Wat ik vooral wil dat je hieruit meeneemt, is niet ik moet beter naar mijn gevoel luisteren. Maar eerder dat je eens gaat afvragen hoe werkt mijn manier van keuzes maken eigenlijk? Hoe kan ik dat vertrouwen wat ik ervaar in die bevalling die ik wil gaan beleven, ook echt in de praktijk brengen door de keuzes te maken die echt bij mij passen. Dus ben ik iemand die in het moment dingen weet of ben ik iemand die later pas helderheid ervaart. En hoe kan ik daar in mijn voorbereiding dan rekening mee houden? Wat overigens nog wel eens een veel voorkomend misverstand is over de autoriteit zoals dat heet in Jumisign, hoe jij keuzes maakt, is dat je er dan één hebt. Ja, je hebt er één die de boventoon voert, voor mij dus bijvoorbeeld emoties. Maar dat wil niet zeggen dat ik helemaal geen onderbuikgevoel of intuïtie heb. Die heb ik ook. Alleen ze zijn minder constant aanwezig. Ze zijn er het ene moment wel en het andere moment niet. En mijn emoties zijn er altijd. Dus het wil niet zeggen dat je je nu helemaal moet richten op één manier en dat je al het andere weer moet gaan negeren. Nee, die andere input, dus je intuïtie bijvoorbeeld, kun je inzetten als een extra feedbackloop. Als een bevestiging van hetgeen waar je in mijn geval dus met je emoties al doorheen aan het gaan bent. Maar hetzelfde als jij dus iemand bent die in het moment keuzes maakt. Dus bijvoorbeeld op basis van je onderbuikgevoel. Maar jij hebt ook emoties. Natuurlijk heb je ook emoties. Neem dat dan eens mee ook in je afwegingen als een soort van feedback. Want hoe voel jij je op het moment dat jij vanuit je onderbuik voelt ja, dit moet je doen. Welke emoties ervaar je op dat moment? Dat geeft je namelijk ook weer inzicht en feedback op de keuzes die je wil gaan maken. En welke beslissing voor jou dan ook het meest logisch voelt. En nogmaals, soms is de keuze die het beste voelt, of waar jouw onderbuik of je intuïtie het meest op aangaat, niet de keuze die ook rationeel gezien het meest logisch is, of die het veiligst voelt, omdat die buiten je comfortzone ligt. Maar als je echt vanuit je lichaam voelt dat dat een keuze is of een richting is die je op mag gaan, probeer het eens uit. Kijk eens waar het je brengt. Je wordt er alleen maar wijzer van. En ik kan beamen in de afgelopen jaren dat ik hiermee bezig ben gegaan, dat ik absoluut spannende keuzes heb gemaakt waarvan ik ook niet wist hoe de uitkomst dan zou zijn, of dat goed zou uitpakken of niet. Maar dat ik van de keren dat ik echt heb geluisterd naar mijn emoties en mijn golf ook heb afgewacht. Dus echt heb gewacht totdat ik zeker wist, van ik ervaar de hele tijd een ja in alle emoties die ik kan ervaren. Dat ik dan ook geen spijt heb van een beslissing. En er juist van heb geleerd. En dat het me ook de rust en de ruimte geeft om tegen mezelf te kunnen zeggen. Ik ga nu niet kiezen. Dus ik hoef er nu ook niet over te blijven malen. Ik heb dus ook manieren kunnen vinden om dat hoofd, wat dan ook maar door kan blijven gaan, wat meer rust te geven. En daardoor me veel minder geleefd te voelen door alle dingen die volgens mijn hoofd en mijn ratio zouden moeten. En waar ik keuzes over zou moeten maken. En wat ik zou moeten doen en wat zou horen. Ik heb daar manieren in gevonden met behulp van Human Design. waarin ik dat veel meer heb kunnen loslaten. En als er iets is wat ik jou in je zwangerschap ook gun, is dat je een plek hebt waar je naartoe kan. Met al dat ongevraagd advies en al die ruis in je hoofd. En die overwalm die je wellicht ervaart. Dat je dat een plek kan geven, zodat het niet alles overneemt de hele tijd, de hele dag door. Maar vooral dat je dus ook een handvat krijgt. Voor hoe maak ik eigenlijk die keuzes. En hoe kan ik daar eens mee gaan experimenteren? zodat je meer hebt om op te leunen dan van die simpele voor- en tegenlijstjes. Die absoluut een plek hebben. Want soms helpt dat inzicht absoluut. Maar het zou niet het enige moeten zijn op basis waarvan je keuzes maakt. Als u wil weten hoe dat voor jou zit. Check even de show notes. Daar leg ik je uit hoe je dat zou kunnen opzoeken aan de hand van Human Design. En de komende tijd ga je me hier vaker over horen over Human Design in de podcast. Want ik zie zoveel mooie raakvlakken met bevalling en de voorbereiding daarop. Waar Human Design een hele mooie, extra handleiding of richting in zou kunnen zijn. Waarin je antwoorden kan vinden op vragen waarvan je misschien niet eens wist dat je ze had. Op het moment dat jij nu je overweldigd voelt, echt ook een beetje klaar bent met alle wellicht ongevraagde adviezen van iedereen en alle tips die je krijgt over het volgen van je onderbuikgevoel of je intuïtie. En dat je eigenlijk wel eens klaar bent met die werwaaraan gedachten in je hoofd en dat je wil kunnen afstemmen op de keuzes die voor jou nou het allerbeste zouden zijn. Wat heb je te verliezen? Ga het experiment dus aan en verdiep je eens in jouw beslissingsmechanisme volgens Human Design. Check even de show notes en dan ontdek jij meteen hoe jij aan de slag kan gaan met het maken van keuzes in de voorbereiding op jouw bevalling. Voor nu ga ik daar de aflevering mee afsluiten. Heb je hier iets waardevols uitgehaald? Vind ik altijd leuk als je me dat laat weten. Je mag me dus altijd een mailtje sturen, bijvoorbeeld, of reageren op de podcast als dat de mogelijkheid is in de app die je gebruikt. Ik wens je nog een hele fijne dag of nacht. En tot de volgende keer.