#10 Wat jij verwacht van je bevalling - en heb je dat zelf bedacht? | Mind Het Moment

Je bent zwanger en overal om je heen worden beelden van bevallen gedeeld. Op social media, in films, via vriendinnen. Maar hoe neutraal is dat beeld eigenlijk? En heb jij zelf bedacht wat jij verwacht van je bevalling?

In deze aflevering bespreek ik hoe de beelden die jij consumeert — bewust én onbewust — jouw verwachting vormen. En waarom die verwachting er veel meer toe doet dan je misschien denkt. Want jouw bevalbrein kijkt mee, al lang voordat de weeën beginnen.

Al jaren worden we blootgesteld aan hetzelfde beeld van bevallen: crisis, chaos, schreeuwen. Maar ook het tegenovergestelde — de perfecte, dromerige bevalling — vertelt niet het hele verhaal. In beide gevallen is de nuance verdwenen. En dat heeft gevolgen.

In deze aflevering ontdek je:

• Hoe films, series en social media jouw beeld van bevallen vormen — zonder dat je het doorhebt
• Waarom zowel negatieve als positieve bevalbeelden een vertekend beeld geven
• Wat de Fear-Tension-Pain cyclus is en hoe negatieve verwachtingen je bevalling fysiek beïnvloeden
• Hoe jouw verwachting over bevallen al begint vóór de bevalling zelf
• Wat je concreet kunt doen om bewuster te kiezen wat jij toelaat in je bevalbubbel

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Check www.jouwmaeva.nl voor alle info over de cursus (binnenkort komt de compleet vernieuwde website online!) 

Download jouw affirmatie spiekbrief en schrijf jouw beste (beval)affirmaties die jouw vertrouwen een boost geven zonder te hoeven geloven in luchtkastelen.

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past 

Transcript

Copy Transcript Copied

SPEAKER_00 0:00

Angst en zorgen zetten je lichaam in een staat van alertheid. Je spieren spannen aan en je wordt je hyperbewust van je omgeving. Dit betekent vaak meer weerstand en meer weerstand geeft vaak meer pijn, waar pijn, de angst of zorgen waarmee je begon, bevestigt en zo kom je in een neerwaartse spiraal terecht die je nergens leidt behalve teleurstelling. Fijn dat je luistert naar jouw Maeva Moment, de podcast over een goede voorbereiding op jouw bevalling. Ik ben Eva, oprichter van jou Maeva, waar ik zwangere vrouwen en hun partners begeleid bij de voorbereiding op de bevalling vanuit Hyperwarting, Wetenschap en Human Design. In deze afleveringen reeks genaamd Mind het Moment deel ik mijn visie en kennis over mindset, bevallen, kraamtijd, ouderschap en misschien wel meer van het leven. Ik deel hier wat mij bezighoudt waar ik in geloof en wat ik zelf meemaak of meegemaakt heb, zodat jij hier wijzer van wordt. Naast deze afleveringen vind je op de podcast ook bevalverhalen, begeleide meditaties en technieken en inhoudelijke deep dives rondom één thema. Maar voor nu eerst dit. Wat verwacht je eigenlijk van je bevalling? En heb je dat zelf bedacht? Neem daar even een moment voor. Sluit je ogen bijvoorbeeld als dat kan. Denk eens aan het eerste wat in je opkomt als je aan bevallen denkt. Aan een beeld of aan een gevoel of misschien een herinnering. Is het dan rustig? Is er sprake van vertrouwen? Voel je je krachtig? Of zie je bijvoorbeeld je kindje of je partner, of zie je vooral beelden die je eigenlijk helemaal niet zo fijn vindt? Zie je misschien iemand op een ziekenhuisbed met zweet op haar hoofd, schreeuwend terwijl iedereen om maar heen in paniek staat, zoals we een beetje kennen uit de films. De kans is namelijk groot dat dat tweede beeld ergens in je hoofd zit. Niet omdat bevallen zo is. Maar omdat dat het beeld is wat we al jaren te zien krijgen in films, in series, op social media. En vooral ook in de verhalen die mensen je vertellen als ze horen dat je zwanger bent. En daar wil ik het vandaag over hebben. Want wat jij verwacht van je bevalling, dat is niet neutraal of onbelangrijk, dat heeft effect, een fysiek aantoonbaar effect. En wat jij verwacht van je bevalling is vaak niet alleen van jou, maar een beeld wat ook gevormd is door alle mensen om jou heen en de informatie die je consumeert. Laten we even bij het begin beginnen. Waar komen die beelden vandaan? Films en series hebben bevallen decennia lang op dezelfde manier neergezet: crisis gaos schreeuwen. Een dokter die roept dat je moet persen en dan ineens is daar een huilende baby en gaan we door naar de reclame. Even gechercheerd gezegd. Maar op tv draait het om de visuele aspecten, om de sensatie, om het drama, om het versterken en uitvergroten van bepaalde ideeën die we hebben over de rol van de arts, de vrouw en de partner. Dat is entertainment. Niet hoe de meeste bevallingen gaan. Of hoe je daar naar zou willen kijken, toch? Want je gunt jezelf hopelijk veel meer dan wat de media ons doorgaans laat zien. En daar wordt de tricky. Want ons brein maakt dat onderscheid tussen wat wij op tv zien en wat de realiteit is niet zo makkelijk. Zeker niet als we datzelfde beeld van die vrouw overgeleverd aan de chaos en de paniek honderden keren voorbij gekomen is, zelfs al lang voordat we zelf zwanger waren. Dat beeld slijt erin. Het wordt de norm, het wordt wat wij verwachten. Iets wat je waarschijnlijk wel herkent, is het principe van social media. Je krijgt meer te zien van datgeen wat je aandacht geeft. Bijvoorbeeld je kijkt een kattenfilmpje en vervolgens krijg je er tien meer. En je feed vult zich vanzelf met al die kattenfilmpjes, zolang jij hiernaar blijft kijken en erop blijft klikken. Ditzelfde principe is waar voor alles wat je ziet over bevallen, ook los van social media. Voor je het weet heb jij een heel gekleurd beeld van wat bevallen is, puur op basis van wat jij aandacht geeft, waar jij op reageert en wat jij herhaaldelijk consumeert. En dat gaat twee kanten op. Aan de ene kant het drama, de traumatische en de nare verhalen, die worden vaker gedeeld, bekeken en doorgestuurd. Niet omdat die nare bevallingen de norm zijn, maar omdat moeilijkheid resoneert, omdat heel veel mensen zich kunnen herkennen in de struggle. Aan de andere kant hebben we tegenwoordig ook steeds vaker de perfecte bevalling. Er verschijnen steeds meer prachtige bevallvideo's als tegengeluid. En ik snap waarom en ik waardeer ook zeker de intentie daarachter. Maar ook dit beeld is niet neutraal. Wat je vaak niet ziet, is de hoeveelheid voorbereiding die achter zo'n bevalling zit. De maanden werk, het oefenen, de mindset die iemand heel bewust heeft opgebouwd, de lastige gesprekken of tegenslagen, of het onbegrip dat er voorafgaand aan die bevalling misschien wel was uit de omgeving. Wat overblijft is dat eindplaatje van die prachtige bevalling. En dat kan het gevoel geven dat een goede bevalling iets is wat je hebt of niet. En dat je het fout hebt gedaan als het niet gegaan is zoals je wilde. En aan de andere kant misschien ook wat. Oh, als ik met een beetje vertrouwen en een bevalbad, dan kom ik er wel. Maar beide beelden kloppen niet. Of liever, eigenlijk zijn beide beelden incompleet. In beide gevallen is de nuance verloren gegaan. En is ook het proces, zowel de aanloop als de bevalling zelf, het proces daarvan verloren gegaan. Onzichtbaar geworden. En dit speelt trouwens niet alleen op Instagram of TikTok. Het zit ook in de verhalen die je hoort van vrienden, in de series die je kijkt, de tijdschriften die je leest. Overal waar mensen hun bevalverhaal delen, zit een filter. Een keuze over wat ze wel en wat ze niet laten zien, bewust en onbewust. En wat doet dat met jou? Het vormt jouw verwachting en jouw verwachting heeft weer veel meer impact op je bevalling dan je denkt. Hoe komt het nou eigenlijk dat een verwachting zich gaat vertalen naar iets wat jij lichamelijk voelt? Het placebo effect ken je misschien wel. De kracht van een positieve verwachting die een meetbaar effect heeft op je lichaam, zoals bijvoorbeeld die suikerpil die pijn verlicht omdat je gelooft dat hij dat doet. Er bestaat ook zoiets als een nocebo effect. Een negatieve verwachting die een negatieve ervaring creëert. Het tegenovergestelde dus van de placebo, maar met dezelfde consequentie. Iets wat zich meetbaar in je lichaam afselt. Je lichaam anticipeert op wat komen gaat op basis van wat jij gelooft over die situatie. En dat heeft alles te maken met wat je net hebt gehoord. Jouw verwachtingen beïnvloeden de beoordeling die jij maakt en de conclusies die je trekt over de bevalling en daarmee ook de reactie van je lichaam en de sensaties die daarbij horen. Onderzoek laat keer op keer zien dat vrouwen die veel negatieve bevalverhalen hebben gehoord, van vriendinnen, familie of via social media significant meer bevalangst rapporteren. En dit is vooral relevant voor vrouwen die voor het eerst gaan bevallen. Zij baseren hun angst niet op basis van hun eigen ervaring, want die hebben ze nog niet, maar op basis van andere mans ervaring die hun verwachting weer hebben gevormd. En die verwachting werkt dus door in je lichaam. Dat is ook precies waar de Fair Tension Pain Cycle van gynaecoloog Grantly Dick Reed vandaan komt. Zijn werk hovenwege de vorige eeuw vormt ook de basis van wat we nu kennen als bevolkcursussen en hypnobirting. Angst en zorgen zetten je lichaam in een staat van alertheid. Je spieren spannen aan en je wordt je hyperbewust van je omgeving. Dit betekent vaak meer weerstand en meer weerstand geeft vaak meer pijn, waar pijn, de angst of zorgen waarmee je begon, bevestigt en zo kom je in een neerwaartse spiraal terecht die je nergens leidt behalve teleurstelling. Negatieve verwachtingen remmen letterlijk het bevalproces. Niet alleen als metafoor, maar echt als fysiologie, als een fysieke reactie. Wat dit betekent voor jou. Ik vertel je dit niet om je bang te maken of meer zorgen te geven. Ik vertel je dit vooral omdat bewustwording de eerste stap is. En omdat je hier zo ontzettend veel invloed op hebt. Wat jij verwacht beïnvloedt wat jij ervaart. Dat betekent ook dat als jij je bewust wordt van welke beelden, verhalen en verwachtingen jij hebt en hoe dat gevormd is, je daar iets mee kan doen. Je kunt kiezen wat je toelaat. Je kunt je feed aanpassen. Je kunt bewuster kiezen welke verhalen je leest, welke mensen je om je heen hebt, welke taal of woorden je gebruikt als je over de bevalling praat? En dat brengt me terug bij de bevalbubbel, een concept wat ik in aflevering 1 heb besproken en wat hier direct mee verbonden is. Jouw bevalbubbel begint niet als de weeën beginnen. Die bubbel begint nu in wat jij toelaat en in wat jij gelooft over bevallen en wat dat voor jou zou kunnen zijn? En wat geloof jij dus over bevallen? Wat gun jij jezelf? Misschien is dat een betere vraag. Vertel jij jezelf en omring jij jezelf met de verhalen waarin jij de hoofdrol zou willen spelen. Of marineer je vooral in dat wat je niet wil? Wat en wie krijgen er bij jou zendheid? Wie mogen er jouw verwachtingen beïnvloeden? Zit daar even mee met deze vragen? Scroll de komende tijd eel bewust door je feed, je mailbox, je appjes. En stel je zelf eens de vraag: wat laat ik toe? Welke bevalverhalen, welke accounts, welke woorden. En hoe voelt dat in mijn lijf als ik die dingen zie en als ik die dingen lees? Word je eens bewust van wat je waarneemt, want je bevalbrein kijkt mee. En als je iets niet goed voelt, dan kan je je misschien uitschrijven, tijdelijk meldingen dempen of duidelijke grenzen aangeven. Je partner of een goede vriendin vragen om als filter te fungeren. Je hoeft nergens mee te stoppen, maar doe jezelf dan op zijn minst het plezier je ook op het tegengelu te abonneren voor de nuance en het complete plaatje. En als je dan merkt dat je meer wil dan alleen bewust worden, als je wil weten hoe je actief aan een ander verwachtingspatroon bouwt, hoe je je lijf en je hoofd voorbereidt op een bevalling die je ook echt kan voelen als een droom, kijk dan even in de show notes. Volgende week ga ik dieper in op iets wat nauw verbonden is aan het thema wat ik vandaag heb besproken, namelijk de sensatie van de bevalling zelf. En waarom het woord pijn misschien niet het meest eerlijke woord is. Want als een gangbaar beeld van bevallen niet klopt, dan kloppen de woorden die we erbij gekozen hebben, misschien ook niet altijd. Maar dat bewaren we voor de volgende aflevering. Voor nu ga ik daar de aflevering mee afsluiten. Heb je hier iets waardevols uitgehaald? Vind ik het altijd leuk als je me dat laat weten. Je mag me dus altijd een mailtje sturen, bijvoorbeeld, of reageer op de podcast als dat een mogelijkheid is in de app die je gebruikt. En ik wens je nog een hele fijne dag of nacht. En tot de volgende keer