#26 Ben je naïef als je positief naar je bevalling uit kijkt? | Mind Het Moment

Die vraag stelde ik mezelf jaren geleden, tijdens mijn eerste zwangerschap — en het antwoord daarop heeft uiteindelijk mijn hele praktijk vormgegeven.

In deze aflevering neem ik je mee in mijn eigen verhaal: van een zwangerschap zonder enige kennis over bevallen, via de twijfel die mijn omgeving bij me zaaide, naar het moment dat alles veranderde. 

Wat laat jij op dit moment toe in je bevalbubbel — welke verhalen, meningen en beelden geven jou vertrouwen, en welke juist niet? Ik neem je mee in mijn verhaal en wat inmiddels mijn visie is.

Ik ben heel benieuwd naar jou ervaring.

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Meld je aan voor de gratis masterclass Goed Voorbereid Bevallen

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past

Meer informatie: www.jouwmaeva.nl

Transcript

SPEAKER_00 0:01

Zijn we niet gewoon naïef? Die vraag stelde ik mezelf jaren geleden tijdens mijn eerste zwangerschap. En het antwoord daarop heeft uiteindelijk mijn hele praktijk waarin ik nu Hyperburting cursus geef vormgegeven. Fijn dat je luistert naar jouw Maeva Moment, de podcast over een goede voorbereiding op jouw bevalling. Ik ben Eva, oprichter van jou Maeva, waar ik zwangere vrouwen en hun partners begeleid bij de voorbereiding op de bevalling vanuit Hyperburting, Wetenschap en Human Design. In deze afleveringen reeks genaamd Mind het Moment deel ik mijn visie en kennis over mindset, bevallen, kraamtijd, ouderschap en misschien wel meer van het leven. Ik deel hier wat mij bezighoudt waar ik in geloof en wat ik zelf meemaak of meegemaakt heb, zodat jij hier wijzer van wordt. Naast deze afleveringen vind je op de podcast ook bevalverhalen, begeleide meditaties en technieken en inhoudelijke deep dives rondom één thema. Maar voor nu eerst dit. In mijn eerste zwangerschap wist ik eigenlijk niets over bevallen, over zwangerschappen, over baby's. Ik was net zo blanco als de meeste moeders die voor het eerst gaan bevallen. En mijn partner en ik hadden er vooral allebei heel veel zin in. We zagen het als iets moois en iets heel natuurlijks. Van onze eigen moeders hadden we ook nooit iets anders gehoord dan bevallen is mooi en het gaat vanzelf en dat doe je thuis. Dus we hadden nooit het idee gehad dat het iets was om je zorgen over te maken, of waar je dan op moest voorbereiden of zo. Totdat ons die bevallingen in de films begonnen op te vallen. En de opmerkingen uit onze omgeving kwamen en er steeds meer geluiden waren die ons onzeker maakten. Er kwam ook best wel wat negativiteit onze kant op. Geluiden dat we of kritiek, eigenlijk dat we onverantwoord waren, dat er van alles mis kon gaan en helemaal te thuis wilden bevallen. Want wie deed nou zoiets? En toen begon die twijfel. Gingen we onszelf echt afvragen: zijn we niet te naïef? Zien we wel het hele plaatje kijken we niet te rooskleurig naar die hele bevalling? En misschien ken je dat gevoel ook wel dat je heel graag wil vertrouwen op je lichaam en op het proces maar dat de wereld om je heen jou constant aan het twijfelen brengt en jou op andere gedachten wil brengen. Toen mij dat overkwam, besloten mijn man en ik samen om toch op zoek te gaan naar een cursus ter voorbereiding op de bevalling. Wat voor mij vanaf het begin vaststond, voor ons allebei eigenlijk, was dat we dit samen wilden doen. We gingen immers ook samen dit kindje groot brengen. Dus dan is het onzin dat ik me alleen ga voorbereiden en dat mijn partner als hij geluk heeft een avondje mag aanschuiven. Echt dat hele concept, leg het me uit. En in 2018 was het nog helemaal niet zo gebruikelijk als dat het nu gelukkig is dat partners echt volwaardige deelnemers zijn in de voorbereiding. En waren er maar een paar plekken waar we heen konden, maar was hypnobeerding eigenlijk het enige wat ons een beetje aansprak. Maar goed, wat gingen we daar dan doen bij dat hypno dinges? Zij zijn ook echt wel met de nodige skepsus die eerste les ingestapt. Maar na die eerste les waren we allebei zo ontzettend bevestigd in ons vertrouwen. Dit was totaal niet zweverig. Dit gaf ons juist de handvaten die we op dat moment misten. Het gaf ons de woorden voor onze gedachten. Het gaf ons grip op wat we wel en niet in onze bevalbubbel wilden toelaten. En het gaf ons vooral ook het besef van ja, een bevalling is iets wispturigs en je kunt hem aan de voorkant niet plannen. Maar dat wil absoluut niet zeggen dat je hem niet kunt voorbereiden. En een aantal weken na die cursus begon mijn bevalling. En hoewel ik echt uitgedaagd ben en het veel van mij heeft gevraagd, was mijn eerste bevalling echt heel mooi. Uiteindelijk ben ik in nog geen zes uur thuis bevallen in wat. En ik bleef daar natuurlijk super positief over vertellen. Maar twee jaar later, toen ik opnieuw zwanger was, werd ik opnieuw overspoeld door diezelfde negativiteit uit mijn omgeving. Mensen gelovden me niet en deden vooral hun best om mij te vertellen dat ik het door een roze bril bekeek. Dat ik niet met beide benen op de grond stond. Alsof een positieve bevalling of een fijne bevalling iets is wat jou overkomt als je geluk hebt in plaats van iets waar je jezelf op kan voorbereiden. En dat ik maar niet moest denken dat het deze keer weer zo mooi zou gaan. Toen was ik erg klaar mee. Wat een onzin dat we elkaar zo aanmoedigen tussen aanhalingstekens in voorbereiding op de bevalling. Dat we elkaar zo ontzettend zitten klaar te stomen op een en ander teleurstelling en tegenslag. Die zwangerschap besloot ik echt meer ouders moeten weten dat dit anders kan. En ik ga daarvoor zorgen. Ik had al een tijdje minder plezier in mijn werk. Ik werkte als adviseur duurzaamheid en gezondheid in de milieauconsultancy. En ik voelde de drive gewoon niet meer, nu ik een grotere missie had gevonden, zo kun je het een beetje zien. En die zwangerschap besloot ik me dus ook om te laten scholen tot Hypnumburting docenten. Dus ik heb niet opnieuw weer een zwangerschapscursus gevolgd voor mezelf. Ik heb er echt heel bewust voor gekozen om die zwangerschap gewoon de opleiding tot Hymnunburting docent te volgen. Zo was ik en voorbereid op mijn eigen bevalling, en kon ik daarna andere ouders gaan bijstaan in hun voorbereiding op de bevalling. En vlak voor de geboorte van mijn eigen dochter ronde ik de opleiding af. En heb ik dus ook al ouders mogen bijstaan in de voorbereiding op hun geboorte. Dus in die tijd is niet alleen mijn dochter geboren, maar ook mijn missie om ouders te laten zien dat er veel meer mogelijk is. Dat de geboorte van je kindje een vreugdevol welkom mag zijn, ongeacht de omstandigheden voor je kindje en voor jezelf. En wat mij ook inspireerde tot de naam van mijn praktijk, jou Maeva. Want die naam is niet zomaar gekozen. Ma Eva is Tahitiaans voor welkom, je spreekt het ook uit als Maeva. En het raakt precies de kern van wat zwangerschap en geboorte voor mij zijn, namelijk het vormgeven van jouw welkom voor een nieuw leven. Het leven van je kindje, maar ook het leven van jezelf, wat daarna voor altijd veranderd is. En Mava kun je trouwens ook lezen als moeder, de ma. En Eva, de levendgevende of de levensgevende. Wat natuurlijk een knipoog is naar mijn eigen naam, maar vooral naar de mooie betekenis die de naam Eva draagt. Jou Mava draagt precies dat perspectief in zich wat ik jou wil laten zien. Want het is jouw welkom en jij mag dat op jouw manier navigeren. En ik geef jou en je partner simpelweg de tools en de kennis en de gelegenheid om dat te gaan doen. Ik geef je de toestemming om, net als ik, met plezier en zin naar je bevalling uit te kijken, wat anderen daar ook van vinden. Want dat verdienen jullie verdienen alle ouders als je het mij vraagt. En dat ik na ruim vijf jaar nog steeds niet ben uitgekeken op bevallen of baby's, heeft alles met precies die transformaties die ik mag aan schouwen te maken. Van ouders die twijfelend binnenkomen en vol vertrouwen hun bevalling tegemoet gaan, er zin in hebben, erna uitkijken. En die later ook met mij delen over hun prachtige bevallingen, zowel natuurlijke als medische geboortes, bevallingen volgens het boekje of die absoluut niet gingen zoals iedereen had verwacht, maar die allemaal met elkaar gemeen hebben dat ze er met trots en dankbaarheid op terug kunnen kijken. Dat de bevalbubbel die ze in de cursus hebben gevormd hen in staat heeft gesteld om hier met vertrouwen doorheen te navigeren, zoals alleen zij dat kunnen doen. Want ik geloof ook niet in one size fits all oplossingen. Een bevalling is wispelturig, dat is al geen one size fits all. Maar vooral omdat iedere persoon uniek is. Iedereen heeft iets anders qua wensen, maar heeft ook iets anders nodig en gaat op een andere manier om met uitdagingen. Dus waar de een bijvoorbeeld baat heeft bij ademhalingstechnieken, heeft iemand anders dat weer bij affirmaties of een liefdevolle omhelzing. Of het simpelweg snappen van wat je kan verwachten en juist je zekerheid ervaren in je kennis. Jij bepaalt wat je inzet in voorbereiding op de bevalling. Ik rik je alleen maar de mogelijkheden aan. Dus in plaats van een vast ABC'tje leer ik jou vanuit je eigen lichaam jouw strategie en tools kiezen, afgestemd op wat voor jou werkt. Niet op dat wat voor mij heeft gewerkt of wat voor mijn buurvrouw heeft gewerkt. Dit is wat jou in staat stelt om in het moment te kunnen schakelen en jouw welkom te volgen. Omdat je het vanuit het begin al afstemt op wat jij nodig hebt en je niet probeert te proppen in het hokje van iemand anders. En hier kun je je partner heel goed bij gebruiken. Want jouw partner is naast jezelf echt de belangrijkste persoon in de kamer. Niet als toeschouwer, maar als de belangrijkste en sterkste schakel. Hij of zij is namelijk je backupbrein, je grootste steun. Als jij namelijk iemand bij je hebt die jij 1000% vertrouwt en die de situatie blijft overzien, kan jij veel makkelijker je aandacht naar binnen richten, in de overgave gaan. Je focussen op het opvangen van de weeën, op het contact maken met jezelf en je kindje, in plaats van steeds te moeten schakelen tussen jouw binnenwereld en wat daar buiten gebeurt. Zijn of haar aanwezigheid sets de stage. Daarmee staat of valt de bevel. En dat begint niet pas bij de bevalling, dat begint al in de voorbereiding. Geef je partner een eerlijke kans om er voor jou te zijn als het ertoe doet, door samen die voorbereiding vorm te geven, door je samen te verdiepen in de bevalling, de tools, de technieken, de wensen, de angsten. Daar zit namelijk jullie grootste kracht. Kun jij en kan je partner communiceren wat er nodig is? Kun je aangeven waar je behoeftes liggen, en kunnen jullie elkaar geven wat er nodig is. Dat ontdek je liever voor de eerste wezig aandienen. En als jullie samen dat gesprek goed kunnen voeren, kun je vervolgens je hele geboorteteam, zoals je verloskundige, bij betrekken. En dan kan het niet anders dan dat er een super goed afgesteld geoliede machine aan een geboorteteam ontstaat op het moment dat jouw bevalling begint. Dus durf er samen voor te gaan, net als ik al die jaren geleden. Niets geeft jouw garanties op een droombevalling, ook Hipnerburting niet. Maar niets doen vergroot je kansen op het tegenovergestelde. Gun jezelf, gun elkaar, meer dan dat Hollywood narratief van een bevalling. Dat is echt de reden dat ik dit werk met heel veel passie doe. Omdat ik zelf en met mij inmiddels meer dan 100 ouders ontdekt heb dat het anders kan. Er is meer mogelijk, ook voor jou. En daar ga ik deze aflevering mee afsluiten. Laat dit vooral even lekker bezinken. Laat ik me ook vooral weten of deze aflevering iets in je teweeg heeft gebracht. Je kunt me rechtstreeks een berichtje sturen via de link in de show notes. En je weet me ook te vinden als je jouw voorbereiding met mijn hulp wil vormgeven. Ook daarvoor vind je alle linkjes in de show notes. Voor nu wens ik jou nog een hele fijne dag of nacht. En tot de volgende keer.