#33 Gaat bevallen over kunnen of geloven? [1/3 Goed voorbereid bevallen] | Mind Het Moment

 En waar let je dan op in je voorbereiding? 

Dit is deel 1 van de drieluik over goed voorbereid bevallen. Waarin ik je meeneem in de 3 belangrijkste factoren die van invloed zijn op jouw bevalervaring: je mindset (daar gaat deze aflevering over), je zorgverlener en hoe jij keuzes maakt én je partner. 

Vergeet je niet te abonneren op de podcast om geen aflevering van de drieluik te missen. 

In dit eerste deel leg ik je uit wat nou echt het verschil maakt in je voorbereiding - en dat is niet je ademhalingstechniek kan ik je alvast verklappen. Je hoort dit niet alleen van mij, maar ook van Krista, die zich voorbereidde met Hypnobirthing en uiteindelijk een hele andere bevalling had dan ze aanvankelijk had gedacht. Ze deelt wat haar heeft geholpen om kalm te blijven en de regie te houden. 

En ik leg je vervolgens uit hoe je daar niet straks tijdens de weeën, maar nu al, in je zwangerschap, mee kunt beginnen. 

Als jij je nog afvraagt wat je moet doen, welke dingen je moet kunnen of wat je moet weten. Dan is deze aflevering voor jou. Want doen, kunnen én weten, hebben alle drie nog iets anders nodig. Wat dat is deel ik in deze aflevering.

Wil je na het luisteren je gedachten of vragen met me delen? Dat vind ik alleen maar leuk! Deel ze met mij via onderstaande link.

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Check www.jouwmaeva.nl voor alle info over de cursus (binnenkort komt de compleet vernieuwde website online!) 

Wil je meer ervaringsverhalen luisteren? Afgelopen maand (september 2026) heb ik diverse interviews opgenomen waarin je ouders zelf hoort vertellen over hun bevalling en ervaringen. Schrijf je vrijblijvend in voor mijn wekelijkse Jouw Maeva Moment mail en hoor het als eerste als ze online staan - en lees ondertussen mee met alle tips, inspiratie en begin meteen met jouw goede voorbereiding.

Download jouw affirmatie spiekbrief en schrijf jouw beste (beval)affirmaties die jouw vertrouwen een boost geven zonder te hoeven geloven in luchtkastelen.

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past 

Transcript

Copy Transcript Copied

Eva 0:49

Jij hebt geen tijd gehad of genomen om te oefenen met je ademhaling of de ontspanning of de houdingen. Misschien beginnen je weeën wel voordat de ademhalingsoefening er echt in zat. Voordat jij je er klaar voor voelde. Betekent dat dan ook dat jij onvoorbereid je bevalling ingaat? Ik ga je vandaag een verhaal vertellen dat dat idee behoorlijk op zijn kop gaat zetten. Want wat als je bevalt voordat je cursus af is. Of voordat je er überhaupt een gevolgd hebt? Wat als jij bevalt voordat je alles had gedaan wat je van plan was, wat je jezelf had voorgenomen? Wat als je het niet hebt kunnen doen terwijl de weeën al beginnen? De vorige keer nam ik je mee in affirmaties. Iets wat je al heel snel kan ervaren als weer een ding wat je moet gaan doen. Weer iets wat je moet oefenen, weer iets wat je moet afvinken om goed voorbereid te zijn. Terwijl het een hele waardevolle tool is, luister ook vooral voorgaande aflevering als je benieuwd bent naar hoe affirmaties je helpen, zonder dat je dus hoeft te geloven in allerlei luchtkastelen of alleen maar ideale scenario's. Maar vandaag ga ik een stap terugzetten. Want wat als voorbereiden op je bevalling niet per se gaat over dingen doen, over dingen kunnen en over geoefend hebben. Wat als bevallen eigenlijk gaat over iets wat daaronder zit, wat net zo belangrijk is of misschien nog wel belangrijker is. Een tijd geleden begeleide ik Krista in haar voorbereiding op de bevalling en ze was onbezorgd zwanger van haar eerste kindje. We zagen elkaar in juni van 2026 voor het eerst. En na de eerste drie lessen gingen we allebei op vakantie, het was zomerperiode. En in augustus zouden we weer contact opnemen om de rest van de privécursus in te plannen. Begin augustus begon ik dus te appen met Krista en ik wilde eigenlijk met haar de volgende les gaan inplannen. Wat ik niet had zien aankomen, was dat ze vervolgens reageert met een foto waar Krista op staat met een trotse glimlach en haar pasgeboren zoontje in haar armen. Met 33 weken volledig onverwacht, was haar bevalling zeven weken te vroeg al begonnen. Voordat ze ook maar de kans had gekregen om de cursus af te maken of haar voorbereiding helemaal vorm te geven zoals ze wilde. Sterker nog, ze stond op het punt om babyspullen te gaan ophalen in Nijmegen toen haar vliezen ineens braken en alles op zijn kop zetten. Krista's verhaal verdient absoluut een eigen aflevering, dus die komt eraan. Kijk in de show notes voor de link om haar ervaring te kunnen beluisteren. Wat ze wel alvast met je wilt delen, is het volgende:

Krista's ervaring

Krista 3:33

Dat je lichaam dus wel weten hoe je moet bevallen, als je er maar vertrouwen in hebt, een beetje ontspannen en rust. Dat is het belangrijkste. Ook in de bevalling zelf, heb ik echt heel veel positieve ervaringen. En eigenlijk ook dat met het OK. Ja, het is jammer dat ik 't niet meegemaakt. Maar ook gewoon in alle hectiek. Toch nog gewoon die ontsluiting die zo doorging. Ja, ik had heel veel van die victory momentjes van oh, wauw kijk mij, ik hou het gewoon goed vol. En zelfs op een gegeven moment, ja, het was in ieder geval echt intens. Ik voel me net op een gegeven moment een aapje op een bed. Er waren echt vet veel mensen. Iemand zei dat ook, maar ik had geen tijd meer om mijn ogen te openen om te kijken. Wie zijn ze allemaal? Toen zei iemand op een gegeven moment, ja, er zijn heel veel mensen. Ik zei ja, I don't care. Mag ik ook alle geluiden maken die ik wil? Ik was echt helemaal mezelf. Dus je intuïtie van een vrouw is ook heel belangrijk. Ik weet het wel. Je hebt eigenlijk die hele arts niet nodig. Ik vind het echt fantastisch. Dat mensen er om me heen en zo. En hoe ze aan mijn geruststellen, daar wist het ook gewoon al met die baby gaat nog goed. En daar kom ik zelf ook wel bij van ontspannen. Ja, ik zat daar echt wel vertrouwen in en dat hielp. En de informatie die je uit de cursus hebt gehaald, in combinatie met de rust, die ik had op dat moment, ja, ging het gewoon goed. Dus ik dacht, ja, ik wil dit op deze manier. En op het moment dat ze naar de OK gingen, dan had ik als vooral in m'n hoofd van oké, 99 komma zoveel % overleeft alles. Dus het komt wel goed. Toen keek ik de gynaecoloog aan en ik dacht, nee, ja, jij gaat het hier wel goed doen. Dat dacht ik. Ik was heel erg in mijn eigen bubbel. Wat gebeurt met mijn lijf? En wat wil ik wel en wat wil ik niet? En dat vond ik ook heel erg fijn van uit die cursus van ja. Gewoon die geboortemindset. Nou, dat was het fantastisch. Dat had ik precies nodig.

Hoe mindset je ervaring kan beïnvloedden

Eva 5:14

Ze had eigenlijk geen van de technieken echt kunnen oefenen. Ze had niet de golf of de geboorteademhaling kunnen herhalen bijvoorbeeld of een visualisatie uit kunnen proberen. En we waren nog niet eens toegekomen aan het doornemen van massagetechnieken en houdingen. Want ze had maar een deel van de cursus gevolgd in juni en toen was de bevalling plotseling al begonnen. En toch deelt ze met mij dat ze door die hele bevalling heen kon bewegen. Niet per se omdat ze wist wat ze moest doen, maar omdat ze in die korte tijd dat ik haar had kunnen begeleiden, iets anders bevestigd had gekregen. Namelijk het vertrouwen dat ze het kon. Het vertrouwen in zichzelf. Dat was op orde en daardoor kon de rest volgen. Haar geboortemindset is hetgeen wat haar door deze hele ervaring heen heeft geholpen. Want die bevalling die zij heeft gehad, is er een waar de verloskundigen die erbij waren, van dachten dat ze hier negatief of getraumatiseerd op terug zou kijken. Terwijl Krista hier met trots verwondering en positiviteit op terugkijkt. Want dat ging dan misschien wel helemaal niet zoals gepland of verwacht. Zij deed het wel met het volste vertrouwen, niet alleen in zichzelf, maar ook in de mensen die bij haar aanwezig waren tijdens deze bevalling. En dit vind ik nou zo'n fijn en bevrijdend punt. Want we denken vaak dat voorbereiden gelijk staat aan iets moeten kunnen, aan iets moeten doen, aan een vaardigheid beheersen, aan een techniek onder de knie hebben. Maar dat is niet wat er bij Krista gebeurde. Zij had geen techniek of iets te doen nodig. Zij had simpelweg haar vertrouwen op de juiste plek, in zichzelf en in de mensen die bij haar waren, en niet in een techniek of een andere houvast buiten zichzelf. Natuurlijk helpt het Krista dat ze wist wat ze kon verwachten, dat ze wist welke dingen ertoe zouden doen, zoals voor haar bijvoorbeeld de rust en de ontspanning en het behouden van de regie. Maar het is niet dat voorbereiden gelijk moet staan aan iets kunnen, aan een vaardigheid beheersen, aan hun techniek onder de knie hebben. Het gaat erom dat jij kan toepassen wat jij nodig hebt in dat moment. En eigenlijk daarvoor nog dat je dus kan duiden wat jij nodig hebt. Want Krista had niet een techniek of iets te doen nodig. Ze had het vertrouwen nodig op de juiste plek. En dus een houvast aan zichzelf in plaats van iets wat ze buiten zichzelf heeft gezocht. En dat is precies, zo blijkt ook wetenschappelijk gezien, wat echt aan de basis ligt van waarom voorbereiden op je bevalling werkt. Niet omdat je alles laat afhangen van een bepaalde skill of van kennis op zich. Maar dat je juist werkt aan jouw zelfvertrouwen, aan jouw geboortemindset. En dat jij vertrouwen hebt in jezelf. Dat is wat maakt of je voorbereid bent. Zelfs als je die voorbereiding maar deels hebt kunnen afronden.

Wat de wetenschap hierover zegt

Eva 8:16

En dat vertrouwen, dat zelfvertrouwen bijdraagt aan je bevalling en aan hoe je die ervaart, is al lang geen zweverig begrip meer. Het is ook echt niet iets wat alleen maar binnen Hypnobirthing of door geboortecoaches worden gedragen, er bestaat al sinds de jaren 90 een wereldwijd gebruikt meetinstrument speciaal ontwikkeld om vertrouwen tijdens de bevalling te kunnen meten. En dat ze dus ook zien dat dat vertrouwen sterk samenhangt met hoe positief vrouwen achteraf op hun bevalling terugkijken. Uit een meta-analyse uit 2025, die ruim duizend zwangeren volgden, kwam ook dit naar voren. Hoe hoger het vertrouwen dat vrouwen ervoeren in de zwangerschap, maar ook tijdens de bevalling, hoe vaker we een vaginale bevalling zagen en hoe minder vaker werd gekozen voor een keizersnede, ofwel door de moeder ofwel door de zorgverlener. En dit idee rondom dat vertrouwen en dat dat dus een rol speelt, dat ontstond al in de jaren 70. En dat werd dan in het Engels ook wel self-efficacy genoemd. Ik hoop dat ik het goed uitspreek. En dat is eigenlijk even in het Nederlands verteld het geloven in je eigen kunnen. En dat geloof, wat ik dan even nu zelfvertrouwen noem, bestaat eigenlijk uit twee overtuigingen. Eén, het geloof dat iets leidt tot een resultaat, dus dat het zinvol is. En twee, en dat is de overtuiging waar het echt om draait, dat je gelooft dat jij ertoe in staat bent om dat zelf te doen. En het mooie is dat de term self-efficacy niet alleen maar beschrijft wat zelfvertrouwen is, het duidt ook waar het vandaan komt, dus hoe je dat zelfvertrouwen kan laten groeien.

De 4 bouwstenen van vertrouwen (self-efficacy)

Eva 10:02

En dit zijn vier verschillende bronnen die jouw zelfvertrouwen kunnen laten groeien. En ik ga ze nu allemaal even langslopen. De eerste bron van je zelfvertrouwen is mastery. Oftewel je eigen ervaring en je eigen meesterschap. Het goed kunnen van iets en het geloven in dat je iets kan. Dus mastery betekent niet per se dat je iets al gedaan hebt of geoefend hebt of dat je het al kan. Het gaat ook om of jij gelooft dat je het zou kunnen, zelfs als je het nog nooit gedaan hebt. En die is dus heel relevant in voorbereiding op je bevalling. Want zeker als je dit de eerste keer gaat doen, heb je nog niet eerder een bevalling meegemaakt. Maar zelfs dan speelt mastery dus jouw geloof en vertrouwen in dat jij gemaakt bent om te baren, een grote rol in het zelfvertrouwen dat je gaat ervaren. Daarom werk ik ook zoveel met mindset, visualisatie en affirmatie. Niet om jou een droombevalling aan te praten of bevaltechnieken te laten oefenen, maar vooral om je te laten geloven dat je het kan nog voordat je het hebt meegemaakt. De tweede bron van self-efficacy is vicarious experience. Dus het zien van anderen die het ook konden. Denk aan geboortevideo's, aan bevalverhalen, aan andere ouders die jou vertellen hoe het voor hen was. Dit is exact waarom je Bevalbubbel er zo enorm toe doet. Dus waarom je mindful wil zijn van naar wie je luistert, naar wat je luistert en wat je kijkt in de zwangerschap. Want al die verhalen en beelden voeden of ondermijnen jouw vertrouwen nog voordat de eerste wee begonnen is. Dus dat is precies ook waarom ik bevalverhalen met je deel. En waarom ik bijvoorbeeld bevalvideo's laat zien in de cursus. En waarom ik je ook aanmoedig om op zoek te gaan naar foto's en verhalen en filmpjes die met jou resoneren. Niet als een leuk entertainment of een soort sideproject, maar letterlijk als bron van jouw vertrouwen. Vanuit het hele idee van monkey see, monkey do. Doordat je het al een aantal keer hebt gezien, ga je daar dingen uit meenemen. Gaan dingen herkenbaarder voelen. Ga je ook het idee hebben dat je het al eens hebt meegemaakt. Dus het spannende randje is er dan als het ware wat meer van af. De derde bron is verbal persuasion. Oftewel de aanmoediging, de bekrachtiging. Door mensen die je vertrouwt. Door jezelf, maar ook door mensen die je vertrouwt. Dus het vertrouwen dat anderen in jou uitspreken. Dus de kracht die anderen in jou zien en jou daarin dan ook onvoorwaardelijk steunen. Dit is jouw inner circle, de mensen die je dierbaar zijn. En wat zij tegen jou zeggen over jou en jouw bevalling. Dat is waarom het ook zo belangrijk is om je voorbereiding niet alleen te doen, maar om je omgeving en zeker je partner of een dierbare die jou steunt tijdens de bevalling, hierbij te betrekken. Want zij zijn degene die jou kunnen bekrachtigen, die jou kunnen aanmoedigen in het moment. En die willen die aanmoediging ook kunnen afstemmen op dat wat jou daadwerkelijk helpt. En daarvoor hebben ze niet alleen kennis nodig van jou, maar ook wel kennis nodig van het bevalproces en waar jullie op dat moment middenin zitten. Of dat nou helemaal natuurlijk verloopt of medisch verloopt. En het is ook mijn rol als begeleider. Vanuit die verbal persuasion, jouw aanmoedigen en jou bekrachtigen in jouw situatie. Niet als iemand die jou vervolgens een vast script gaat overhandigen. Als je Hypnobirthing doet, dan doe je deze ABC'tjes en vervolgens gaat het allemaal wel lekker. Maar als iemand die echt met jou meekijkt naar jouw bevalbubbel. Dus voor mij is de bevalbubbel echt de wereld waar jij je op dat moment in bevindt. Dus alles wat jij ziet, denkt, hoort, voelt, ervaart. Dus wie laat jij daarin toe? Wien stem neem je serieus? Wien stem misschien niet. En daar hoor ik natuurlijk bij. Want ik draag ook dingen aan die je mag aannemen of afwijzen. En ik ben altijd iemand die no mater wat een rotsvast vertrouwen gaat hebben. En ook uitspreekt naar dat jij hiervoor gemaakt bent. En ik meen het ook als ik dat zeg. Ik zeg dat niet om een soort van een leuke affirmatie die je ook op een kaartje of een tegeltje zou kunnen plakken. Maar omdat ik het echt meen. Ik ben er echt wat in het diepste van mijn kern van overtuigd dat vrouwen gemaakt zijn om te baren. En dat we dit kunnen doen op een bekrachtigende en fijne manier. Dat we er sterker uit kunnen komen. En dat we dat ook kunnen doen zonder overweldig te raken. Dus ik ben daar echt van overtuigd. En al ben ik de enige in jouw omgeving die dat zegt. Dat zou wel een enorm verschil kunnen maken voor jouw hele voorbereiding en jouw vertrouwen in jezelf tijdens die bevalling. En de laatste, de vierde bron van self-efficacy gaat over jouw psychological state. Dus hoe jij jouw eigen lichaam en gemoedstoestand interpreteert. Stel je voor, jouw hartslag gaat ineens omhoog tijdens de bevalling. Is dat een reden om in paniek te raken? Of is dat jouw lichaam zich voorbereidt op iets? Voel jij je thuis in je eigen lichaam en hoor jij wat het je wil vertellen? Dat is precies waarom zenuwstelselregulatie zo'n groot onderdeel is van mijn cursus. Niet omdat we dan vervolgens spanning gaan wegpoetsen of altijd maar zen willen zijn met een ademhaling of een ontspanningsoefening. Maar omdat ik je echt aan de voorkant wil leren wat jouw lichaam je eigenlijk probeert te vertellen. Dus hoe jij de signalen kunt gaan interpreteren. Dus hoe jij kunt opmerken wat iets met jou doet, maar ook jouw handvaten geven van oké, maar hoe keer ik dan terug naar rust en kalmte als ik stress ervaar of als ik het spannend vind. En hoe kan je dan dus ook uiteindelijk die bevalling navigeren zonder te schrikken van alle sensaties die door je heen gaan? Dus als ik het dan even weer helemaal mag samenvatten. Self-efficacy, het geloof in je eigen kunnen, dat jij in staat bent om het zelf te doen en dat wat jij kunt tot een resultaat leidt, voed onderhoud en bouw je op vanuit die vier bronnen. Dus die mastery, het meesterschap, het modelleren. Het vicarious experience, dus de indirecte ervaring via anderen, dus rolmodellen kiezen, als het ware. Aanmoediging en bekrachtiging, dus die verbal persuasion. En jouw interpretatie van jouw lichamelijke staat. Dus wat wil jouw lichaam jou vertellen? Wat zegt jouw physiological state?

Kunnen vs Geloven

Eva 16:42

En maar één daarvan, de meesterschap, gaat over iets kunnen, iets kunnen doen. En eigenlijk nog belangrijker iets kunnen geloven. Die andere drie gaan eigenlijk over ervaringen van andere mensen om te modelleren, om te kopiëren, over aanmoediging. Ze gaan in feite dus over je relatie met de mensen om je heen en over hoe je naar je eigen lijf leert luisteren. Dat laatste is ook een vaardigheid, maar een ander soort vaardigheid dan in de zin van het meesterschap. Want je lichaam leren lezen, signalen interpreteren doe je al sinds de eerste cel zich vormde in de baarmoeder. Dit is geen aangeleerde techniek of gebruik, maar een aangeboren en vaak hervonden vaardigheid in afstemming met je eigen lichaam. Dus als we even helemaal terug cirkelen naar die vraag waar ik deze aflevering mee opende, moet je dus iets kunnen om te kunnen bevallen? En het antwoord daarop is in mijn mening nee. Want je weet al wat je moet doen. Er is al sprake van meesterschap, omdat de belangrijkste skill om meesterschap te ontwikkelen, die is van een rotsvast vertrouwen en geloof hebben in jezelf en in je eigen kunnen. Dat geloven is al genoeg of je nou ademhalingstechnieken of ontspanningstechnieken hebt geoefend of niet. De vraag is dus niet of je iets moet kunnen. De grote vraag is: vooral geloof jij al dat je het kunt? Ook al heb je het nog nooit gedaan of heb je geen idee hoe je dat gaat doen. En dat is waar een cursus ter voorbereiding op de bevalling je wel in kan ondersteunen. Niet door je enkel kennis en vaardigheden te bieden, maar door jou precies uit deze vier bronnen te laten putten om jouw zelfvertrouwen te laten groeien. Voorbereiden is dus niet zozeer waardevol omdat je tools en technieken leert of omdat je alleen maar begrijpt hoe een bevalling in elkaar zit. Het wordt waardevol omdat al deze elementen samen bijdragen aan jouw gevoel van zelfvertrouwen en dus jouw self-efficacy. Het geloof dat jij ertoe in staat bent en dat je daar dus ook naar gaat handelen. Als je dan ook kijkt naar wat ik inzet om jou voor te bereiden op de bevalling, dan focus ik me niet alleen op de informatie van de fases van de bevalling bijvoorbeeld, of op de ademhalingstechnieken voor tijdens de weeën. Dat is mastery. Ik kijk naar meer dan dat. Ik kijk naar alle vier die pijlers. Ik kijk ook naar hoe ik jou zelfvertrouwen kan vergroten vanuit die vicarious experience. Door jouw bevalverhalen te laten lezen of te laten kijken naar video's. Ik nodig je uit om andermans ervaringen tot je te nemen en te kijken of je daarnaar kan modelleren of iemand jouw rolmodel daarin kan zijn. Ik reik jou allerlei tools en technieken aan voor die aanmoediging en bekrachtiging. Om daar kritisch te kijken naar wat jouw omgeving daarin voor jou kan betekenen. Maar ook in het gesprek wat je hebt met jezelf door middel van affirmaties bijvoorbeeld. En ik leer je enorm je lichaam begrijpen vanuit die psychological state. Dus wat probeert jouw lichaam je te vertellen? Hoe kun je communiceren met je lichaam als het niet dezelfde taal spreekt als dat wij eigenlijk doen met woorden. Maar wat als je het dan moet doen met sensaties en met zintuigen en met dingen als stress en ontspanning? Het is niet toevallig dat dit de bouwstenen zijn van hoe ik mijn cursus geef. Dit is precies waarom mijn cursus in voorbereiding op de bevalling zo is opgebouwd. Omdat ik zie en voel dat dit het verschil maakt. Dat dit werkt, ongeacht het verloop van je bevalling. Als je echt bouwt op alle vier deze pijlers, dan maakt het niet uit of je een meganatuurlijke hands of bevalling hebt of een super medische bevalling op de operatiekamer.

Is Hypnobirthing niet zweverig?

Eva 20:39

Ik krijg nog regelmatig de vraag. Is Hypnobirting wel zinvol? Is het wel betrouwbaar? Is het wel wetenschappelijk onderbouwd? Is het niet heel zweverig? En dat is het niet. En dan is het wel. Je kunt Hypnobirting zo zweverig maken als je zelf wil, maar dat is even besides the point hier. Want als je kijkt naar waar Hypnobirting op gestoeld is, dan draait het hoofdzakelijk om jouw vertrouwen in de bevalling bekrachtigen en aanmoedigen. Er is heel veel vanuit Hypnobirting echt gestoeld op deze vier principes. En dan zou je dus ook kunnen zeggen dat het gedachtegoed van Hypnobirting, of in ieder geval de werkwijze die vanuit Hypnobirting wordt nagestreefd al lang een breed wetenschappelijk onderbouwd is. Als dit voor jou dus nog een vraagteken was of iets was waardoor je twijfelde van hoe zinvol is het en hoe behulpzaam is het als ik misschien niet een natuurlijke bevalling krijg of wil of als dingen anders lopen en heb ik er dan wel wat aan? Ja, want Hypnobirting in het algemeen, maar zeker als je bij mij de cursus volgt, bereid jou niet alleen maar voor op het ideale plaatje. En werk niet vanuit het idee dat je gewoon een paar technieken krijgt die je als een soort van trucje kunt toepassen op het moment dat het je tegenzit. We werken echt aan het fundament van jouw bevalervaring door jou een hartstikke stevig fundament mee te geven. Dat jij het vertrouwen hebt dat jij in staat bent om te bevallen, ongeacht het verloop ervan. En tuurlijk focussen we daarbij voornamelijk op het scenario dat het wel gaat zoals je wil. En dat het wel gewoon loopt, zoals we allemaal hopen en verwachten. Maar we kijken ook naar de scenario's van oké, en wat als het niet zo is? En hoe ga je dan ermee om? En dan kan je dus terugvallen op al die dingen die je had gebruikt voor dat positieve scenario om die positiviteit, om die veerkracht, om die draagkracht vast te houden.

Durf jij te geloven in jezelf?

Eva 22:35

En dat brengt mij ook terug bij Krista. Krista was zwanger van haar eerste kindje en ze had niet de kans gekregen om haar voorbereiding af te maken zoals ze had gepland. Want die cursus was nog niet af, maar de baby was er al wel. En het ontbrak haar als je dan dus heel streng wil zijn aan de mastery van de technieken die ze had willen inzetten. Ze had wel die andere drie bronnen om uit te putten en het geloof in haar eigen kunnen, het tweelingbroertje van kunnen doen, is geloven dat je dit kunt doen. Dus ze had wel genoeg andere dingen in haar rugzak. Aangewakkerd door de verhalen die ze had gehoord en gelezen. De aanmoediging van de mensen om haar heen die ze vertrouwden. En de aanmoediging van mij in de korte tijd die we samen hadden gehad. En een lijf waarvan ze misschien wel juist door de urgentie precies wist wat het haar vertelde. Ze wist precies wat haar te doen stond. Ook al had ze geen minuut gemediteerd, ademhalingstechnieken geoefend, of überhaupt haar partner kunnen uitleggen wat voor soort tegendruk ze fijn vond. Dat is voor mij echt het bewijs dat voorbereiden niet hetzelfde is als alles beheersen, als alles kunnen. Als alles kunnen doen. Dat het dus ook niet draait om iets kunnen, maar dat het draait om iets geloven. Durf jij te geloven in jezelf? Of als ik de vraag anders stel, wil jij geloven in jezelf? Je hoeft niet te bevallen om te bewijzen dat je het kunt. Die mastery bezit je al door een rotsvast geloof in jezelf. Ook als dit je eerste keer gaat zijn. En dat klinkt misschien super tegendraads en ingewikkeld en paradoxaal, maar is echt waar. Je hoeft niet aan jezelf te bewijzen dat je dit kunt. Je moet alleen maar kiezen voor het geloof in jezelf dat je dit kunt. Maar en dat is meteen waarom dit ook een drieluik is en niet een losse aflevering. Vertrouwen zit nooit alleen in je eigen hoofd. Zoals ik eerder al benoemde, zitten twee van de vier bronnen van zelfvertrouwen in anderen, die jou aanmoedigt over wat jij hoort, ziet en tot je neemt. Dus als voorbereiden draait om vertrouwen. En vertrouwen voor een groot deel over andere mensen gaat. Wat betekent dat dan voor wie er nog meer in die bevalkamer staat? Voor je partner, voor je zorgverlener, voor de plekken waar je bevalt, voor de dingen die je eigenlijk maar deels zelf in de hand hebt? Daar gaat deel 2 van deze drie luik over. Dus wat heb jij van andere mensen nodig? En wat dienen andere mensen die bij jou gaan zijn tijdens de bevalling te weten over bevallen. Hoe zinvol is voorbereiden dus voor andere mensen of ze nou bij je aanwezig gaan zijn of niet? Daar ga ik het de volgende keer met je over hebben. Wat ik in ieder geval hoop dat jij meeneemt uit deze eerste aflevering van de Drie luik is dat je niet alles hoeft te beheersen om goed voor te bereid te zijn op jouw bevalling. De allergrootste bron van je voorbereiding ben jezelf en dan vooral het vertrouwen dat jij hebt in je eigen capaciteiten. Dus mocht jij nu denken: maar wat moet ik dan gaan doen? Ik heb nog niet genoeg gedaan of ik ben niet zover, vraag jezelf eerst eens af welke van deze vier bronnen geven jou vandaag al meer vertrouwen? Zonder dat je hier nog maar één techniek voor hoeft te beheersen of één extra ding hoeft te kunnen of doen? Dus wat is een bevalverhaal van iemand anders wat je zou kunnen lezen of bekijken om vertrouwen uit te halen? Welke aanmoediging of geruststellende woorden heb jij nodig van iemand in je omgeving om jouw vertrouwen te vergroten? En hoe zou je bijvoorbeeld naar je lichaam kunnen luisteren? Wat zegt je lichaam eigenlijk al als je nadenkt over de bevalling? Wat voel je dan? Wat zegt het jou? En als je wel vragen overhoudt die meer gaan over ik wil weten hoe ik moet ademhalen, of ik wil weten hoe ik moet ontspannen, of ik wil gewoon snappen hoe een bevalling werkt, want dan weet ik tenminste waar ik aan begin. Dat zijn ook hele valide, waardevolle vragen. Maar weet dat dat niet hetgeen is, of het enige is, dat is misschien een betere verwording, wat het verschil gaat maken tijdens je bevalling. Het is vooral jouw geloof in jezelf. Dus zet alles dan ten dienste van dat vertrouwen hebben in je eigen capaciteiten. Dus de kennis die je gaat opdoen, de technieken die je gaat beheersen, dat bevalplan wat je gaat schrijven, alle dingen die jij gaat doen, zet je in dienst van het vertrouwen hebben in jouw eigen capaciteiten. Ben gewoon echt je eigen Pippi Langkous. "Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan".