23. Jubileum editie: we bestaan 12,5 jaar!

12,5 jaar geleden is Brain Bakery opgericht. Begonnen als eenmanszaak, maar inmiddels uitgegroeid tot een community met meer dan 50 trainers, coaches en acteurs. In deze editie kijken we terug op de afgelopen 12,5 jaar. Hoe ontstond de eerste Train de Trainer?

Waarom deze podcast? Welk traject maakt de meeste indruk? Deze podcast gaat, voor de enige keer, onbeschaamd over onszelf. Vier het met ons mee.

Wil je meepraten, laat een voice berichtje achter:
https://www.speakpipe.com/brainbakery

Transcript

SPEAKER_02 0:00

Hallo luisteraar. Dit is een disclaimer. Deze podcast gaat echt over 12,5 jaar Brain Bakery, de makers van de podcast. Dus we gaan het hebben over onszelf, over wat we leuk vinden aan Brainbakery, onze missie. Dus vind je het leuk om ons beter te leren kennen? Luister naar deze podcast. Ben je echt alleen maar op zoek naar opleidingskundigen of trainerswaarden, luister dan vooral niet.

SPEAKER_00 0:25

No more boring learning by Brain Bakery. Dit is de Brain Bakery Podcast.

SPEAKER_01 0:32

Het was jaren geleden. En Brian was net senior trainer geworden. Hele ervaren trainer. Mocht voor zijn klanten het hele land doorreizen. En was zo ervaren en zo succesvol dat hij niet alleen maar achter kreeg van zijn deelnemers. Maar soms negend en tienen. Brian was op een dag. Het was op een maandag. Het is een beetje een regenachtige dag. En had een lekkere dag staan trainen in Van der Valk Hotel en had ze deelnemers bedankt. De flip over weer naar beneden aan het halen van de muur. Mos alle spullen aan het pakken en liep zijn trainingsruimte uit in zo'n grote hal van Van de Valk. En zag alle andere deuren van die trainingsruimtes openstaan. En dacht, ik ben dat eens even nieuwsgierig, wat doen al die collega trainers, die doen die dan allemaal. Die liepen de eerste trainingzaal aan de overkant van de hal in en zag daar ook nog allemaal fligen met Rob luisteren, samenvatten, doorvragen, zenden, ruis ontvanger en de roos van Larry. En dan dacht ik, nou die heb ik ook net behandeld vandaag. Ging vervolgens de volgende zaal in en zag daar hangen op de flip situationeel leiderschap, luisteren, samenvatten, doorvragen en effectief communiceren en dacht. Hey, nog iemand die dat heeft getraind. Dacht, oké, ik ga nog eens even een trainingzaal aan de andere kant binnen en zag daar hangen Roos van Leer, zende, ruisontvanger, situationeel leiderschap en de feedbackregels. En begon een beetje pijn in zijn buik te krijgen. En dacht, dit kan toch niet waar zijn. En keek in alle andere trainingszalen en zag al het andere trainingsmateriaal. En zag overal zende, ruisontvanger, situationeel leiderschap, Roos van Lyrie, feedbackregels. En dacht. Iedereen doet hetzelfde. Helemaal een beetje in schok ging Brian de auto in en dacht: ik moet hier even met iemand over praten. En belde een van zijn ervaren collega's.

SPEAKER_02 2:25

Hallo met een ervaren collega.

SPEAKER_01 2:27

Ja, ik ben helemaal in schok. Ik heb net al die andere trainingsruimties in het Van der Valk bekeken.

SPEAKER_02 2:32

Oh, je zit in het Van der Valk.

SPEAKER_01 2:34

En volgens mij, ik zag overal dezelfde modellen. Ik zag overal situationale leiderschap, overal de feedbackregels.

SPEAKER_02 2:40

Dat is toch geen probleem.

SPEAKER_01 2:41

Maar we doen allemaal hetzelfde.

SPEAKER_02 2:43

Daar hoef je toch niet geschokt over te doen. Dat weten we toch al jaren.

SPEAKER_01 2:46

Maar we moeten onze deelnemers toch meer geven dan het vaste recept.

SPEAKER_02 2:51

Jij krijgt altijd jij scoort hoger dan ik. Je bent net senior trainer. Negen zijn tien krijg je regelmatig. Jij doet het heel goed hoor. Er zijn ook mensen die krijgen bijvoorbeeld 7,5.

SPEAKER_01 3:02

In schok reed Brian verder. Die nacht kon Brian niet slapen en nam zich een heilige beslissing voor. Dit moet anders. We kunnen niet meer aankomen met die uitgekoude modellen die iedereen al jaren krijgt. Brian besloot zijn eigen trainingsbureau op te richten. En besloot om onderzoek te doen om op wetenschappelijke basis ervoor te zorgen dat training echt impact maken. Dat deelnemers een fantastische dag hebben, dat het innovatief is, dat het met de tijdgeest meegaat. Brian besloot om kennis te delen, om boeken te schrijven, om podcast te maken. En die nacht is vandaag precies 12 en een half jaar geleden.

SPEAKER_02 3:43

Gefeliciteerd, Jan-Peter.

SPEAKER_01 3:45

Lieve luisteraars allemaal heel hartelijk welkom bij deze hele speciale editie van onze podcast. Hier ben ik natuurlijk met Jane Bakker. Hallo Jan-Peter Hoogstraten, de oprichter van Brain Baker, dat vandaag 12,5 jaar bestaat. Van harte gefeliciteerd, Jane.

SPEAKER_02 4:01

Dankjewel, jij ook, Jan-Peter.

SPEAKER_01 4:02

Dankjewel. Jane, in deze jubileum, in deze feestelijke aflevering, ik ga een aantal vragen op je afvuren over het verleden, over het heden en ook wel over de toekomst. Ik heb ze voorbereid. Jij hebt ook een vragen voor mij. Ik heb geen idee. Wat we in ieder geval gaan doen, waar ik natuurlijk heel benieuwd naar ben, is wat was die beslissing om ooit brainbakery op te richten? We hebben het net gehoord over Brian. Da wil ik even op inzoomen. Ik wil ook wel even weten, wat is nou typisch brainbakery? Wat maakt Brainbakery nou Brainbakery? En ook, waarom doen we deze podcast? Waarom zitten we soms dagen opgesloten? Met z'n twee of met z'n drieën om dit te doen. Maar laten we eens beginnen met twaalf en een half jaar geleden. Die symbolische nacht. Wat was er nou aan de hand?

SPEAKER_02 4:46

Ja, ik had pijn. Ik had heel lang eerst extern als trainer gewerkt, en toen intern bij een groot bedrijf, waar ik nog steeds heel veel van hou. En ik had daar heel veel in gedaan. En ik kwam steeds meer trainers tegen die eigenlijk allemaal ongeveer hetzelfde bleken te doen. Ik stond ook heel regelmatig in die datad van die trainershallen, waar echt gewoon ochtends iedereen met een koffertje. En het ene had een fancier koffertje en iemand die rugpijn had, die had dan een rolkoffertje. En dan kwamen alle trainers binnen hetzelfde klusje weer doen. En ik schrok me eigenlijk dood van die red race waar ik in terecht was gekomen en dacht. waar is de innovatie? Wat leveren we op? Het kan toch niet zo zijn dat iedereen maar ongeveer hetzelfde doet, wel met de beste intentie. Want laten we daar laten we wel weten. Ik verwijt niemand iets. Ik deed precies hetzelfde en ik dacht, dit moet anders. En ik ben toen heel erg gaan zoeken naar wat zegt de wetenschap, bestaat er een vak hierover? Want heel veel trainers rollen er gewoon in. Die hebben niet eens een psychologische achtergrond of iets, maar die rollen er gewoon in. En die kopiëren de onderwerpen van de anderen. En vooral ook dat we een soort eeuwwisseling hadden gehad. En dat we na die eeuwwisseling eigenlijk alle modellen die er gedaan hebben. nog uit de vorige eeuw kwamen. Terwijl de lerende is veranderd, de omstandigheden zijn veranderd, dat bleef me zo shockken. Dus ik ben toen met Kessels en Smit in aanreiking gekomen. Daar heb ik de leergaar opleidingskunde gedaan, ongelooflijk veel geleerd en Brain Baker op gericht. En met als missie dat no more waring learning. Dat leren echt waanzinnig leuk is. Dat het een van de leukste dingen is om te doen op aarde. En dat er kennelijk een soort sfeertje omheen kleed dat leren niet leuk is, omdat we het allemaal verplicht hebben moeten doen. Dus de missie om zoveel mogelijk over de hele wereld te verspreiden. Dat leren leuk is. En dat het meetbare resultaten oplevert. Dat je echt goed kunt worden. Dus dat je als leren lerrendement kunt ervaren, maar ook als organisatie. Dat je je organisatie kunt transformeren doordat je mensen leren.

SPEAKER_01 6:44

Had je dat vanaf het begin afhaan? Ook die insteek.

SPEAKER_02 6:48

Ik had het zinnetje No More Boring Learning nog niet. Die had ik niet. En die bleek ook internationaal, toen ik hem internationaal per ongeluk een paar keer zei, heel erg aan te slaan. Het was trouwens nog leuk. Want eerst heette het helemaal geen Brain Baker. Ik had een hele andere naam. En daar kreeg ik een rechtzaak voor aan mijn broek, want er was al een trainingsbureau dat zo heten. En toen heb ik ergens gewoon, soort volgens mij ook weer midden in de nacht, bedacht. Nou, dat maar Brain Bakery. En toen deed ik net mijn eerste internationale trajecten. En internationaal bleek die naam zo aan te slaan. Want ik had als ondertitel had ik eerst bedacht, knapperige ideeën over leren of zoiets.

SPEAKER_01 7:22

Nachtbakkerij, knapperig.

SPEAKER_02 7:23

Ja, dat was ook wel grappig. De allereerste logo-aanvraag die ik gedaan had, toen kreeg ik gewoon deegrollers en bakkers met ze naar me toe. Dat ik echt dacht.

SPEAKER_01 7:31

Super creatief.

SPEAKER_02 7:34

Het woord bakker zit erin en het woord brein. Nou, ik maak een combinatie ervan. Dus dat was echt niet zo origineel. Maar goed, dus dat was niet gelijk de missie vanaf. Ik denk dat hij wel in me zat en dat ik hem ook wel vanaf het begin ging verspreiden onder mijn trainers. Maar dat hij pas later echt goed geformuleerd werd.

SPEAKER_01 7:49

Je begon die twaalf en half geleden echt alleen, hè? Ja, ook geen trainersopleiding.

SPEAKER_02 7:55

Dus ik deed het helemaal zelf en zat al gauw ontzettend vol. Terwijl in 2008, ik weet niet of mensen nog weten, daar was de vorige crisis. Dus dat was een heftige tijd. Maar juist door te focussen op meetbare resultaten en door gamification vanaf het begin toe te passen, ik weet dat ik een begin een bedrijf had die zei, je doet het eigenlijk zoals we incentives inrichten, het leren. Niet dat ik alles belone, maar dat het zo spannend aanvoelde voor de deelnemers en gaaf om naar bij te horen. Ja, en langzamerhand ging dat groeien nadat ik in mijn eentje was begonnen.

SPEAKER_01 8:28

Je bent vrij vluchtbeen, volgens mij in een eigen trainingsopleiding al begonnen.

SPEAKER_02 8:32

Ja, dat komt door Biba de jong, die ben ik eeuwig dankbaar. Dankjewel, Biba. Biba, die zei begrepen van Shana, ik moet een training, ik wil trainer worden en ik moet dat leren. Ga mij dat eens even leren. En toen had ik een tweedaagse gegeven, daar had zij ineens elf mensen voor of zo. Het was heel gaaf. En er ontstak echt een vuur in me van ik wil dit verder verspreiden. Ik heb eigenlijk nog veel meer te vertellen, maar ik deed niks. En toen op een geld belde ze me, weet ik nog, toen zei ze, Shana, ik heb hier een site voor me open van Kaar in de Galan. En nu heb ik heel veel waardering voor wat Kaar in de Galan betekent voor de trainerswereld in Nederland. Maar ik heb zelf ook ooit in het begin, toen Karin de Galan net begonnen was, een training waargevoegd. En ik vond dat best wel lijken. Ze deed heel veel to met een aantal van de modellen die Brian tegen was gekomen. Dus ik vond het wel een beetje saai. Toen ze van zal ik dat doen of heb jij nog wat? En toen heb ik niet. En sindsdien geven we gewoon twee keer per jaar voor een kleine groep een traine trainer met heel veel opleidingskunde en dat soort dingen erin. En dat is allemaal toen ontstaan, omdat eigenlijk Biba mij dwong.

SPEAKER_01 9:41

Echt, dankjewel, Biba. Want anders stonden we hier misschien wel niet op deze manier. Precies, precies. In inmiddels, we zitten al in onze zevende groep, klopt. Meer dan 50 trainers, acteurs, coaches, opgeleid.

SPEAKER_02 9:53

En we werken alleen met mensen die we zelf hebben opgeleid, omdat deze vibe van leren en deze manier van leren, die heeft een wetenschappelijke onderbouwing. En vraagt een soort andere energie dan sommige trainers hebben. Dus ja, heel gaaf netwerk hebben we.

SPEAKER_01 10:09

Sanan Brainbaker is een typisch bedrijf. We zijn soms anders dan de rest. Wat maakt Brainbakery nou Brainbakery? Behalve jouw stralende persoonlijkheid.

SPEAKER_02 10:19

Nou ja, ik ben natuurlijk niet alleen. We zijn met verschrikkelijk veel inmiddels. Maar wat maakt Brainbakery zo? Ik denk dat het wel bijzonder is dat wij telkens maar één klant in een branche willen. Dat dat wel uniek is. Dat vertellen we ook niet zoveel. Ja, in sales trajecten vertellen we regelmatig. Maar wij willen zo graag fan worden van een bedrijf, dat we niet dan de volgende dag bij een concurrent van het bedrijf hetzelfde willen doen. De enige uitzondering die we daar natuurlijk van hebben, is in branches waar geen concurrentie is, zoals in ziekenhuizen. Natuurlijk is daar ergens wel concurrentie, maar wij willen ieder ziekenhuis wel helpen om het nog beter voor zichzelf, voor zijn eigen personeel en voor de patiënten te doen. Maar bijvoorbeeld in de telecom willen we er maar één trainen. En daar ook echt fan van worden en ook echt hen boosten. Dus we worden wel eens dan gevraagd door een concurrerende partij. En dan zeggen we ook gewoon nee, dan verbinden we ze wel door met andere leuke trainers. Maar wij willen echt er maar één doen.

SPEAKER_01 11:19

Het traint ook zoveel lekkerder.

SPEAKER_02 11:22

Ja, ik heb altijd het gevoel gehad dat als je als je de ene dag sta je bij ING en de volgende dag sta je dan bij de Rabobank, en de dag daarna bij ABN Amro. En je vertelt hetzelfde verhaal, hoe kun je dan verbinden aan hun missie, aan hun passie? Dan ben je toch alleen maar weer van de plank iets aan gaan trekken. En dan maak je het niet persoonlijk voor ze. Wij verbinden ons gewoon met de klant.

SPEAKER_01 11:46

Met als doel meetbare resultaat. Een van de pijlers waarop we altijd bouwen.

SPEAKER_02 11:53

En dat is wel een frustratie die ik heb. Want de missie is natuurlijk om dat zoveel mogelijk te verspreiden. Daarom doen we ook deze podcast om dat iedereen te leren. Maar dat de meetbaarheid dat die nog zo in de kinderschoenen staat, terwijl het al sinds 1953 bekend is. Dus bijna honderd jaar, ik overdreven overdrijf een klein beetje. Hoe je het lerende van een training kunt meten. Je kunt het in Return on Investment meten. Je kunt het in leeropbrengsten meten. Dat blijft me verbazen dat onze branche nou maar niet aangaat. Dat frustreert mij heel erg. Ik weet dat volgens mij vijf, zes jaar geleden deden we een traject met 200 winkels. We hebben een soort random gekozen welke 100 te meededen, welke 100 niet. Ze hadden een heel belangrijk project wat hun toekomst moest veilig stellen. En dat moest verkocht worden. En de winkels die we getraind hebben, daar hebben we vier keer 2,5 uur getraind. Dus dat is in totaal 10 uur 10 uur. Verspreid over vier maanden, vier maandag ochtenden. En die hebben 217 keer zoveel verkocht als de winkels die niet getraind waren. Dus dat kun je gewoon inzichtelijk maken. Je kunt laten zien dat leren onderdeel is van performance.

SPEAKER_01 13:05

Van de business.

SPEAKER_02 13:06

En dat leren nu nog steeds vaak in een soort onder de budgetlijn zitten. We hebben er zo'n budget voor leren. Maar dat er niet gekeken wordt naar hoe gaan we dat leren naar voor ons laten werken. Hoe gaan we onze mensen echt beter maken? Hoe gaan we zorgen dat zij misschien wel gehund worden door andere bedrijven, omdat wij ze zo goed maken. Waardoor ze voor de rest van hun leven fan zijn. Hoe gaan we zorgen dat zij succesvoller zijn dan wie dan ook. Dat begrijp ik nog steeds niet. Maar nu verander ik in een klaagstand tijdens ons jubileum, dat is misschien niet helemaal de bedoeling.

SPEAKER_01 13:39

Laten we naar iets anders gaan. Want een van de tekenen dat je een volwassen bedrijf wordt, is dat je op een gegeven moment doorhebt. Dit is ons DNA, dit zijn onze kernwaarden. Dat is iets anders dan op een gegeven moment gaan bedenken, we moeten kernwaarden hebben. Wat klinkt intelligent.

SPEAKER_02 13:55

Ja, we zetten wat kernwaarden op een aanpak.

SPEAKER_01 14:00

Maar op een gegeven moment kwamen we daar natuurlijk achter. Door heel veel gesprekken met klanten, met trainers. Dus ja, ook wij hebben kernwaarden die onze identiteit vormen.

SPEAKER_02 14:08

Ja, absoluut. En die komen regelmatig terug. En we kijken ook bij podcaster naar of we ze er nog een beetje in stoppen. We houden onszelf tegen de lat. Eentje is natuurlijk Always Be Learning. Als wij niet zelf voortdurend aan het leren zijn, dan komen wij in de bandwagon bias. Dan gaan wij hetzelfde trucje herhalen en dan blijven we een beetje hangen. En dan vinden we het wel best zo.

SPEAKER_01 14:32

Zijn we die collega van Brian.

SPEAKER_02 14:36

Dus Always Be Learning, daar doen we ook veel voor. Voor onze trainde trainer, mensen doen we regelmatig nu in de COVID-periode hebben we dan allemaal webinars voor ze gegeven. Hoe kun je hiermee omgaan. Maar ook doen we een pay het forward ieder jaar. We geven veel lezingen en alles wat wij leren proberen we weer door te geven aan onze ruim 50 trainers. Dus Always be learning is een grondhouding. Dat betekent ook dat mensen denken, bij een boek schrijven, schrijf je gewoon iets op. Maar om een boek te kunnen schrijven, moet je natuurlijk zelf ook weer enorm aan de bak.

SPEAKER_01 15:05

Daar kan ik over meepraten.

SPEAKER_02 15:07

Want het laatste boek wat is uitgekomen, dat is natuurlijk van ons samen. Dus altijd geïnteresseerd blijven in wat is er nieuw in de markt? Wat kunnen we hiermee? Wat gaat er gebeuren? Wat doet de lerende nu? Daarom ben ik toen ook zo'n Pokémon fan geworden. Omdat ik dacht, hoe krijgt Pokémon het voor elkaar om de hele wereld te laten leren en te laten lopen. Dus dat is een. De andere is fireling the world. Hoe kunnen we de wereld een stukje mooier maken, een stukje beter maken. Ja, daar gaat gewoon alles over. Dan create art not copies. Wij willen voor iedereen iets nieuws bouwen. Iets nieuws, iets unieks, een nieuw verhaal, een nieuwe storytelling. Niet een model wat lijkt op een ander model. Niet aankomen met de afgekoude modellen die jij al zo mooi hebt verteld in het verhaal van Brian.

SPEAKER_01 15:54

Agendahuis ontvanger, doet het toch gewoon lekker?

SPEAKER_02 15:57

Ik denk dat die fundamenteel ook nog steeds waar is. Alleen als je hem voor de derde keer voorgeschoteld krijgt, denk ik dat je een broek afzakt. En dat je te beleefd bent om wat te zeggen tegen je trainer.

SPEAKER_01 16:06

Die geeft wel een acht.

SPEAKER_02 16:09

En dan de laatste is no assholes. Soms komen we in gesprek bij een bedrijf of bij een organisatie. En daar zit gewoon iemand die denkt van iedereen moet gewoon zijn mond houden en keihard leren. En jullie moeten dat gewoon uitvoeren en we hoeven geen leuke relatie te hebben. Ja werkt het niet. Dat zeggen wij nee. Dat hebben we door schade en schande moeten leren. Want ik vind dat best wel moeilijk, omdat wij natuurlijk, in elk geval, ik denk altijd vanuit kan iemand nog leren, wat kan iemand nog ontwikkelen. En als iemand zich dan als een ass-hole gedraagt, dan blijf ik toch nog vrij lang denken. Het komt wel goed, en een beetje ontwikkeling. En daar hebben we toch een streep in het zand getrokken. Als wij besluiten met elkaar, dit is een ass-hole. Ja, dan gaan we niet door.

SPEAKER_01 16:55

Nu we toch hebben over wat we willen zijn en willen betekenen. Deze podcast.

SPEAKER_02 17:00

Ja, vertel jij eens even waarom wij deze podcast doen.

SPEAKER_01 17:03

Als je het hebt over Always Be Learning. We willen zelf leren, we willen ook die kennis heel graag delen met anderen. Want we hebben een missie No More Boring Learning. En die missie willen verspreiden. Dus dit is echt in het delen van kennis in het kader van hoe meer mensen weten hoe leren werkt, hoe je leren leuk kunt maken, hoe je leren een daalboel kunt maken. Hoe je slim leren kunt ontwerpen. Hoe meer mensen dat weten hoe groter de bijdrage aan de missie.

SPEAKER_02 17:32

Ja, dus dat vind ik ook wel. Veel mensen die denken natuurlijk oh, je doet een podcast als een soort marketing tool. Maar we proberen we echt een soort serieus zitten denken van oké, we kunnen trainers geven. We werken met veel LD teams binnen organisaties. Die maken we allemaal beter. Maar hoe kunnen we het nou nog verder verspreiden? Zonder dat iemand met ons hoeft te werken of ons hoeft te betalen, kunnen we het niet gewoon een soort online zetten. Maar ja, hoe zet je het dan online? Ja, en toen werden we zelf fan van podcast. Toen dachten we, dit gaan we gewoon doen. Het is heel georganiseerd iedere keer. En voordat we de goede microfoons hadden, dat duurde ook eventjes.

SPEAKER_01 18:06

Dat ene verloopstukje dat we moesten.

SPEAKER_02 18:09

Dat bleek er tussen te moeten. Maar ja, ik denk dat dat. Ik zou ook nog wel willen, als ons Engels op een gegeven moment goed genoeg is, dat we misschien zelfs in het Engels gaan doen. Want dan kunnen we het nog verder verspreiden. Maar ja, nog even wachten.

SPEAKER_01 18:23

Je hebt heel veel trajecten opgedacht.

SPEAKER_02 18:25

Ik heb even een vraag voor jou. Jij hebt het vierde boek dat ik geschreven heb, met mij geschreven. Vertel even, waar gaat dat boek eigenlijk over? Waarom hebben we dat geschreven?

SPEAKER_01 18:34

In het meest kort samengevat, het boek gaat over leren. Juist. Over het vak leren, over de wereld van leren, over hoe werkt leren. En hoe laat je mensen op een leuke, impactvolle manier ook leren.

SPEAKER_02 18:46

En wie moet het nou niet lezen? Van wie zeg je nou, die moet gewoon overslaan.

SPEAKER_01 18:51

Aangezien een van onze kernwaarden is always be learning. Zou ik zeggen.

SPEAKER_02 18:57

Ja, dit is gewoon een BCE'tje. Iedereen.

SPEAKER_01 19:01

Waar het gaat over leren. Maar hij is natuurlijk bedoeld voor mensen die bezig zijn met het vak van leren, voor LD'ers, trainers, HR mensen, managers die hun mensen willen ontwikkelen, daar is hij voor. Ja, daarmee zeg je dan automatisch, nou, voor de rest kan die volgens mij ook heel interessant zijn, maar minder. Dus het is ook een bijdrage in de wereld aan het verspreiden van de kennis. Over leren kan zo slim zijn. Het kan zo mooi zijn, het kan zo leuk zijn. En dat leuk zit meer. Dat gaat dieper dan alleen maar wat heb ik een leuke dag. Het kan echt iets opleveren, in die zin leuk. Ik vond het heel mooi om daar samen aan te werken. Wat een worsteling was het.

SPEAKER_02 19:45

Jongens, als je wilt weten wat worstelen is, schrijf een boek.

SPEAKER_01 19:48

Oh man, we hebben van elkaar gehouden, we hebben elkaar gehaald. We zijn vrolijk geweest, we zijn chagarijnen geweest, maar hij is er. En heel mooi. Je hebt heel veel in die twaalf en een half jaar heel veel trajecten ontworpen. Grotere, kleinere, nationale, internationale. Wat is nu het traject wat voor jou waar je het meest trots op bent, wat het meeste impact heeft gemaakt, waar je echt met een enorme glimlach op terugkijkt.

SPEAKER_02 20:17

Hoe lang mag de podcast duren? Niet zo lang. Ik weet dat ik afscheid nam bij Manpower en dat ik daar nog een leiderschapstraject heb gedaan. Dat vond ik echt fantastisch. Als ik daar nu nog mensen over spreek, dat heeft zo'n impact toen gemaakt. Dat vind ik heel gaaf. En het andere, alleen al ook om de scope, maar ook om de essentie waar het om ging, is toch wel het traject voor accords hotels. De hardest journey die ik heb geschreven, die we in 100 landen hebben neergezet. We hebben Super Transformers getraind. 250.000 mensen in de wereld kennen verhalen die ik heb bedacht.

SPEAKER_01 20:56

Als je nou het hebt over Firelighting the World, daar heeft dit traject ook enorm me bijgedragen.

SPEAKER_02 21:00

En wat het mooie vond, ik was ook van het traject, was dat het was niet alleen maar op performance gericht. Ja, natuurlijk moest de performance anders en beter. Maar het was heel erg gericht over werken met je hart. Dus het raakte niet alleen mij als medewerker in een hotel, maar het raakte ook echt iedereen als mens thuis. En als ik nu soms nog kijk naar mensen die contact opnemen via LinkedIn, die vertellen wat het met hen gedaan heeft, hoe ze er door veranderd zijn, dat is echt ongelooflijk. In in zoveel talen, dat is denk ik wel de allermooiste. Maar ik vind het wel moeilijk om te kiezen. En wat ik waar ik ook wel trots op ben als het gaat over wat waar ben je dan trots op, en we zijn toch een beetje veer in onze eigen reet aan het steken. Is dat we zo gegroeid zijn met elkaar. En dat ik nu steeds meer hetgene wat ik het leukste vind doe, dat is namelijk de traine trainers geven en boeken schrijven en ontwerpen. Het ontwerpen van trajecten, dat vind ik het allerleukste. En we hebben bijvoorbeeld jou, hoe lang ben jij er nou, Jepe?

SPEAKER_01 22:00

Ruim drie jaar.

SPEAKER_02 22:02

Dat jij jij er gewoon bij bent en heel veel handel en wandel regelt, maar ook heel veel designklussen doet. Je bent onze hoofdpitcher. We hebben Jordi erbij, we hebben Roine erbij. We hebben zoveel trainers die op allerlei plekken inspringen en met ons meewerken. Maar dat is gewoon een heel rijk gevoel dat we een beweging gestart zijn die groter is dan die ene persoon die het ooit begon. Die ene Brian die ooit die ene nacht wakker lag. Dat is wel echt heel mooi.

SPEAKER_01 22:32

Ja, zoals bij elk jubileum gaan, we hebben achteruit gekeken, we hebben naar het heden gekeken, maar laten we ook eens vooruit kijken. Je bestaat nu 12,5 jaar. Wat gaat de toekomst brengen?

SPEAKER_02 22:43

Ja, nog veel meer. Dat is het leuke van ondernemer zijn, vind ik dat je heel vaak vooruit allerlei dingen plant en bedenkt. En dan slagen er van de tien initiatieven, slagen er twee en dan kijk je vervolgens terug en dan lijkt het heel logisch dat die geslaagd zijn. Dus ik durf echt niks te voorspellen, behalve dat er nog veel meer komt. We zitten nu overigens voor de luisteraars in de coronacrisis. Een hele heftige tijd, van de een op de andere dag alle trainingen gecanceld enzovoort. Daar zijn wij erg goed uitgekomen. We hebben gewoon het geluk dat we veel hebben geïnvesteerd in onze goede naam in No Mobing Learning. Dus we zijn door heel veel bedrijven ook nu gevonden. We hebben een brand new studio gebouwd, waardoor we veel meer spectaculair achtige online dingen kunnen doen dan de gemiddelde mensen achter hun Zoom-cameraatje doen. Dus dat vind ik wel heel gaaf om verder mee te gaan. Want ik denk dat online een groter onderdeel gaat zijn in ons leven de komende tijd. Hoewel ik ook niet kan wachten. En we doen het nu ook alweer om weer live te trainen. Want dat maakt toch veel meer impact. Dus dat is heerlijk dat dat nu weer kan. Ook al is het nu nog op afstand. En dat die afstand gaat er op een gegeven moment ook wel weer vanaf. Maar ik denk dat online dat daar nu een van de beteren in zijn. En dat doorgeven aan anderen, hoe dat enerverend en fun. En zonder zit ik weer te staren naar zo'n scherm. Dat dat heel veel gaat helpen. En steeds meer trainers opleiden. En mijn droom, maar dat lukt maar niet. Mag ik dat ook delen? Mijn droom is dat we ook nog iets kunnen betekenen voor het onderwijs. Ik ervaar het onderwijs als zo'n soort gesloten bolwerk, wat een soort niets moet hebben van commerciële partijen. Maar ik zou het zo leuk vinden om voor de kinderen van de wereld ook dat no more boring learning in dat onderwijs meer naar voren te kunnen laten brengen. Dus het samenwerken met een onderwijsinstelling of met meesters in juffen. Ik vind dat zijn namelijk, leerkrachten zijn de engelen van de aarde. Mens die anderen iets leren, die maken anderen beter en groter, die zorgen voor een nieuwe toekomst, die openen deuren voor ze. Dat zijn de engelen van de aarde. En die mensen nog meer meegeven van wat wij dan doen en ook weer van hun leren wat zij dan doen, dat lijkt me, dat is wel de droom.

SPEAKER_01 25:00

Als het toch maar eens op één school, voor één klas, voor één les. Ja, dat zou mooi zijn.

SPEAKER_02 25:06

Nou ja, nee, ik wil dan de hele school. En ook het hele land. Dus dat is wel de droom.

SPEAKER_01 25:13

Brian kan vast lekker slapen. Behalve als Brian binnen de nacht weer wakker schiet met weer een idee. Want al is be learning. Sane, dankjewel.

SPEAKER_02 25:24

Dankjewel, Jan-Peter.

SPEAKER_01 25:26

En voor alle luisteraars heel graag tot de volgende aflevering.

SPEAKER_00 25:31

No more boring learning. Dit was de Brainbakery Podcast. Wil je meer weten?com of volg ons op onze socials.