#15 Bevalvoorbereiding: waarom snappen alleen niet genoeg is | Mind het Moment

Je oefent je ademhaling, je kent de technieken, je hebt alles gelezen. En toch voelt het alsof er iets mist. Herken je dat?

In deze aflevering deel ik waarom het verschil tussen een bevalling die je doorstaat en een bevalling die je navigeert niet zit in méér kennis — maar in de verbinding met je lichaam. 

Aan de hand van een persoonlijke ervaring met een massage die technisch klopte maar volkomen zielloos voelde, leg ik je uit wat embodiment werkelijk betekent en waarom dit het ontbrekende stuk is in de meeste geboortevoorbereiding.

In deze aflevering ontdek je:

• Waarom het perfect uitvoeren van een ademhalingstechniek nog niet betekent dat je hem voelt — en waarom dat verschil ertoe doet
• Wat introceptie is en hoe dit lichaamsbewustzijn direct van invloed is op hoe jij weeën ervaart
• Hoe sensory design mij hielp om na jaren werken met technieken het ook eindelijk écht te voelen in mijn lichaam (in plaats van er met mijn aandacht naartoe te gaan)
• En waarom "leven in je hoofd" je zenuwstelsel niet voorbereidt op een bevalling die je lichaam vraagt en hoe jij het gesprek met je eigen lichaam kunt herstellen, ook als dat gesprek al jaren stilgelegen heeft

Het bevalverhaal van Sarah & Chris: "Voor mijn gevoel ben ik alleen maar aan het ademhalen geweest" Aflevering 7.

Nieuwsgierig geworden naar sensory design? 

En wil je met concrete technieken aan de slag met je lichaamsbewustzijn om meer in contact te komen met jezelf? Kijk dan eens naar Sensory Design van Marco Muhlbach & Pasha Esran* 

*Dit is een  affiliate link. Gebruik je hem? Dan ontvang ik een commissie op jouw aankoop, zonder dat het jou iets extra kost. Ik deel alleen wat ik zelf gebruik en waar ik in geloof.

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Meld je aan voor de gratis masterclass Goed Voorbereid Bevallen

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past

Meer informatie: www.jouwmaeva.nl

Transcript

Speaker 0:00

Begin van dit jaar had ik samen met een vriendin een het spabehandeling geboekt en hoewel de behandeling ontspannend was en prettig aanvoelde, hadden we allebei nadien het gevoel dat we iets misten. Op de techniek van de massage was niets aan te merken, maar het was niet afgestemd. De masseuse was met haar hoofd elders, was niet in contact met mij of met haar eigen handen. Voor mij voelde die behandeling als een massage door een robot. Fijn dat je luistert naar Jouw Maeva Moment, de podcast over een goede voorbereiding op jouw bevalling. Ik ben Eva, oprichter van Jou Maeva, waar ik zwangere vrouwen en hun partners begeleid bij de voorbereiding op de bevalling vanuit HypnoBirthing, Wetenschap en Human Design. In deze afleveringen reeks genaamd Mind het Moment deel ik mijn visie en kennis over mindset, bevallen, kraamtijd, ouderschap en misschien wel meer van het leven. Ik deel hier wat mij bezighoudt waar ik in geloof en wat ik zelf meemaak of meegemaakt heb, zodat jij hier wijzer van wordt. Naast deze afleveringen vind je op de podcast ook bevalverhalen, begeleide meditaties en technieken en inhoudelijke deep dives rondom één thema. Maar voor nu eerst dit. is iets doen terwijl je brein elders is. En execution is not embodiment. Iets doen is nog niet hetzelfde als dit ook belichamen. Embodying belichamen betekent dat lichaam en brein met elkaar in gesprek zijn en samen de ervaring vormgeven en beleven, dat je dus niet alleen de bewegingen uitvoert, maar ook in real time feedback meeneemt in de ervaring en je bewegingen desgewenst ook aanpast. Wat dus niet echt gebeurde bij die massage die ik kreeg bij die headspa. Lange tijd had ik nog geen samenhangend verhaal om dit aan je uit te gaan leggen. Ik wist dat execution versus embodiment belangrijk is. Want naast dat ik dit zelf heb ervaren tijdens een massage, zie ik ook heel veel ouders in voorbereiding op de bevalling hiermee struggelen. Ze doen alle oefeningen, de technieken, ze snappen wat er gebeurt en wat ze moeten doen. De execution is on point, en toch er moest meer zijn. En toen kwam sensory design vijf maanden geleden op mijn pad. Sinds ik ben gestart met sensory design, vallen voor mij de puzzelstukjes op hun plek. Wat is nou sensory design? Sensory design is een somatische aanpak bedoeld om het transformeren van iets mentaals, een mentaal concept naar een fysieke ervaring door het zenuwstelsel en je biomechanica, hoe je lichaam beweegt, te betrekken en te trainen. Het richt zich op de regulatie van het zenuwstelsel, mindsetwerk en de mindbody afstemming. Krijg je al een beetje een idee waarom ik enthousiast ben over sensory design? Ik deel dit met je omdat het voor mij persoonlijk sensory design echt de brug is tussen het verbinden van mijn hoofd en mijn lichaam. De brug tussen alles wat ik de afgelopen jaren heb geleerd en wat ik zie in de praktijk en wat me ook nog eens de tools geeft om dit zelf te gaan belichamen en door te geven. Ik ben nu zo ongeveer vijf maanden bezig met sensory design. En in die vijf maanden heb ik mijn lichaam op een hele andere manier leren kennen. Mijn ademhalingstechniek bijvoorbeeld is veranderd. Ik voel nu letterlijk mijn diafragma en bekkenbodem bewegen in plaats van dat ik het me voorstel. En de ogenschijnlijk kinderlijk simpele technieken hebben me in een kwestie van dagen tot weken geholpen om fysieke klachten waar ik al jaren mee rondloop te verminderen. Het is geen vervanging van medische hulp zoals geen enkel ander programma is. Maar ik heb hier wel iets gevonden wat ik tot dusver nog nergens anders heb gevonden. Dus mocht jij ook nieuwsgierig zijn naar sensory design, check dan vooral even de show notes voor de link. En dan waarom ik dit nu vooral ook deel met je. Wat heb je eraan? Ook als je niet geïnteresseerd bent in sensory design. Wat is het inzicht wat ik heb opgedaan? Want je kunt namelijk dezelfde oefening uitvoeren. Maar jouw aanwezigheid in het moment bepaalt het resultaat. Dus je kunt een oefening zoals een ademhalingsritme technisch perfect uitvoeren. Maar een ademhalingsoefening doen is niet hetzelfde als die ademhaling en de gewenste ontspanning, ook belichamen. Embodiment daarentegen is het belichamen van die techniek. Of simpelweg het voelen wat er in je lijf gebeurt en deze feedback gebruiken om bij te sturen. En dat is wat het verschil maakt. En dit is precies wat ze dus eigenlijk binnen dat sensory design hebben vormgegeven. En wat dus ook voor mij dat ontbrekende puzzelstukje was. Want wat maakt dat de ene vrouw met diezelfde ademhalingstechniek, om die even als voorbeeld te gebruiken, haar bevalling kan navigeren en misschien zelfs die hele ervaring positief bestempelt en het benoemt als ik was alleen maar aan het ademen, zoals ik in een eerdere aflevering van een bevalervaring deelde, ik zal die even linken in de show notes. Maar dat een andere vrouw die dezelfde techniek gebruikt, die 'm beheerst, maar dus niet belichaamt bij gebrek aan een beter woord, het gevoel kan hebben dat haar een broodje aap is verkocht, omdat het haar niet hielp tijdens de bevalling, omdat het voor haar niet voelde alsof ze alleen maar aan het ademen is geweest. En als je dit hoort en jezelf ook herkent in dat tweede voorbeeld, word niet te streng. Neem het niet als een oordeel of als een kritiek, zie het niet als iets wat je fout hebt gedaan, maar zie het vooral als een uitnodiging om nieuwsgierig te worden en om in gesprek te gaan met je lichaam. Want je kunt het niet verkeerd doen. Iets wat je niet wist, dat kun je ook niet aanpassen of anders doen. Zelf ontdek ik ook nu pas echt wat embodiment betekent. Wat het betekent om iets te belichamen. Om te zijn in het moment, in het nu. Ondanks dat ik al jaren werk met technieken rondom ademhaling en ontspanning en ook drie keer heel fijn ben bevallen bijvoorbeeld. Ik kon tot voor kort mijn diafragma of bekkenbodem bijvoorbeeld niet echt voelen. Ik dacht van wel, maar nu voel ik ze echt die gebieden waren niet volledig online. Mentaal kon ik me er een beeld bij vormen en mijn aandacht naartoe brengen. En misschien heb ik op een bepaalde manier de techniek ook wel echt gewoon goed uitgevoerd. Maar nu heb ik ook pas echt contact mee. Nu voel ik daadwerkelijk de feedback vanuit mijn spieren, vanuit die lichaamsdelen die hierbij betrokken zijn. De feedback loop is online. En dat is zo'n krachtige reset van je zenuwstelsel, van hoe je je in het moment voelt. Nu begin ik een beetje te voelen van, dit is echt de kracht van ademhaling. Omdat we het dan nu even over ademhaling hebben. Maar die veiligheid die je dan kan gaan voelen in je eigen lichaam, dat is echt fenomenaal. En ik geloof ook echt dat je nooit bent uitgeleerd. En dat je die vaardigheid van het belichamen, het in contact zijn met je lichaam ook blijft ontwikkelen. Dat dat niet iets is wat je uiteindelijk een soort van hebt, dan heb je het vinkje en dan ben je klaar. En dat je dus ook jezelf mag toestaan om daarin te groeien. Ik ga nu ook niet streng zijn voor mezelf. Van God, dit had je eigenlijk zeven jaar geleden moeten weten. Nee, ik weet het nu. En vanaf nu kan ik dan dus weer op andere manieren contact gaan maken met mijn lichaam en ook op andere manieren weer ouders gaan ondersteunen en het voorbereiden op de bevalling. Ik ben er ook niet van overtuigd overigens, dat is niet wat ik nu wil overbrengen, dat je pas een fijne bevalling kan hebben op het moment dat je die technieken 100% gaat belichamen. Want ik ervaar dus ook nu pas dat lichaamsbewustzijn. Daar had ik twee jaar geleden, laat staan, zeven jaar geleden, toen ik voor het eerst beviel van mijn kinderen helemaal geen toegang tot. Dus laat staan dat ik überhaupt wist dat dit ook een mogelijkheid was. Maar nu geven deze technieken, die nieuwe gewaarwording, moet ik zeggen, geven me de inzichten, de woorden en de tools om die hele puzzel te gaan leggen. En nu kan ik die puzzelstukjes dus ook doorgeven aan jou. Maar mocht je dus minder hebben met sensory design of het idee hebben van ja, ik weet helemaal niet hoe dat zit met mijn lichaamsbewustzijn en dat contact maken. Blijf dan even hangen. Waar ga het proberen aan je uit te leggen vanuit ook de biologie en vanuit hele praktische, simpele voorbeelden. Want waar ik het dan heb over embodiment en sensory design en lichaamsbewustzijn en contact maken, kun je het ook gewoon benoemen bij de biologische term die we ervoor gebruiken, namelijk introceptie. Introceptie is het vermogen om de interne toestand van je lichaam waar te nemen om de signalen van je organen en de fysiologische processen te voelen en te interpreteren. Denk aan jouw basisbehoeften: honger, dorst, de drang om naar de wc te gaan, maar ook het observeren van je ademhaling, je hartslag, spierverkramping, spanning in je lichaam, pijn, jeuk, warmte, kou, misselijkheid, vlinders in je buik en emotionele reacties die je fysiek ervaart, zoals bijvoorbeeld een zwaar gevoel op je borst. Introceptie helpt je kort gezegd om in balans te blijven en adequaat op behoeften te reageren. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat je gaat eten als je honger hebt of dat je gaat slapen als je moe bent. Mits je er dus naar luistert, mits, er dus sprake is van lichaamsbewustzijn, van de registratie van deze feedback en signalen. En dit is dus waar voor mij met behulp van sensory design dat kwartje is gevallen. Want met je aandacht naar binnenkeren is niet hetzelfde als deze sensory awareness, als de gewaarwording van je zintuigen, als jouw introceptie. Sensory awareness, jouw interceptie, betekent dat je daadwerkelijk via sensoren van je lichaam, van je zintuigen, de informatie ophaalt en daarop reageert. Dat het niet komt vanuit je hoofd, maar vanuit je lijf. Als jij net als ik zelf jarenlang heb gedaan, bewust of onbewust stelselmatig signalen uit je lichaam negeert, zoals bijvoorbeeld gaan plassen als je naar de wc moet. Of wanneer je het in contact staan met je lichaam, bewust of onbewust onveilig vindt. En je daardoor bijvoorbeeld num of uit contact raakt met je lichaam, is het steeds lastiger om dat gesprek met je lichaam gaande te houden. Niet onmogelijk. Want je bent een levend, functionerend mens. Maar het vraagt wel meer effort. Het vraagt meer toewijding. Zo vond ik het vroeger bijvoorbeeld cool dat ik een ijzeren blaas had en nauwelijks naar de wc ging. Het kostte me echt een hele lange tijd voordat ik weer kon voelen dat ik naar de wc moest voordat ik eigenlijk al op ontploffen stond. Totaal niet praktisch. Waarom ik dit ooit cool heb gevonden is me een raadsel. Maar los daarvan, eigenlijk in het verlengde daarvan, heb ik bijvoorbeeld ook jarenlang en nu nog steeds moeite met het voelen van mijn lichaam en mijn emoties. Ik heb al jaren heftige schouder- en rugpijn. Waar tot nu toe geen enkele therapie langdurig bij geholpen heeft. En als copingmechanisme ga je dan, ging ik dan die lichamelijke feedback uitschakelen. Gewoon niet en niets voelen zodat je kan functioneren. Maar dat zorgt voor een domino effect. Want het is niet dat je één ding uit kan zetten en de rest aan kan laten staan. Langdurig. It's all or nothing. En vroeger heeft me dat dus geholpen om alles even uit te zetten. Maar nu levert het me meer gedoe op dan oplossingen. Om ik nu al langdurig eigenlijk die verbinding kwijt ben geweest en nu dus aan het herstellen ben. En men taal snap ik al langer waar ik doorheen ga en waar dan ook eigenlijk behoefte aan is. Maar ik kon de taal van mijn lichaam nog niet spreken. Ik kon mijn lichaam nog niet aan boord krijgen. En die taal lijk ik nu gevonden te hebben via de somatische en biomechanische oefeningen van sensory design. Net als overigens mijn bevallingen dat eerder voor mij hebben gedaan. Mijn rugklachten zijn bijvoorbeeld na mijn eerste bevalling veel minder heftig geworden. Ze waren niet weg, maar ze waren wel een stuk minder vervelend dan voor mijn zwangerschap. En dit heeft al het eerste zaadje geplant in mijn hoofd om hier meer over te gaan ontdekken. Want waardoor kwam dat dan? Wat gebeurde er dan in mijn lichaam, wat verschof of veranderde, waardoor die pijn ineens wegging? En mijn bevallingen zijn dan ook in mijn visie een katalysator geweest van mijn lichaamsbewustzijn. Dankzij mijn bevallingen ben ik steeds meer in staat geweest om contact te maken met mijn lichaam. Maar door de zwangerschappen is ook mijn relatie met mijn lichaam veranderd. Want je lichaam verandert letterlijk. En ook je relatie daarmee. Maar ook het moederschap dwingt je gewoon. In ieder geval mij heeft het gedwongen om meer in contact te staan met mijn lichaam. Want you can't pour from an empty cup. Uit een lege beker kun je niks delen. Dus je moet wel luisteren naar je lichaam, wil je gewoon goed voor andere mensen en vooral je kinderen kunnen zorgen. Dus ook als je nu twijfelt of je wel in verbinding staat met je lichaam of je het wel goed genoeg doet. You can't think your way into it. You have to feel it. En soms gebeurt dat dus tijdens je bevalling in plaats van ervoor. Want ik wist dit van tevoren ook niet. En ik heb ook meer lichaamsbewustzijn ontwikkeld dankzij mijn bevallingen en niet van tevoren. Tegelijkertijd denk ik nu ook, wat als ik dit toen had geweten. Op een nieuwsgierige, hoopvolle manier. Want ergens geloof ik dat ik me dan nog krachtiger, nog meer in control en nog meer in verbinding had gevoeld met mezelf, maar ook met mijn kindjes. Intrceptie is namelijk ook het zintuig waarmee de bewegingen van je kindje waarneemt in je buik. Maar ook hoe je went aan je veranderende lichaam, aan de groeiende buik. De andere houdingen die je moet aannemen, de lichaamsbelasting, je evenwichtspunt wat verandert, en die gewrichten die allemaal weker en soepeler worden en alles wat gewoon anders werkt in een zwanger lijf. Als ik het nu superkort moet samenvatten, dan zou het iets zijn als jouw lichaamsbewustzijn, dus de feedback van je spieren, je organen, je fascia, je windweefsel en de mate van drukke weerstand of spanning die je ervaart. Dat is informatie voor je zenuwstelsel. En aangezien het grootste deel van je brein deze zintuigelijke informatie verwerkt, leunt deze gewaarwording zwaar naast jouw mentale feedback. De affirmaties of de gedachten die je hebt over bevallen. Nog even los van de interactie die jouw gedachten weer hebben op de spanning en de ontspanning in je lichaam, wat ik in eerdere afleveringen ook heb besproken. Juist als je brein het even niet weet, als je gedachten alle kanten opschieten, als je iets spannend vindt, dan is er één factor die nooit liegt, en dat is je lichaam. Dat is wat jij zintuigelijk waarneemt. Dit is voor mij echt een missing piece in de geboortevoorbereiding. De brug tussen het mindset stuk, wat nog steeds superbelangrijk en relevant is, en het stuk van volg je lichaam. Want we bevallen met ons lichaam en juist contact met ons lichaam houdt ons brein rustig en kalmeert ons zenuwstelsel. Het gaat dus niet alleen om de techniek, maar om jouw aanwezigheid in het moment. Aandacht is het begin. Sensing, het voelen, is wanneer je lichaam terugpraat. En dat gesprek wil je meer gaan voeren. Je hoeft niet meer te gaan denken, je mag beter gaan luisteren naar wat je lichaam jou wil vertellen. Zodat je als erop aankomt, in staat bent te luisteren en je lichaam te volgen. The body knows best. En ik geloof echt dat wanneer je in contact bent met je lichaam, zelfs al is dat minimaal, je iedere bevalling kunt navigeren, ongeacht het scenario of de omstandigheden. En dat je je mentaal en fysiek dan ook bij jezelf kan blijven. Dat je er juist dan op durft te vertrouwen dat jij ook altijd jezelf nog bij je hebt. Dat je je vertrouwen in jezelf hebt geplaatst en niet in een externe tool of techniek of persoon. Dat zijn de add-ons, de extra feedback, de nice to haves. Jij, jouw mindset en vooral jouw lichaam, dat zijn de essentials van jouw bevalling. En jij kan dat gesprek met je lichaam gewoon vandaag al beginnen. Daar heb je niet eens per se een extra cursus of training of coach voor nodig. Het enige wat je daar namelijk voor nodig hebt, ben je zelf. Dat is zoals ik dat vaker zeg in mijn cursus: je aandacht en je ademhaling. That's all you need. Dus probeer bijvoorbeeld nu terwijl je deze podcast aan het luisteren bent. Gewoon rustig. Je hoeft niet eens wat te veranderen, maar word je gewoon eens gewaar van hoe haal je adem. En vervolgens plaats je gewoon je aandacht op de temperatuur van je ademhaling. Dus de lucht die je voelt in je neus of in je mond. Als je inademt, is de temperatuur lager dan wanneer je uitademt doorgaan. Het ligt er een beetje aan waar je bent en wanneer je deze podcast luistert. Maar gewoon zoiet simpels. Als dus niet alleen maar je aandacht richt op de ademhaling, maar dus ook op de zintuigelijke waarneming van die ademhaling. Dus de temperatuur van je ademhaling. Of dat je de lucht dus daadwerkelijk voelt in je neus of in je mond. Dus het verschil tussen nat en droog bijvoorbeeld. Of het letterlijk uitzetten en weer inkrimpen van je borstkas. Dat je daar je aandacht ook op gaat richten. Dat is het stukje sensory awareness. Dan ga je je interceptie inzetten. Maar ook het simpele: waar heb je nu behoefte aan? Wil je nu iets eten? Wil je nu iets drinken? Wil je nu naar de wc? Wil je een andere houding aannemen? Noem het maar op. Word je daarvan gewaar? En vervolgens maak je de keuze: ga je iets doen met deze informatie of niet? Dit is al het gesprek met je lichaam voeren. En dit is wat mij betreft waar je het belangrijkste werk te doen hebt. Want de meeste van ons zijn wandelende hoofden. En we mogen allemaal dat hoofd weer even op dat lijf zetten en dat lichaam weer online zetten. En ik denk dat we dan allemaal ook veel lekkerder in ons vel zitten. Maar ook nog eens veel fijner kunnen gaan bevallen. Dat is waar ik vandaag de aflevering mee ga afronden. Dus als je iets meeneemt uit deze aflevering, laat het dan zijn dat execution niet hetzelfde is als embodiment. Dus simpelweg weten hoe een techniek werkt en hem kunnen uitvoeren, is niet hetzelfde als een techniek ook daadwerkelijk kunnen belichamen en er dus ook effect van kunnen merken. Maar dat het gesprek voeren, het bewustzijn eigenlijk de allerbelangrijkste eerste stap is. En echt waar vertrouwen op. Vertrouwen erop dat you got your back. Dat jij weet wat er nodig is. En niet alleen maar mentaal, maar ook fysiek. Jouw lichaam heeft het beste met je voor. En dat zijn de essentials bij je bevalling. Al het andere, alles wat om jou heen staat, dat is een nice to have. Plaats daar niet al je vertrouwen in. Plaats je vertrouwen eerst in jezelf en daarna in dat wat om jou heen staat. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Mocht je trouwens de behoefte hebben om hier met mij over in gesprek te gaan of heb je een vraag, schroom niet. Stuur me even een berichtje vind je contactgegevens via de show notes. Ik wens je voor nu een hele fijne dag of nacht en tot de volgende keer.