#22 Hypnobirthing: waarom ontspanning niet altijd werkt | Mind Het Moment

Zit je tijdens een ontspanningsoefening steeds met je hoofd vol gedachten, terwijl je lichaam maar niet wil ontspannen? Dan denk je waarschijnlijk al snel: dit lukt me niet, ik doe iets fout. Spoiler: dat is niet zo.

In deze aflevering ontdek je:

• Waarom een ontspannings- of ademhalingsoefening voor de één werkt en bij de ander niet
• Wat je window of tolerance (je draagkracht) en zenuwstelsel hiermee te maken hebben
• Waarom weerstand tijdens een oefening geen falen is, maar informatie
• Concrete manieren om mindfulness aan te passen aan een alert zenuwstelsel (ogen open, bewegen, in het klein opbouwen)
• Waarom er niet één juiste manier is om te ontspannen — en wat dat betekent voor jouw bevalvoorbereiding

Wil je dieper in je window of tolerance en draagkracht duiken? Luister dan ook aflevering 14. 

En luister naar aflevering 18 als je benieuwd naar het verschil tussen inspanning en gevaar voor je zenuwstelsel en hoe jij daar invloed op kunt hebben. 

Succes met jouw persoonlijke mindfulness experiment! En laat me vooral ook weten wat je uit deze aflevering hebt gehaald of met welke vraag je nog rondloopt. Klik op de link hieronder en stuur me direct een (voice)berichtje.

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Meld je aan voor de gratis masterclass Goed Voorbereid Bevallen

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past

Meer informatie: www.jouwmaeva.nl

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Heb je wel eens tijdens een ontspanningsoefening gedacht, dit lukt me gewoon niet. Ik doe vast iets fout. Dit is niks voor mij. Dat is precies waar deze aflevering over gaat. En spoiler, ik denk niet dat het aan jou ligt of aan de techniek. Fijn dat je luistert naar Jouw Maeva Moment, de podcast over een goede voorbereiding op jouw bevalling. Ik ben Eva, oprichter van Jouma Eva, waar ik zwangere vrouwen en hun partners begeleid bij de voorbereiding op de bevalling vanuit Hyperworting, Wetenschap en Human Design. In deze afleveringen reeks genaamd Mind het Moment deel ik mijn visie en kennis over mindset, bevallen, kraamtijd, ouderschap en misschien wel meer van het leven. Ik deel hier wat mij bezighoudt waar ik in geloof en wat ik zelf meemaak of meegemaakt heb, zodat jij hier wijzer van wordt. Naast deze afleveringen vind je op de podcast ook bevalverhalen, begeleide meditaties en technieken en inhoudelijke deep dives rondom één thema. Maar voor nu eerst dit. Ik zie het vaker dan je zou denken tijdens een ademhalings- of ontspanningsoefening. Iemand zit of ligt tegenover mij en in plaats van dat het lichaam ontspant, gebeurt het tegenovergestelde. Dus stel je voor, ik ben heel rustig en kalm een script aan het voorlezen, dus ik begeleid iemand om rustig te ademen, lekker te ontspannen, in het lichaam te zakken. Maar dat hoofd blijft razen. Het zit vol met gedachten. Elk geluidje trekt de aandacht. Er ontstaat onrust in het lichaam. Misschien ook wel fysieke sensaties, zoals kribels, of warmte of ongemak dat je letterlijk je lichaam wil bewegen. En die leiden je enorm af van je ademhaling, van je rust en je hartslag blijft dus ook hoog. Je ademhaling blijft oppervlakkig en je kunt gewoon letterlijk niet zakken in dat lichaam. Je schiet letterlijk heen en weer tussen het. Dit voelt fijn, dit voelt goed, kan enigszins ontspannen naar dit kriebelt of dat geluid of die gedachten, laat het nou eens stoppen. Het lukt niet, de weerstand. Alsof je op het moment dat je dus wil ontspannen, ook tegen die weerstand aanloopt. En dat de overgave die nodig is om te ontspannen, dat daar iets voor zet, dat iets jou in de weg zit, is dat dan een stukje controle? Is het een stukje houvast willen hebben? Is het zekerheid willen hebben? Misschien wel overzicht willen hebben. Misschien is het voor jou ook wel iets anders. Want ik wil je zeker geen woorden in de mond leggen. En waar ik kan, probeer ik natuurlijk in zo'n moment dat ik dat waarneem af te stemmen. Dan probeer ik bijvoorbeeld meer tijd te nemen om te zakken met een bodyscan. Of sta ik langer stil bij een kalme ademhaling? Ga ik je geruststellen? Ga ik je ruimte geven. Maar ik laat dit ook juist in deze veilige setting ontstaan. Dus ik laat het je ook ervaren op het moment dat zoiets zich aandient. Want dit geeft je heel veel informatie over waar jij behoefte aan hebt. O wat jij nodig hebt in dit moment, dat het nog ongemakkelijk, of spannend of lastig voelt. En dat je vervolgens dus ook kan gaan experimenteren. Veel mensen denken namelijk op het moment dat dit gebeurt, van oh dat doe ik het niet goed. Of dan werkt Hynburting niet voor mij, of dan werkt ontspannen niet voor mij. En dan begint ook het hele analyseren. Dus het kritisch worden op zichzelf en van ik doe het niet goed, of het kritisch worden op de oefening of de techniek. En soms word je hier bijna een beetje een rekel citrant van. Ik ga even niet doen wat er gevraagd wordt. Of zie je wel, dat lukt me toch niet. Dus waarom die moeite doen? Terwijl het dezelfde aan jou of aan de techniek ligt. Maar aan het moment en de behoeften die jij in dat moment ervaart. Mindfulness, zoals ik het bewust ademen en ontspannen als techniek nu even samenvat, is niet fout. Het is geen verkeerde techniek. En tegelijkertijd doe jij het ook niet verkeerd. Maar match de vorm, dus het stilzitten, het naar binnen keren, het focussen op één ding, niet voldoende met wat jij nodig hebt op dat moment. En kan het een te grote stap zijn, omdat je bijvoorbeeld weinig draagkracht ervaart in het moment. Je nog niet veilig genoeg voelt. Of misschien wel eens wel heel veel ervaringen met je meedraagt die opgeroepen worden op het moment dat je wat meer naar binnen keert. Of dat je misschien juist nog moeilijk contact maakt met dat lichaam. Dus wat moet je dan precies gaan doen en wat zou je moeten voelen? Zodat er juist een stukje onzekerheid tussen zit. En dan voelt dat hele mindfulness, dat hele bewuste ademen en ontspannen en contact maken met je lichaam, niet regulerend en zen en ontspannen. Maar dan voelt het juist onregelend en intens en heftig en iets waarvan je weg wil bewegen. In een eerdere aflevering, aflevering 14, heb ik ook al meer gedeeld over dat window of tolerance, je draagkracht, mocht je daar dieper in willen duiken. Maar kort gezegd gaat het over het stukje overgave die nodig is om in ontspanning te raken. Dus het echt loslaten. Want het vraagt van jou dat jouw zenuwstelsel zich veilig voelt, dat er even niets is om op te letten, niets is om te doen. En dat je letterlijk, you can let your guard down. Dus je kunt gewoon zijn in het moment, je hoeft niet alert te blijven. Maar op sommige momenten voelt dat niet veilig. Dan creëert dat juist onveiligheid, omdat het niets doen en het inchecken en alles voelen dan juist overweldigend is voor jou. Dus wat gebeurt er dan? Dan gaat jouw lichaam op zoek naar iets om aan vast te houden. Beweging, controle, een hou vast, een oriëntatiepunt. En dit kunnen bijvoorbeeld je gedachten zijn die dan op volle snelheid door je hoofd gaan razen en het jou onmogelijk maken om je te richten op die ontspanning of die ademhaling, of een bepaalde onrust in je lichaam of de behoefte hebben om om je heen te kijken. Waardoor je gaat twijfelen of je het wel goed doet, omdat het zo anders is dan wat je had verwacht, of wat er qua begeleiding wordt geboden, of wat je misschien de andere mensen in de ruimte wel ziet doen. En dit zegt niks over jou als persoon. Niet over of jij geschikt bent voor hypnoburting of voor ontspanningstechnieken. Het is een behoefte van dat moment. En die behoefte kan morgen bijvoorbeeld alweer anders zijn. Daarom is deze ervaring dat het dus bij jouw weerstand oproept of dat het je niet meteen helemaal makkelijk afging, juist heel waardevol. Het is geen oordeel. Jij krijgt nu juist de kans om te gaan experimenteren, om het gesprek met je lichaam aan te gaan. Want er zijn meerdere geldige routes naar vertrouwen, naar ontspanning en contact met je lichaam. En jouw manier hoeft niet op stilzitten te lijken. Wat je kunt proberen, is de mindfulness combineren met jouw alerte mind en je aandacht. Of in moeilijkere woorden, somatische technieken inzetten. Dus dat je juist ook je lichaam gaat gebruiken. Dus niet alleen maar vanuit je mind gaat ontspannen, maar ook vanuit je lichaam. Dus je blijft niet alleen bij de adem, maar je oriënteert je ook op de ruimte. Dus je houdt bijvoorbeeld je ogen open. Dus je blijft rondkijken en blijft contact maken met dingen in je omgeving. Dit kan jouw zenuwstelsel helpen om in het hier en nu te blijven. En niet bijvoorbeeld op allerlei gedachten te gaan richten die jou onzeker maken. Maar ook door alles wat je voelt te gaan opreken in kleinere dingen. Dus even voelen wat je schouders doen. Dus zitten die nog in je oren spreekwoordelijk, of zijn die al wat losjes en ontspannen. En dat je dan weer even naar je ademhaling gaat. Van oké, en waar is mijn ademhaling nu? En voel ik een verschil tussen in en uit. Voel ik mijn buik op en neergaan of mijn borst. En dat je ook steeds teruggaat naar iets neutraals of prettigs. Dus bijvoorbeeld dat je de stoel onder je billen voelt, of je voeten op de vloer, of dat je de geluidjes van de vogels die buiten aan het fluiten zijn, hoort. Dus iets kleins wat heel fijn en neutraal is. En je mag ook bewegen. Dus kun jij bijvoorbeeld met je handen tegen de muur duwen, of kun je van houding veranderen, of kun je je armen lekker over je heen slaan, dat je jezelf een knuffel geeft. Zodat het lichaam ook tijdens die oefeningen blijft ervaren. Ik kan en mag iets doen. Ik ben niet machteloos en overgeleverd. Maar ik mag gewoon ten alle tijde bewegen en me aanpassen. En dit vergroot jouw zelfvertrouwen, maar ook jouw veerkracht, jouw draagkracht, om dus in dat moment je veilig en grond te voelen. Dus in deze voorbeelden, de mindfulness zit erin. Maar dan meer als een zachte nieuwsgierigheid die je aanpast op wat het lichaam aangeeft nodig te hebben, met de mogelijkheid om elk moment te stoppen. Dan dat het van jou vraagt dat je helemaal passief gaat luisteren naar wat er in je hoofd gaat afspelen en je alleen maar bijvoorbeeld je aandacht hebt voor je ademhaling. Dus wat je bijvoorbeeld kan gaan proberen bij een ademhaling of ontspanningsoefening, is dat je die liggend doet in plaats van zittend. Lekker met een deken over je heen bijvoorbeeld. Of dat je iets in je handen vasthoudt om in te knijpen. Dat je experimenteert met je ogen open of dicht, met een lichte of een donkere ruimte? Met een achtergrondmuziekje op, of juist stilte, of een fijne geur? Dat je juist doet met mensen om je heen of zonder mensen om je heen. En denk hier voor inspiratie eens aan de dingen die je in het dagelijks leven doet om bij te komen van een stressvolle dag. Zit daar iets bij wat jou een bewust moment van verstilling kan geven, wat jou helpt om te reguleren, wat jou een gevoel van geborgenheid en veiligheid geeft. En kun je dat vertalen naar zo'n oefening? En misschien nog wat het allerbelangrijkste ga ook opknippen. Dus in plaats van jezelf dan te zetten tot meteen een sessie van 10 of 20 minuten, begin met een paar tellen of een paar minuten. Plan micromomenen. Dus laat jezelf ook eerst eens wennen aan het idee. Zeker als je nog niet zo heel veel hebt gedaan met ademhalings- of ontspanningsoefeningen en je merkt dat het een beetje weerstand oproept of ongemakkelijk voelt. Begin dan eens klein, zodat je er eerst aan kan wennen. Dus adem bijvoorbeeld drie keer rustig in en uit terwijl je op de wc zit. Of check terwijl je wandelt tijdens de lunchpauze is in bij je lichaam. Wat voel je nu? Voel je bijvoorbeeld de wind op je wangen? Voel je de stoep onder je voeten? Ruik je de geur van het gras waar je langs loopt. Dus kun je inchecken bij je zintuigen terwijl je gewoon lekker aan het wandelen bent. En dat kan ook gewoon terwijl jij in gesprek voert met je collega. Die twee dingen kunnen tegelijkertijd gebeuren. Het is simpelweg uit gaan proberen wat bij jou past. Dus hoe kun jij in het dagelijks leven meer en meer afstemmen bij wat neem ik eigenlijk waar? Waar is mijn lichaam allemaal mee bezig? En wat zijn de dingen die mijn lichaam ziet als signalen van hé, dit is veilig en dit is fijn. Want die wil je dan kunnen inzetten op het moment dat je heel bewust die versilling wil gaan opzoeken. Dan wil je voortbouwen op de automatische piloot die al in jouw lichaam aanwezig is. Want als er één ding is wat ik niet ga doen, dan is dat jou nu vertellen wat dé manier en dé definitieve oplossing is. Want die heb ik niet. Iedereen heeft hier iets anders nodig. Iedereen komt binnen met een andere window of tolerance, een andere draagkracht, andere zorgen, twijfels en angsten, een andere mindset, andere behoeften, andere verlangens ook. En iedereen beleeft dus ook de kracht van ademhaling en ontspanning dan op haar eigen manier afhankelijk van de behoeften in dat moment. Dus als dit bij jou speelt, je bent niet de enige. En je doet niks fout. Je bent wel een heel stuk wijzer geworden over wat je op dit moment nog niet nodig hebt. En kunt gaan zoeken naar wat het dan wel is, naar wat jouw ingang is, naar jouw eerste stap op dit moment. En dat is ook precies de vaardigheid die jou in staat stelt om tijdens de bevalling te blijven navigeren. Om niet alles op te hangen aan het slagen van een specifieke techniek of scenario, maar om flexibel te blijven. Want het is niet de techniek die jouw bevalling red. Het is jouw vaardigheid om je af te stemmen op wat jij nodig hebt in het moment en daar de juiste tools en technieken bij te zoeken. Als je benieuwd bent naar nog meer handvaten om met dat stukje ongemak of weerstand om te gaan, kan ik je ook echt aflevering 18 aanraden over je zenuwstelsel en die het verschil laten duiden tussen effort en threat, dus inspanning en dreiging. Want niet alle ongemak, inspanning en moeite doen voor iets staan gelijk aan gevaar. Maar soms mogen we ons brein, ons zenuwstelsel en ons lichaam daar weer aan herinneren. Voor nu ga ik hier de aflevering mee afsluiten. Ik ben heel benieuwd wat je hieruit hebt gehaald. Laat het me dus ook vooral weten, ook als je een vraag hebt via de link in de show notes. Het is een wat kortere aflevering deze keer. Maar dit is er ook vooral eentje waarin ik je wil aanzetten om het gewoon lekker in de praktijk te brengen. En het is te gaan ontdekken voor jou in plaats van dat ik nog veel meer hierover ga zitten vertellen. Want weten is één ding: doen is waar de magie gebeurt en waar de verandering plaatsvindt. Dankjewel voor het luisteren en ik wens je heel veel succes met jouw persoonlijke mindfulness experiment. En dan wens ik je voor nu een hele fijne dag of nacht. En tot de volgende keer.