#29 Zwanger en overweldigd? Social media vrij in je bevalbubbel | Mind Het Moment

Is je bevalbubbel (wat je hoopt en verwacht) eigenlijk wel van jou — of is die stiekem gevormd door je feed?

In deze aflevering neem ik je mee in wat een maand zonder Instagram met mijn hoofd deed, en wat dit me leerde over de bevalbubbel. Social media is ontworpen om je aandacht vast te houden, en dat is (onbewust) van grote invloed op je eigen gedachten en ideeën tijdens de zwangerschap.

Ik deel wat er met mijn hoofd, mijn rust en mijn FOMO gebeurde na 4 weken zonder Instagram en hoe een social media break precies kan zijn wat je nodig hebt - of je nu zwanger bent of niet.

Nieuwsgierig naar het volledige verhaal achter de bevalbubbel? Luister ook aflevering 1 (waar ik het concept uitleg) en aflevering 10 (waar ik inzoom op het algoritme van je brein). 

En wil je zelf voelen wat een pauze van social media met je hoofd doet? Ga 4 weken offline en laat me weten wat er voor je is veranderd. Wie of wat je (niet) mist en waar je heel bewust je aandacht weer aan wil geven na die tijd — en waar jij je aandacht, tijd en rust weer terug hebt gekregen.

Aan de slag met je geboorte voorbereiding?

Check www.jouwmaeva.nl voor alle info over de cursus (binnenkort komt de compleet vernieuwde website online!) 

Download jouw affirmatie spiekbrief en schrijf jouw beste (beval)affirmaties die jouw vertrouwen een boost geven zonder te hoeven geloven in luchtkastelen.

Of schrijf je in voor de bevalcursus die bij jouw past 

Transcript

Copy Transcript Copied

SPEAKER_00 0:00

Is je bevalbubbel, wat jij hoopt en verwacht van je bevalling, eigenlijk wel van jou? Of is die stiekem gevormd door je feed, door dat wat je online leest, hoort en ziet en de meningen van anderen. Want wanneer heb jij voor het laatst niks gedaan in plaats van je telefoon gepakt? Dat je niet hebt gescrold, niet hebt geluisterd of gekeken, geen ideeën of inspiratie hebt opgedaan of het leven van iemand anders hebt gevolgd, maar dat je gewoon even niks hebt gedaan en je eigen gedachten hebt kunnen horen. Fijn dat je luistert naar Jouw Maeva Moment, de podcast over een goede voorbereiding op jouw bevalling. Ik ben Eva, oprichter van jou Maeva, waar ik zwangere vrouwen en hun partners begeleid bij de voorbereiding op de bevalling vanuit Hyperworting Wetenschap en Human Design. In deze afleveringen reeks genaamd Mind het Moment deel ik mijn visie en kennis over mindset, bevallen, kraamtijd, ouderschap en misschien wel meer van het leven. Ik deel hier wat mij bezighoudt waar ik in geloof en wat ik zelf meemaak of meegemaakt heb, zodat jij hier wijzer van word. Naast deze afleveringen vind je op de podcast ook bevalverhalen, begeleide meditaties en technieken en inhoudelijke deep dives rondom één thema. Maar voor nu eerst dit. Zelf ben ik een enthousiast gebruiker geweest van Instagram. Dan moet je denken aan zo'n 1 tot 2 uur per dag. En toen ik zelf ook nog poste voor mijn praktijk, was dat zeker 2 tot 4 uur per dag. En ik vind dat echt mindblowing veel. Ik vind dat eigenlijk veel te veel. Zeker als je nagaat hoeveel andere dingen we ook allemaal te doen hebben. En dat er dan dus gewoon bijna een halve werkdag soms verloren kan gaan aan het op social media zitten. En niet omdat daar dan helemaal nooit iets waardevols gebeurt. Want social media kan ook hele mooie dingen doen. Maar 9 van de 10 keer zijn we daar vooral ons hoofd aan het vullen met de ideeën van andere mensen. Hoeft niet per se slecht te zijn, er is ook een tijd en een plek om je eigen gedachten te horen. En dat realiseerde ik me weer toen ik stopte met het gebruik van Instagram. Deze vakantie, deze zomervakantie, koos ik er heel bewust voor om niet in te loggen in de app. Gewoon niet. Drie weken, dat was de ambitie. In het begin vond ik dit heel lastig. Ik werd echt geconfronteerd met mijn eigen verslaafde gedrag. Dus de gewoonte dat ik direct naar mijn telefoon greep om te verdwijnen in een andere wereld. Dus zodra ik naar de wc ging, zodra ik even geen zin had om te moederen. O zodra ik merkte van ook film, ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet doen. Of terwijl het koken, als je dan moet wachten tot de pasta kookt, bijvoorbeeld. Dat ik dan ging zitten scrollen op die telefoon om te vergelijken, om dingen op te slaan, om inspiratie op te doen. En vooral als ik heel eerlijk ben, om te verdwijnen in een andere wereld dan die van mezelf. Voor eventjes. En het is niet fijn om jezelf zo tegen te komen. Want dan word je ook gewoon pijnlijk duidelijk dat je best wel afhankelijk bent geworden van een platform, maar ook van een tool om dus niet met je eigen leven bezig te zijn. Maar na een maand merk ik dat de app geen invloed meer op me heeft. Ik hoef echt geen moeite te doen om de app niet te openen. Ik denk er niet aan op rende momenten. En als ik me verveel of naar de wc ga, hoef ik niet direct naar mijn telefoon te grijpen. Ik kan gewoon nu in mijn eentje op de wc zitten. Wat als moeder van drie kinderen echt de hemel op aarde kan zijn. If you know, you know. En wat dit gevoel, los van deze realisatie en dit effect al, nog meer in me los maakte, ging zelfs al mijn verwachtingen te boven. Want na een tijdje voelde het dus ook niet meer vreemd om even niets te doen. Om mijn eigen gedachten waar te nemen. Om met aandacht te zijn bij de dingen die ik deed. Zoals het koken of naar mijn kinderen kijken, terwijl ze aan het spelen zijn. Of gewoon echt aanwezig zijn op het moment dat ook andere mensen om je heen zijn bijvoorbeeld. En daarna kwam voor mij eigenlijk ook met een soort van vertraging de realisatie het gevoel van hé, ik voel me niet meer zo opgejaagd. Ik heb niet meer het idee dat ik eindeloos achter de feiten aanloop en dat ik mijn zaken niet op orde heb. Ik ervaar niet meer zoveel de fear of missing out. Ik ben me niet meer constant aan het vergelijken met anderen. Dus hoe andere mensen dingen doen, maar ook hoe andere mensen hun leven leven en wat dan ook een beetje de social media waardige versie daarvan is. Want we zijn nooit 100% eerlijk op social media dat kan niet eens. Dat was allemaal weggevallen. Dus ik had niet meer de neiging om uit mijn eigen leven te stappen en in die fantasiewereld. Maar ik had ook ineens niet meer al die stress die ik onbewust dus bij me droeg. En ik kon ineens ook de ideeën en de ingevingen die ik had de afgelopen weken echt zien als ideeën en ingevingen die van mij waren. En niet een kopie waren van iets wat ik zojuist op internet had gezien. Ik kon mezelf weer horen denken. En dat is echt iets wat we aan het kwijtraken zijn. Want zonder dat we het realiseren, worden we door zoveel dingen om ons heen beïnvloed. Je moet echt van goede huizen komen tegenwoordig. Om dicht bij jezelf te blijven, om je eigen keuzes te maken, om je eigen ideeën de wereld in te brengen. Hoe groot of hoe klein ze nou ook zijn. Want het gaat er echt niet om dat we allemaal ideeën moeten hebben die de wereld veranderen. Maar dat je dingen doet die voor jou de juiste dingen zijn om te doen. Omdat ze voor jou goed voelen en omdat jij ze leuk vindt. En dat is zo moeilijk om dat te blijven horen op het moment dat je meekijkt in de levens van tientallen al dan niet honderden andere mensen. En dit is ook geen toeval over gezegd en ook niet een gebrek aan wilskracht, bij jou niet en bij mij ook niet. Dat we zo overspoeld worden en zo in die apps als Instagram en andere worden gezogen. Die apps zijn ontworpen om je aandacht vast te houden. Instagram doet er zijn best voor om jou op de app te houden. Je weet nooit wat de volgende post, real of story is. En of het iets leuks is of iets grappigs, of dat het iets nuttigs oplevert. Je weet het niet. En precies die onvoorspelbaarheid, die houdt jouw brein alert en je vinger dus ook swipend op die telefoon. En terwijl jij dat doet, vult jouw hoofd zich met iedere gedachte en ingeving van andere mensen. En hoe langer we dat doen en hoe vaker we dat doen, hoe meer al die ideeën en overtuigingen van andere mensen gaan voelen als die van jou. Jij hebt het waarschijnlijk niet eens echt in de gaten. Ik had het ook niet in de gaten. Ik praat het ook recht als inspiratie opdoen. Ik heb meer opgeslagen posts dan ik ooit ga durven toegeven, waar ik overigens voor het grootste gedeelte waarschijnlijk nooit meer naar ga kijken. Maar in het moment voelde het zo belangrijk om dat op te slaan. En onopgemerkt blijven al die indrukken en opgeslagen posts wel door je hoofd rondgaan, blijf ik in ieder geval vergelijken en plannen maken. Want alles wat ik zelf deed of bedacht, voelde ook ineens niet goed genoeg meer. Want ik ging het meteen vergelijken met wat ik online had gezien. En nu naar het bruggetje van. Maar wat betekent dat dan als je zwanger bent, of waarom heeft dat dan iets te maken met je bevalbubbel? Want dit geldt toch voor iedereen? Klopt. En ik heb van dichtbij gezien wat deze informatieoverlood met je doet. Zodra je jouw kinderwens concreet maakt, komt er al een stortvloet aan informatie en adviezen op je af. En die stopt gewoon niet meer. Want zodra je zwanger bent, vliegen de adviezen je om de oren over je gezondheid, over de bevalling, over de kraanperiode. En als je bevallen bent, gaat het gretig door over getting back in shape. Echt lieve vrouw, you don't need to get back in shape. Ja, tuurlijk is het belangrijk om aan je gezondheid te werken en om goed voor je lichaam te zorgen. Maar je hebt net iets wonderlijks gedaan. En niemand kijkt je erop aan als je je tijd neemt om weer je lichaam te herontdekken en je lichaam te leren kennen. In plaats van het zo snel mogelijk weer in de allerkleinste kledingmaat te stoppen. Voor wie doen we het? Een hele sidetrack hier. Los van de daar ging het over. Los van de getting back in shape, die we vooral op social media terugzien, word je ook echt plat gegooid met tips en adviezen en meningen over babyslapen en over de voeding en over de luars en over je relatie en over het weer gaan werken en hoe je het allemaal zou moeten doen. En dan vinden we het gek dat jonge ouders opbranden. Ouders met kinderen onder de twee tot vier, zou ik zeggen. En dat ze eigenlijk vooral zoeken naar wat is nou mijn waarheid? Hoe moeten wij het nou doen? Ik heb al zoveel geprobeerd en niks blijft hangen. De meeste ouders krijgen niet eens de kans om zelf te ontdekken wat ze ergens van vinden en hoe ze iets zouden doen. Omdat we vanaf het prullenbegin worden gebombardeerd met alles wat er maar te vinden valt door degene die het hardst roepen. En ik ben daar zelf met mijn expertise over de bevalling net zo schuldig aan. Het is een beetje ironisch of hypocriet zelfs. Maar ik worstel daarom dus ook zo met de hoe en waar ik mijn boodschap ga en blijf delen. Ik ben me er heel bewust van dat wat ik zeg, voor jou grote invloed kan hebben. Dat er iets bij jou kan blijven hangen waar jij maanden later misschien nog mee bezig bent. Omdat ik dat zelf ook zo heb ervaren. En dat komt dan op random momenten ineens weer in je hoofd. En soms zijn dat hele mooie dingen die je ook helpen om verder te kopen. Ik hoop ook echt dat mijn content daaraan bijdraagt. Dus dat het je in de positieve zin enorm ondersteunt. Maar soms kun je onbedoeld ook dingen zeggen die het tegenovergestelde doen. En ik worstel dus ook bijvoorbeeld al meer dan een jaar met de vraag wat ik met Instagram wil gaan doen voor mijn praktijk, voor jou maar even. De laatste maanden heb ik er ook niets geplaatst omdat ik het simpelweg even niet weet. Dat is ook niet ideaal. Het gebeurt en het leven gaat gewoon door, of ik nou het wil of niet. En het weer gaan posten, voelt dan nu dus ook echt als een grote en gigantische beslissing zelfs. Zeker nu ik echt heb gevoeld wat de impact is van het gebruik van Instagram door ermee te stoppen. Want uiteindelijk heb ik nu al ruim vijf, bijna zes weken de app niet geopend. En de rust die het me oplevert in mijn hoofd is zo waardevol. Ik wil niet bijdragen aan die mentale ruis bij jou, die bij mij zelf de reden is geweest om tijdelijk van die app te gaan. Dus hoe wil ik dan wel aanwezig zijn online, als ik überhaupt terug wil komen. Want heel eerlijk, de podcast hier voelt als een veel logischere en fijnere plek om informatie, inspiratie en persoonlijke verhalen met je te delen. Al besef ik me ook dat het misschien net zo goed ligt aan mijn ervaring en algoritme op de media die ik naast podcasten gebruik. En niet per se in het medium zelf. Maar voor mij voelt een podcast als een plek waar ik kan zenden. Zonder dat ik het bij jou door je strot duw, even plat gezegd. Want jij hebt de regie over hoe en wanneer je het wil ontvangen. Jij bepaalt wanneer jij een aflevering aanzet, wanneer je hem stopt, wat je opslaat, waar je bij terugkomt. En ook aan wat jij dus gaat toelaten in jouw bevalbubbel. Want ik heb hier veel meer ruimte en gelegenheid om jou mee te nemen in mijn gedachtengang erachter. Ik ben hier niet aan het strooien met snelle en klickbait quotes. En dat je het daar dan maar mee moet doen en dat je het het mee eens bent of niet. Ik probeer juist in dat gebied ertussenin te gaan zitten. En dat je ook altijd door mij uitgenodigd mag voelen om het te plaatsen naast een oké, Eva noemt het zo. Hoe kijk ik hier eigenlijk naar? En dat je juist aanzet tot reflectie. Dat voelt voor mij goed, omdat jij dan ook bepaalt wat je wel en niet toelaat in je bevalbubbel. Die bevalbubbel, dat is een term die ik gebruik om eigenlijk te benoemen. Zie het als jouw omgeving, zowel online als offline, zowel in je eigen hoofd als in relatie tot anderen waar jij je in bevindt. Dus wat denk jij zelf over de bevalling? Maar de bevalbubbel gaat dus ook over wat hoor zie en neem jij waar in alles om je heen, over die bevalling. En die wisselwerking, dat vormt dus eigenlijk jouw bevalbubbel, die bubbel waar jij letterlijk in zit. Als je bellen blazen, zo'n bel blaast. Je zit in zo'n bel. Wat zit er allemaal om jou heen en wat heeft interactie met jou? In de eerste aflevering van deze podcast heb ik ook in meer detail uitgelegd wat ik bedoel met die bevalbubbel, mocht je daar meer over willen weten. En eerder dook ik ook in aflevering tien al dieper in hoe dat algoritme van jouw eigen brein daar een rol in meespeelt. Dus niet het algoritme van social media. Maar jouw brein heeft ook een algoritme. En hoe dat dan dus juist heel goed aanhaakt op het algoritme van social media. En hoe je dat vooral in je eigen voordeel wil gaan gebruiken. En de aflevering die jij nu luistert, over mijn ervaring met die social media break, daarin neem ik je eigenlijk mee in iets wat die theorie tot leven brengt. Want het liet me iets fundamenteels inzien en iets wat ik ook nog niet eerder in deze podcast heb kunnen benoemen. In de zwangerschap zorgvuldig kiezen van jouw bevalbubbel is belangrijk. Dat wat jij toelaat, dat wat je tot je neemt, wie jij ziet als expert en autoriteit, wie een inspiratie is, wie jij ziet als voorbeeld en hoe jij je vooral ook tot deze mensen verhoudt. En zonder dat je het in de gaten hebt, beïnvloeden deze mensen dus alle keuzes die jij maakt. Dan zou je kunnen zeggen, word je bewust van wat je toelaat en wie je toelaat, want dan word je je bewust van je bevalbubbel. Maar er is een belangrijk verschil tussen bewustzijn van wat je consumeert en filteren van wat je consumeert. En dat is precies het fundamentele verschil tussen de bevalbubbel die echt van jou is en een bevalbubbel die van jou lijkt, maar in feite nog steeds gecast, gevormd of gecensureerd wordt door andere mensen. Zolang je er middenin zit, weet je soms niet hoeveel er eigenlijk meespeelt. Soms moet je er letterlijk even helemaal uit om te zien hoeveel ruis er was. Om vanuit het niks horen, zien, consumeren, te kunnen kiezen naar wat je wel weer wilt toelaten en tot je wil nemen. Dus soms is dat radicaal filteren door een social media break, het beste wat je kan doen voor een rustig hoofd en een bevalbubbel die bestaat uit gedachten, verlens en wensen die jij voelt. En niet een setje wat je kopieert of herhaalt omdat je dat online bent tegengekomen. Die social medialoze vakantie was voor mij echt een harde realitycheck dat de vorming, dus het fundament van de bevalbubbel, misschien nog wel veel belangrijker is dan het bewuste onderhouden ervan. Want nog niet eerder was het voor mij zo duidelijk voelbaar en zo binnenhandbereik om iets te doen aan die onbewuste stress en zelfs ook fysiek ongemak wat ik heb ervaren. Alleen maar doordat ik koos om afstand te nemen van social media. Want toen hoefde ik ineens niet meer alles bij te houden, alles te vergelijken, alles beter te doen dan wat ik deed. En kon ik mijn eigen gedachten weer horen. Maar kon ik vooral ook zien wat er al wel goed ging. Hoe ver ik al was gekomen met bepaalde dingen. Dat ik met aandacht bepaalde hobby's weer kon oppakken en bij mijn gezin kon zijn. Ik kon ook ineens weer alles wat wel goed ging zien. En ook zien dat het in het echte leven bij iedereen soms wel eens regent en lastig is. En dat niet iedereen altijd een sprookje leeft. Dat is zo'n ontnuchterende, maar ook een fijne realitycheck. Want dat maakt je weer menselijk en de ander ook weer menselijk. En je loopt niet achter, je doet het niet verkeerd. Je bent niet raar of vreemd. We zijn allemaal maar een beetje aan het spartelen tot ons beste kunnen. En we maken er wat van. En die keus om dus van social media af te stappen tijdelijk, hoe triviaal die ook lijkt, en op het eerste oog misschien ook niet zoveel met je zwangerschap of bevalling te maken heeft, of je kraamtijd of ouderschap. De gevolgen kunnen gigantisch zijn. Want vanuit een rustig hoofd en een minder gestrest lijf kan de wereld er heel anders uitzien en zou je misschien ook hele andere keuzes maken. Dus probeer het eens uit. En dan niet één dag of een weekje, maar commuteer je echt eens aan een maand, aan vier weken om echt het verschil op te merken. Bij mij duurde het ook een tijdje. Na een week of twee werd het bij mij echt rustiger. Misschien gaat het bij jou sneller, misschien duurt het bij jou wat langer dat is voor iedereen anders. Maar geef het echt eens de tijd. Deze verandering of uitdaging kost je letterlijk niks. Je hebt geen cursus nodig om te stoppen met socials. Je hebt er ook niet per se een coach voor nodig. Hoogheid misschien een app of een instelling op je telefoon die je herinnert aan je voornemen. Deze keuze levert je doorgaans meer tijd op dan dat het je tijd gaat kosten. Je hoeft namelijk alleen maar iets weg te laten niet iets nieuws te doen. Al zou je met de tijd die je wint, zeker een nieuwe hobby kunnen starten. Of je natuurlijk ook kunnen gaan verdiepen in de bevalling en in de kraamtijd. Zodat je je eigen keuzes leert bekrachtigen en bevestigen. Ik ben heel benieuwd. Dus laat het me vooral weten als je hiermee aan de slag gaat, wat er voor jou verandert na die vier weken. Wie of wat je mist bijvoorbeeld. En waar je dus heel bewust je aandacht weer aan wil geven na die tijd. Maar misschien ook wel wie je totaal niet mist. En waar je je aandacht tijd en rust weer hebt teruggekregen. Om je je aandacht niet meer aan die instanties of personen wil gaan geven. Zoals altijd. Dankjewel voor het luisteren. Ik vind het dus echt ontzettend leuk om van je te horen. Dus stuur me zeker een bericht als je aan deze uitdaging gaat beginnen. Als je over vier weken met me wilt delen wat het voor jou heeft gedaan om te stoppen met social media. Maar ook al je andere vragen over bevallen, over kraamtijd, over het ouderschap, over wat het dan ook maar is als het maar te maken heeft met zwangerschap, bevallen of baby's. Ik sta met liefde voor je klaar. Wil je daar nou echt in duiken? Check dan zeker even mijn website voor alle cursus op de voorbereidende bevalling die ik aanbied. En dan rest mij niks meer een hele fijne dag of nachtwensen en tot de volgende keer.